Многу сум повлечена и некои често знаат да ми префрлат за тоа.Други не го спомнуваат тоа, но по нивното однесување осеќам. Како да ми фали нешто.Не ме ни прашуваат како сум, а си носат заклучоци за мене. А, не е до мене. Животот лошо ме изгреба уште во детството.И уште го прави тоа. Траумите ми го држат гардот високо кренат.Не гледам причина да го спуштам. Единствено што гледам е потреба од нова проценка. Кругот го стеснив многу пати.И повторно ќе го стеснам.
Ја изгледав цела омилената серија и сега што? Додека си најдам замена за толку интересна серија што ќе ми држи внимание пак...
Nekoi luge se bez pamet. Ne znam so koj pamet i bez sram mi davaat pokana za svadba? Zasto mislat deka sakam da im odam na svadba?
Конечно си воспоставив рутина да легнувам и станувам порано . Почна да ме фаќа дремка ова време секоја вечер, дефинитивно ова ми е најголем успех на годината , да не си легнувам во 5-6 сабајле.
По некоја случајност запознав една Либанка. Жена со шамија на глава, наочари. Злато и изглегуваше од устата, зрачеше пријатна енергија, љубезноста на завидно ниво. Општ муабет беше тоа, си живее,си шета. Камо сите луѓе да беа вакви.
Прекрасно сончево утро, а викендов има поголеми шанси да врне, па има ли поголем мотив да се искористи убавото и топло време за се што се прави на одмор? По овие неколку денови тука сфатив дека најмногу на свет ми фалел одмор. Ми се испржи мозокот на работа, напорна е ама ми носи многу повеќе приходи од порано и пред се искуство. Одморов па ми нуди слободно време за што си сакам да си правам и ќе се потрудам целосно да го искористам тоа време по моја мерка и да си уживам. Краток е животот да се гуши со негативна енергија и несоодветни личности, а и не е само тоа во прашање ми треба да акумулирам многу нова и убава енергија за таа огромна промена која наскоро ме очекува. Некој немир ми буди сето тоа, ама и возбуда истовремено бидејќи колку и да е сето тоа еден голем предизвик за мене, утеха е што нема да сум сама втурната во тоа.
Во групата што последно си купивте низ лични слики да се забрани да објавуваат работи купени во странство, зошто сакам скоро се од надвор
Сакам слободни денови од работа ама не вакви заради болест што морам во кревет да ги поминам лежејќи. Подобро да сум здрава, да си одам на работа. Не верував дека ова ќе го речам некогаш.
Колку е глупаво кога сопствените родители те споредуваат со други луѓе. Види ја Трајанка на Митревци до каде е со животот, види се ти до каде си, неспособна, ништо не правиш со животот. Уште кога ќе речат за мое добро така викале, да ме мотивирале. Да, така е, ништо не правам, само сама со себе си се борам тајно со демоните. Ќе дојдат некогаш и моите пет минути..
Читам за роденденот на детето Петар како само две дечиња му дошле на роденден. Е сега,секогаш имало деца кои се двоеле од другите деца кога било прашање за роденден. Додека јас одвај сум собирала по 5/6 деца дома на смоки , они правеа родендени со 30 деца, кловнови игротеки. Ма со мерак сме оделе на роденден кај богатите деца (дете си повеќе се радуваш на кловнови неголи на смоки) . Не сме биле ние криви што од двај се чекале на некои такви да им одиме на роденден. Како и да е до родителите е за случајов за Петар.
Ги гледам децава тука како спонтано се запознаваат и спријателуваат иако се тотални странци ниту зборуваат исти јазици со уста, ама невербално со тело истото го прават и на ист начин се сфаќаат. Прекрасни ми се, малечки и полни со толку многу љубопитност и енергија за откривање нешто ново и неоптоварени со предрасудите од светот на возрасните, се запознаваат и се дружат толку искрено и добродушно. Просто самото ти доаѓа да им симнеш капа и само да им се восхитуваш.
Станата сум од 6 часот и немам пиено кафе зошто имав турбо обврски од рано сабајле. Едвај дочекав да си дојдам дома и да си направам кафе. Најубавиот дел од денот е ова.
Луѓе без свое "јас", кога ќе одлучат да го сменат тоа се најнапорни. Упорни за ситници и дрски на места каде најмалку треба да бидат. Таму каде е важно, пак веднат глава и премолчуваат. И така со години и години се одвива нивната "промена". Само на некој ни крив ни должен ќе му ја пукнат главата, ако е будала и жалостив да ги толерира.
Кога ќе си го испотиш газот од трчање, вежбање, пливање што и да е многу е поубаво чувството. Истовремено осеќаш замор, ама и таква сила ти доаѓа и некоја убава енергија што мислиш на врвот на светот си. Само нека потрае, додека е убаво времево ќе спортувам надвор. После ќе мора во затворено, тоа е што се мора, мора.
