Сакам да кажам... (без цитирања)

Што е тоа во луѓето тажно, што живеат во животи туѓи?
Арно праша Тоше.
Биднаа и 19 години без него. Боли како да беше вчера и ќе боли.
Ме нервира кога некој идиот прашува зошто.
Зошто?
Затоа што тој беше познат по добрина. Затоа што тој беше наша икона и ѕвезда.
Затоа што млад си замина, а толку многу лоши личности уште газат по земјава и тоа не е фер.
Не си човек ако не те погодува смрт на ваков човек. Не мора да го жалиш како неговите или другите, но да можеш да пуштиш барем една солза за него.
Сите сме смртни и не знаеме што и кога може да нè снајде.
Животот е непредвидлив. Се развива за 9 месеци, а може да згасне за неколку секунди.
Можеш да бидеш ти или некој твој. Кога-тогаш ќе дојде тој крај.
А, тебе ко да не те бива ако не расипеш нешто.
Зошто тоа ситење на туѓа болка?
Зошто фрлаш отрови и покажуваш прст кон некој без докази?
Ова не ти вреди ништо. Или ќе ти се суди на земјата или на небото, или на двете места.