Сакам да кажам... (без цитирања)

Почнаа пак со кластерите. Кластер ,,СВАДБА" во Џепчиште.

 

Болна сум по плава боја.

 

Оној мал срцев удар кога ќе ти влета ластовичка во соба

 

Многу ја сакам темава зашто дозата на пасивна агресија е енормна.

 

Си прочитав постари мислења на форумов и таков кринџ одамна не ме јадело..

 

Ми се налути зошто нашето запознавање беше само другарско,како и од самиот старт.

 

Нит имам деца ни размислувам сега за тоа.
Ама темите со мали бебенца и дечиња ми се едни од омилените.
Сите имате злато од дечиња, ми го разубавувате денот кога ќе ги видам такви слатки, мали

 

Prvo ke pisuvaat zalopojni referati deka forumot e vakov onakov,sirel negativa, pa clenovite vo nego nikakvi, pa oni kako vise nikad nemalo da pisat na forumov, pa se zboguvaat ,i op za dve nedeli ete gi pak
Presmesni ste. Ne znam dali e poveke smesno ili tazno kako ne si stoite na zborot i nemate cvrst karakter.

 

Омилениот пасус кој ја опишува љубовта која за жал во реалноста скоро и да не постои.


,, Но ноќта ја стисна цврсто кон себе, како таа да му е сѐ во животот и како некој да му ја граба. Ја држеше цврсто и чувствуваше дека таа му е сѐ што имаше во животот, а и навистина беше така. Но таа спиеше добро и длабоко и не се разбуди. "

 

Не, не ми се верува дека сум преубав на новата лична карта

 

Мразам што сум олку чувствителна и исплашена од сѐ.
Сѐ би дала да не сум ваква веќе.

 

Абе денот како се погоди за чистење, ручек праење и перење, милина... Завршив скоро се, сеа си пушам цигарче на тераса и уживам во дождот...
Можда не е идеална недела за одмор, ама мирисот на чисто и перено во домот ништо не го заменува на овој дождлив ден.

 

Многу неубаво чувство да си опкружен со многу луѓе а да се чувствуваш осамено.

 

Не знам дали јас претерувам...

Кога останав без работа, очекував финансиска помош од најблиските и да супер ете.
Но, од една што ми е најнајблиска, не ни ми се понуди бе, нит па ја интересираше како сум или дали ми треба барем поддршка.....

 

Го чекам изгрејсонцето ама облациве

 

Сакам некогаш да доживеам љубов како онаа помеѓу Роберт и Марија, која ја опишал Хемингвеј во своето дело.

 

Најјаки ми се оние мажиња кои на профилни имаат слики со своите сопруги, деца, па и внуци (оти и за постари мажиња станува збор) ставаат лигави смајлиња и коментари на објави каде некоја се сликала гола, топлес и слично. Едно е да видиш, друго се мизерни коментари. Мали, мали мажиња.

 

Чувството кога ќе победите инфекција како ешерихија е неописливо , посебно кога лекар ќе каже, хронична инфекција

 

Колку треба да си малоумен за некои постапки

 

Ова делта сојов не покоси,колку е празно,затворено,без туристи,без ѕвона,без ништо. Депремирачко.