Сакам да кажам... (без цитирања)

Друг пат сликај се и кога ќе одиш на токсикологија кога ќе те носат од што си претерал со алкохол, а не само да се фалиш и да се сликаш кога даваш крв.

 

Се ќе сфатам ама кога инсистира во одбивањето да го платиш и нејзиниот дел од сметката на прв дејт а после тоа ти го лупа од глава... Зарем требаше да и речам дека ќе ја тепам ако не ми дозволи да платам јас, толку ли и смета што ја почитувам нејзината одлука, мислев ко божем по комфорно и било она да го плати својот дел од сметката,имам пари за уште 5 такви сметки на дејт, но мислев дека емоциите поважни и се

 

Зошто мислиме на некои луѓе на кои не треба?

 

Знаете она кога од нигде негде нешто здравствено ќе ви се случи? Пример, ненадејна операција. Е тоа е оти заслужувате реално, зашто МЕСТЕТЕ луѓе што не се криви и после со што го заслужив ова. Да, грубо ама вистинито.

Ништо не ве чини кога сте добри во граници на нормалата. Сфаќам дека секој/а има маана и не сме сите цвеќе за мирисање, ама стварно се наплаќа и тука по нешто.

***

Утро. Се осеќам смачкано и безволно. Од овие погоре.

 

Денес ми дојде да прегрнам една поранешна другарка, сега само познајничка која ја гледам секој ден, и со која споделив многу работи.
Знае низ какви срања поминав, и уште знае што ме мачи, и уште ме познава кога сум тажна а кога сум среќна.
Денес имав измешани чувства, само се погледнавме и ми рече - секогаш сум тука за тебе, без разлика на се.
Егото не ми дозволи да и кажам колку ми недостига.

 

Note to self: Ех мори смотана една памет не ти дојде!

 

Не ги разбирам овие колегијално што одат по манастири, излетнички места, а на работа очи си копаат и се оговараат.
Толку блискост со колегите не разбирам, едно е кафе со некои колешки после работа, друго е надвор од мкд со цел персонал.

 

Дефинитивно некогаш луѓето беа позрели од сега. Нема да давам примери што тогаш правеле на 18, на 20, на 25 години, а што прават сега, многу ќе се пронајдат во пишаното. Ама дефинитивно некогаш беа позрели. И поспособни.

 

Понекогаш енергијата што луѓето ја испраќаат со нивните зборови,го зборува многу повеќе она што сакаат да го кажат со стотиците реченици и милионите зборови

 

Посебно место во пеколот за возачите кои паркираат коли на пешачки патеки...

 

Се сликал со Гордана Силјановска, па се фали, големо чудо, и таа е од крв и месо, не е златна.
Многу ме нервираат луѓе што велат "јас се знам со претседателот, со градоначалникот, со газдата на таа фирма", и што ако?
Тие не се од крв и месо?

 

Сите денес станаа мудреци. Евентуално желни за мудрување. Ок, супер, инклузивност.
Е сеа проблемот е само што не се сите мудри.

 

Исто и за оние кои прскаат пешаци кога врне обилно и има многу вода на улиците. Кога немаат памет и осет на планетава и не се казнувани, бар таму да си го добијат.

 

Надградба на нокти, на трепки, на коса, филери, ботокси, кога ќе измислат надградба на мозок?

 

Од нова година до сега прочитав осум одлични книги.

 

Како народ премногу се замараме за странските јавни личности, овој вака бил, оној онака, па новинарите не пишале точно, измислувале...
А никој не си гледа за себе, државава ни "цвета", остана уште да се замараме за што правеле другите.

 

Колку само ги повредувате луѓето со вашето индифернетно однесување и неразмислување.

 

Господ на сите ни дава онолку колку што можеме да издржиме.