Сакам да кажам [стара тема]

Сакам да кажам...

Зашто си правиш свесен мазохизам на умот?

 

Сакам да кажам...

Затоа Кенди седи дома и како демек пука сеир на штипската неизживеаност (сами себе се дискриминирате,потценувате ).
Сериозно Кенди,не те разбирам.Со свои 17 години толку детски да сонуваш и да се однесуваш,неразбирливо ми е,толку детски се заљубуваш (јас вака прв пат се заљубив во 6 одд),ама од друга страна...

 

Сакам да кажам...

Само премногу се внесов во книгата што ја читам во моментов некои страници ме натераа на ова мислење...

 

Сакам да кажам...

Кога пишувам имам потреба да филозофирам.
Кој чита,ќе си рече што ја тупиш бре девојче..????
Епааа,незнам ни јас драг човеку.
Досадно ми е,осцилирам јас со расположението во секој е*ан момент.
Сакам,па нејќам,па пак сакам,па нејќам..а што тоа? - немам поим.
Онака се напнав поручеква читајќи за астрална проекција,медитација,Марфиеви закони,чакри,глупости..
И изумив дека е недела,а утре понеделник.
И што ако утре е понеделник и се напнам?Пак ќе биде за 7 дена..и потоа пак,не е еднаш..
Деаааааам..
Се е попривлечно од учењето биологија,во моментов.
Бљак,мразам биологија
Не се замарам,и тоа ќе биде.
Добро,што е со моево опкружување?
Ма шо ви е на ситеееееееееееееееееееееееее? на на на на аааааааа не живеам за другите.
Или шо ми е мене ?
Сеедно.
На моменти сум контрадикторна сама на себе,на чувствата и разумот.
Апсурд..но сама си го правам ова.
Отидов јас да пораснам,а вие драги имајте луда и незаборавна ноќ..а јас ? Јас верно ќе ве читам,секој момент ќе чекам нешто ново во сдк.
Интересен е фактот дека повеќето поминувам низ исти периоди,а сепак на своја кожа изгледа најтрагично.
Заеби..може и комедија да е.
И не само кога пишувам,општо во животов сакам да филозофирам,имам страшно бујна фантазија,нештава ги доживувам од сосема друг агол..а зошто друг ? Можеби тој е вистинскиот ?
Ааааааааааааааааааааааааааааа Бичд опрај се!
Се извинувам на трипов

 

Сакам да кажам...

one of the hardest things to do...is TRUST, especially when those whom you TRUSTED the most were those who betrayed you.

 

Сакам да кажам...

Сакам да кажам дека имам толку мноооооогу причина за да ја сочувам насмевката на лицето.
И дека веќе не давам никој да ми ја земе... НИКОЈ!
Па нели сите добри работи започнуваат со насмевка? Ај да видиме.. .

 

Сакам да кажам...

СДК си се цензурирам
Пишувам мислење, па го зачувувам, исто како да сум го пратила. Полна ми е папката

 

Сакам да кажам...

Штрумфекта пишува листенце, утре планира да препишуваа :geek:

 

Сакам да кажам...

СДК дека не сум повеќе плавуша, си ја вратив природната боја на коса од прва

 

Сакам да кажам...

СДК ми се спие. Ама никако да си легнам. Зошто? Причината поради која сум овде ја знам. Ама не ми е јасно. Таму имам еден вид забрана. И искрено да си признам страв ми е да посегнувам повторно во тоа ќоше. Повторувам во себе збор по збор за да можам да разберам ама не можам. Зошто олку се плашам? Од се се плашам. Да, страв ми е повторно да не изгубам некои работи. А дали тоа што го направив беше храброст? Или само доказ дека во тој момент ми беше потребна само таа сигурност. Со човекот од кого се плашиш да го правиш тоа од што се плашиш... Можеби ви звучи морбидно, но многу добро знам што зборувам. Пишувам овде за да не гледам што има од другата страна и да не посегнам да направам нешто непромислено што би довело до нешто непосакувано. Затоа овде се одјавувам. Ќе пробам да го сонувам она ангелско нешто... Онаа светлина и топлина која само јас ја гледам и само јас ја чувствувам. Изворот на моите сни... Моето сонце!

 

Сакам да кажам...

Никој од нас никогаш не ја надраснува потербата родителите да го сослушаат и разберат правилно.
Еве нешто кое ќе го посветам на сите родители,
„Вашите деца не се ваши деца,
тие се синови и ќерки на зивотот кој копнее за себе.
Тие постигнуваат,но не преку вас.
Иако се покрај вас,тие не ви припаѓаат.
Дајте им љубов,но не и вашите мисли
бидејќи тие имаат свои сопствени.
Мозете да ги вдомите нивните тела,но не и нивните души
бидејќи тие борават во утрешнината
до која вие не мозете ни во соништата.
Мозете да се трудите да бидете како нив,
но не барајте тие да бидат како вас
бидејќи зивотот не оди наназад,ниту стои.
Вие сте лакови од кои вашите деца,како зиви стрели,
се фрлаат во иднината.
Стрелецот го гледа знакот на патот од вечноста
и Тој Ве свиткува со Својата моќ,
за Неговата стрела да оди бргу и далеку.
Нека вашето свиткување во Неговата рака биде радост,
бидејќи Тој ја сака стрелата која лета,
но го сака и лакот кој е постојан„
Ве сакам мамо и тато,иако ретко го формулирам преку зборови тоа и уште сакам да сум извор на повеќе радости,а помалку разочарувања кај вас.

 

Сакам да кажам...

СДК всушност дека нема што да кажам.

 

Сакам да кажам...

...Времето ништо не лечи! Ние самите учиме да живееме без тоа нешто во нашиот живот!

 

Сакам да кажам...

СДК малце сум нимфо...

 

Сакам да кажам...

Добра ноќ лејдис. Држете ми среќа за утре. Грам знаење немам, ами обемно листе и одам на тест. Да се надевам добро ќе поминам Ве гушкам сите

 

Сакам да кажам...

Уф уф ама ме усреќијааааааааааааа Таман ги потрошив старите парички ми стасале нови.... и сакам да кажам I think I'm in love... Сакам да го гушнам, бакнам. Абе јас сум била мнооооооогу гладна за љубов

 

Сакам да кажам...

СДК
Ово го има ставено како статус на фб една моја драга пријателка,српска новинарка.
Иво Андриќ има 16000 фанови на ФБ.Екрем Јевриќ 42000,Кристијан Голубовиќ 68000,Јелена Карлеуша 182000.............
Овај нобеловац је једном приликом написао:Доџу тако времена,када памет зашути,
будала проговори,а фукара се обогати.

Незнам точно како да го преведам па го напишав така како што е.....

 

Сакам да кажам...

И после напорните неколку дена поминати во грижи и страв, конечно денес се опуштив...
Светот уште еднаш ми потврди дека вистински пријатели постојат, пријатели кои што ќе ти се најдат во неволја без приговори- фала му на бога за нив И после ќе ми рече некој ги немало- море тука се, ги има, помагаат тогаш кога е најтешко, дури и кога не бараме помош од нив. И нормално, некогаш прават и грешки, но вистинските пријатели никогаш не го прават тоа намерно- заради ова треба да им се прости кога ќе згрешат, исто како кога и тие ќе ни простат нас за нашите ненамерни грешки спрема нив. Срцето ми е полно со топлина и задоволство, благодарение на ова сознание. И благодарение на тоа што најтешкото помина.
И сега, само сакам да им кажам едно огромно ФАЛА!!!

 

Сакам да кажам...

Море би кажала јас се, туку нема да има кој да прочита...
Се чудам многу, чудник на векот сум станала. Не, не сум станала чудник, туку поинаква сум. Да, поинаква сум, а не знам каква. Не можам да се пронајдам, како да сум потоната доле на дното и не можам да испливам за воздух да земам. Немам чувства во себе, мртва ладна сум станата, свеједно ми е.
Чекај, не бев таква јас... бев надежна, весела, мила, слаткоречива, насмеана, искрена, луда... А сега? Е па ете, не сум таква... каде потонав кој знае. Ќе се пронајдам некаде? Ќе си чукнам сама на вратата?
... или едноставно, ми пречи нешто, нешто е вишок. Можеби знам што е , ама и не знам. Можеби несигурна сум, а можеби и пресигурна. Можеби!
Која иронија. Не се гледам тука, на ова место... Како некоја сенка сум која пресретнува моменти кои случајно поминуваат покрај мене, а јас сум само случаен минувач низ нив...
Немам чувства! Каде се? Порано имав добро развиени комуникациски вештини, во однос со она што длабоко се крие во мене... а сега не можам да ги најдам а не да ги задрмам.
Бесна сум самата на себе, гневна сум на моите мисли... А зошто? Не знам! Всушност знам... не припаѓам тука!! А сепак, тука е тој кој да, припаѓа и се пронаоѓа тука, кој не сака нит под точка разно да размислува за друго... И сега? ......
Не можам, не можам и не можам...
Ааааа, морам да превземам нешто, мора да превземам во свои раце, и да си ја замавнам косата на една страна, да напрчам муцки, ташната да ја нарамам... И трк во решавање на дилемите и анегдотите и во она што би било кога било, или пак што ќе биде ако биде...

И колку за шлаг на постот, кој го куцам не знам ни јас колку време... куцам, па се бајдам, па се огледувам, па наоѓам маана на моите пресно нашарани нокти ( не баш пресно, има некој ден), сакам всушност да кажам дека си ја сакам косата по ѓаволите Посебно овој викенд, оти научив да ја виткам, и преубаво ми стои, и ќе ја носам ваква... си ја сакам....

Зошто немам 17 години? Не, не... зошто немам 65, пензионерка да си бидам, стокмена бабичка, напуфкана, наџиџана, намирисанка, подвиткана во тегет џемперче и да си седам на тераса, а овој мојот кафе да ми прави, измеќар да ми биде И да ми го ране папагалчето што ќе ми црцори по цел ден, и на бања да одам, да шармирам дедовци ....
И да се карам со комшиката што ми ги праши закачените гаќи на мажето (дедето).

Жени... тоа е.
И да, нема да сум лигла веќе, таква фина дама. Имам и јас машко нешто во себе да му се сневиди.
А не јас, фина, фина... абе мислиш од Финска ме донеле.
Има да бидам треп треп, од озбилна поозбилна (да не имам грешка во ова зборчето? )
Фрик бреее!

Ај ај, доста блаботам, свака му част на тој што ќе го прочита романов.
Заклучокот беше дека сум станала ладна персона, со ноу филингс...

Добра ноќ женишта женосани.

 

Сакам да кажам...

од ден на ден расположението ми се менува,како камелеон сум ,ма каков ден од минута на минута ми текнуваат различни решенија за различни нешта замислувам како би било,како било како ќе биде....и незнам зашто толку сум се ставила над сите и уште во себе си ја предвидувам иднината небаре видовита сум јас....колку ли може да е неспособен човек за да не си ги препознава сопствените чувства....станав неискрена полна со бес и гнев и завист некако како злобна,,,ладна неподготвена на компромис и се црно бело како да е ,ме нервира тоа сивото а баш таму се наоѓам...ох кога би знаела што точно сакам....западнав во некоја апатија низ храната мислам дека компензирамбутам бутам бутам со денови еве веќе цела недела а подобро не ми е камоли кога нема да можам да ги натнам фармерките уште повеќе мојата трагедија под наводници ќе добие на тежина...само да најдам кај ми лежи зајакот.....незнам!а се држам во себе...а да знаат тие околу мене што мислам....е супер набљудувач сум...жими се..во практика сум лоша знам ама за набњудување и оценка во себе за околината сум махер...значи не ми е гајле дали во црно дали во бело ама во сивово неќам како може да не знам дали го сакам или не,како мооже да незнам...ај ни мене не ми е лесно...само ја негирам вистината изгледа...дека го сакам ама несакам да го сакам....и не е само љубовта во прашање па таа па најнебитнаМИ Е дури периодов самоспознавањето ме убива транзитирам само уште незнам во што...само знам дека резултатот ќе носи малку поладна глава и чувствата нема да се во гро план....така ми личи...и нени знам што изнапишав пробувам да се објаснам ....божеее