И така владата реши 5 до 12 да соопшти дека утре е неработен ден. Добро не се жалам, нека доаѓа почесто Папата ондак.
Џабе е неработен само за државна администрација, треба истото да важи и за приватниците. Сите ќе работиме.
Често читам по форумот да си иживеан и прошетан значело да имаш пијанства, секој викенд од прва средно, па до 30г секоја дискотека да ја затвараш у 6 сабајле и дека не морало од млад у сериозна врска да си, требало да смениш појше и да пробаш, да видиш. Ние шо никад се немаме испијането, не излегуваме по дискотеки и сме со еден партнер од младоста значи сме неиживеани. Аха, да запишам за да си знам. Секој ден ново нешто дознавам тука.
Сакам да кажам дека веке ми е преку глава да бидам студент и финансиски да зависам од моите родители.Имам размислувано за работа, но со мојот хаотичен распоред и задолжително присуство тоа е невозможна опција. Сега за сега останувам на нивна милост, а најмногу мразам да зависам од некој,за што и да е. Нејкам да сум ничиј товар
Што и да правиш луѓето ке зборат,критикуваат,затоа живеј си го животот и не отстапувај од своите цели.
Фино што живееме во банана држава.Во некој си неорганизиран хаос.Да не даде Господ да си од внатрешноста на државата па и на денот кога доаѓа папата да треба да одиш во Скопје на лекар. Многу рано соопштиле,смешки.
СДК дека нема човек кој не е мрчатор во одреден момент. Сите ги прифаќа во дадена ситуација. Ама,и молчењето е понекогаш лошо. Само треба повеќе да размислуваме пред да ги изговориме зборовите кои можеби ќе повредат некого,макар и несвесно,ненамерно.
Да не се можело да се почувствува позитивна енергија од доаѓање на хиерарсхиски највисоко поставеното верско лице макар и од друга религија ми е показател на отсуство на толеранција, разбирање а најмногу отсуство на духовен мир. Па се посакуваат секакви лошотилоци да му се случат на папата, па зошто се работело зошто не. Секое зошто има затоа но се тоа се ситници во однос на трудот и напорот да се обрне внимание на оваа држава , да се знае дека постоиме на светот колку и да е се за никаде во оваа банана-држава. Сиот католички свет ги има вперено очите во местото од каде што папата проповеда. Не завлегувам во политичките позадини го толкувам од мој аспект само верскиот дел од доаѓањето.
Кое верско лице го подржувате не ми е јасно? Оној што се вози во скапи возила, спие во скапи хотели, се вози во приватни авиони. Бацува машки и женски во уста, деца особено. На кого му се клањате? А нашиот Бог над нас, сетете се како е роден и кај живеел, во што бил облечен, што проповедал и кои се Божјите правила за убав живот. Јас во Господ над мене верувам. Фмп
Господ е голем. Еден е Бог. Сите верници треба да знаат дека веруваат во исто, доколу се верници. Сепак сите сме исти во очите Божји и тие што не веруваат и тие што селектираат по верска исповест и на тие кои им е сеедно кој на која вера припаѓа туку битно им е дека е само верник. И за крај само Тој може да ни суди на сите од папа до просјак.
Папата доаѓа во историска посета на Македонија. Врие од новинари од цел свет. Сите очи се вперени во Папата и земјата која ја посетил. Во меѓувреме во Македонија... - Првата дама Иванова облека кусо здолниште и и се гледаат колената...го прекршува дрес кодот. - Заев му ја тегне раката да му ја бакне, а Франциск упорно бега пошто 1000 пати има речено дека не сака бакнување по рака. - Народот ракоплеска после секоја молитва, а милион пати беше речено дека не треба да се ракоплеска. - Мафтаат со рацете и знамиња од публика, праќаат бакнежи на камера додека Папата се моли. - Дошле гости од Хрватска и застанале да се снимаат на плоштад како играат оро. Среќа вчера беше во Бугарија. Тие се бетер од нас, па сигурно видел и полошо таму Ова се малечки несмасности доловени на камера, инаку сигурно супер си поминал...ако ништо друго барем гравчето ќе му се свиди, а и народот ќе подиши чист воздух без коли по улици
Самодоверба е нешто што е потребна за СЕ во животот. Доколку човек има премногу ниска или премногу висока самодоверба е лошото. А најчесто не има и такви и такви. Средина треба.
Уште од многу одамна на првиот ден во средно се запознав со една другарка која уште првиот ден ми кажа дека сум најдобрата личност во нејзиниот живот.. Кога бев сигурна дека таа е вистинската личност на која можам да се потпрам господ не раздели и ми ја зема И ден денес ми фали и тоа многу
Случајно ја начекав емисијата Сподели проблем со Милена, една од темите беше семејни насилство. Се јавија две жени мислам. Едната 10 години трпела и ни збор не кажала за ситуацијата. Причина? Сигурно претпоставувате: нема каде да оди. Ѝ кажувале дека таа е виновна, постарите рекле дека тие на младост уште бетер трпеле и од свекрва/свекор и молчеле, па ете живи здрави биле, што им фали. Жена не смее да има свој дел од имот, тоа се остава на машкото до семејството, таа нека си оди кај мажот. Не смее да биде фокусирана на кариера за да има доволно финансиски средства и да не дозволува некој да ја понижува, да не дозволи да зависи од партнерот. Оти ако е ваква, тогаш е себична. Не мисли на семејството, не мисли на мажот и неговата фамилија. Како смее да посака нешто повеќе од живот во кујна меѓу лонци и тави и секако деца, пелени, расфрлани играчки што таа мора да ги средува? И после ќе речат понежен/послаб пол. Искрено, најмногу храброст, истрајност и сила сум видела токму во жени. Никој не сака да се меша со четири генерации под еден покрив од причините што ги наведов погоре. И после слушаме наоколу како ,,младите се збеснати, многу пребаруваат, не знаат да се задоволат со основното, не знаат за соживот со фамилија, за делење, за јадење на иста маса и слично. Што ни фалеше нас кога живеевме така?!" Не дека бараат многу, ами си го ценат мирот. Си се ценат себеси, се трудат барем и една соба да можат да ја купат со свои пари, да имаат свој простор. Не сакаат никој да им се меша дури и во најбаналните одлуки, не сакаат апсолутно никој да им трие сол над глава. Мило ми е што сѐ повеќе и повеќе луѓе се свесни за ова. Не негирам дека сѐ уште постојат заостанати луѓе, за жал. Ама се надевам дека ова ќе се искорени во најскоро време. Само со молчење тоа не бидува, а за некои срамота е да се зборува за вакви теми наместо да се подигне свеста.
Некои од корист менуваат ко чорапи политички партии, идеолошки организации... and then there's me, што се нервирам и планирам да се откажам од групна работа на есеј на факс, оти гледам дека останативе ќе ја отераат темата каде што дијаметрално не се согласувам и не би сакала моето име да стои на такво нешто. Ех, на еден ден барем да им го имав (немав) тој 'рбет и мозок на некои луѓе, па да одморам...
Сношти имав дебата околу зборот курва. Почнавме со еден пријател да зборуваме за курви. Имено, да напоменам дека типов се фалеше како секоја вечер имал секс со различна девојка, а сега во текот на муабетот бил на "диета" и демек само еднаш неделно. И типот почна муабет за Џоли ( актерката) дека прв дечко и бил Бред Пит. И дека тој прв ја вкусил и тоа му бил прв успех во животот. Јас му велам: " Си имаше таа некој маж пред Пит, некој Били Боб." И тој ни две ни три оп па скок: "О па таа е тешка курва, ороспија, со 100 мажи била, курвиште." Од 2јца мажи додаде неколку бројки испаднаа 100 па и неколку збора. Јас: "Па поголеми курви од маживе дали има, ако дискриминираме така, вие имате секс повеќе од нас и тоа секој ден, а некад и на диета сте." Тој: "Па и вие сакате секс, само не признавате". Јас: "Сакаме бе, ама тоа не не прави курви, курви се ебат за пари и тоа е право на избор на професија." Тој: "Не плаќам јас секс, мене сами ми се нудат и јас не одбивам." - Не го посочив него ама да си каже човекот. Јас: "Ако најголем успех ти е да и ја земеш невиноста на девојката, ти си у заблуда брате." Штама. Тој: "Ти вака да размислуваш, хм..." Јас: "Не дискриминирам, на иста бранова должина сме у секс." Штама. Можеби си легна. Немаше продолжеток. После 30 мин Тој:"Еј." Ете постоел некој со заостанати мислења.
Кога човек ќе се разочара од себе и ќе сфати дека можел многу повеќе но не вложил максимум му се руши цел свет. Мислам нема поголемо разочарување. После се смируваш некако, се помируваш и продолжуваш напред. Што било-било, животот иде напред. Иако понекогаш многу боли.
Еден повозрасен колега денес кажуваше дека едвај чекал да дојде викендов за да отиде кај синот. Имал само еден син, снаа и внука. Живееле 2-3 саати оддалечени од него и се гледале еднаш во два месеци. Последен пат тие биле кај него пред месец дена, ама човекот многу го фатило мерак да си ја види внуката и да поигра со неа. Не можел да чека уште еден месец за да ја види, па смислувал изговори за да се најави и да отиде кај нив. Му текнало дека последно кога биле кај него заборавиле чисти памперси, па сега оди да им ги врати. Во исто време ме насмеа за памперсите и ме натажи. Знае и сам дека милиони пампери купиле и фрлиле во меѓувреме, ама беше очајно сериозен. Да му се плукнам на животот ако треба да смислувам глупи изговори за да ги посетам тие што ги сакам. Зар не е доволно добар изговор ако им кажам дека сакам да ги видам? Не им го знам односот, ама човекот со огромна љубов зборуваше за внука му. Мене моите да ми се најават со изговор дека сум ги заборавила чистите памперси на детето, па дали може да дојдат да ми ги вратат, ќе си пукнам од мака и плачење.
