Сакам да кажам [стара тема]

Сакам да кажам...

http://www.kafepauza.mk/zivot/7-misli-od-mark-tven-koi-kje-vi-go-promenat-zhivotot/
Паметен човек бил Марк Твен.

http://www.kafepauza.mk/zivot/10-inteligentni-zhivotni-lekcii-od-albert-ajnshtajn/ Едит: И Ајнштајн исто

 

Сакам да кажам...

Да не беше мајка ми , немаше да бидам волку уникатно облечена
Е ќеф ми е што нема секој вакви шорцеви како мене .Фала мамо , што си ги чувала за мене

Сега одам да се пицнам и да отидам на една опуштена рок свирка .

http://www.youtube.com/watch?v=y22R0QTC7mc

Вечер неколку коктелчиња ќе мснам !

 

Сакам да кажам...

СДК пусто и досадно е дома. Сите се вртиме и се судираме, но сепак недостасува нешто. Недостасува брат ми. Колку само се приметува неговото отсуство. До вчера му бев лута, петнаеминутска лутина, а сега веќе ми фалат и неговите "навреди".
Бев до викендичката. Времето летна, но беше многу досадно. Ги гледав само цигарите како една по една во неколку усни догоруваат, а веќе наредниот ја пали втората. Се беше зелено и големо. Не видела тревата косилка. Го чекав моментот кога моите рекоа да си одиме. Хих, се израдував и трчаницата во кола. Сакам природа, но сакам да уживам во неа. Обожавам кога сме со татко ми сами во викендицата. Он ќути, јас го слушам и муабет за мерак. Уживаме во природата.
Се прават неверојатни планови. За месец дена ( +/- ) ќе одам да посетам некое езерце. Можеби и ќе се смеете, но отрпилика 7 год. немам отидено на одмор. Не се бројат оние викенди до некоја река и сл.
Неверојатно е и тоа колку сум поврзана со една населба. Се би дала за таму да живеам ..

 

Сакам да кажам...

Само глупите луѓе , глупи деца прават .!

 

Сакам да кажам...

Скопјанчиња алал да ви е како издржувате на овие горештини. Јас од еден ден цркнав, се стопив

 

Сакам да кажам...

Деновиве сум како зомби. Полу-мртов, полу-жив, како сакате речете го, брига ме дали едното е со доза на песимизам или другово е со роза на оптимизам, јас секако нити дози примам, нити пак некој ми подарил роза.
Их, кога ни 8ми март не го славам, кој побогу да ми поклони цветич, кога мушко се знае, од празник на празник поклања, а јас и тој празник си го негирам... пак и она единственото што го имав, што носеше некаков си оптимизам го отерав. Претчувства и црни сценарија мои.. и најдобрите критичари би ми позавиделе на моево носиште да надуши фаленка, макар и могуча, од оние, „се уште не искрснала на патот до среќата“, али... боље спречи него лечи немој ти сега на мене ово-оно.
Како и да е, неспијам.
Не дека е новост, не дека заслужува насловна страна во мојот споменарчич, но чинам зилион нешта се напластија и сите до една со подзинати устиња и уште порасчепени очички чекаат што јас ќе пресечам. А, ко за беља јас си сањарам некако, се влечам и тегнам како локумче и чекам да видам што ќе донесе утрЕто. А, тоа утрето нит носи нит донесува нешто. Ако, јас не си го земам што да ти донесе побогу. Но, кој да се замара со носење и бирање зеленчуци во овие несигурни времиња, кога секакви бактерии демнат од зад тезгите.
Важното е дека размислувам, разглобувам се. Пак и тоа соништата ми се такви размислувачки со мудрувања и надмудрувања, ма просто да ти прсне плускавецот на стапалото... ама баш на стапалото, само јас ли сум од луѓето со плускавци на стапало, колку што ми е долго и широко побогу.
Но, друго сакав да речам, проблемот кај мене е што од мала сум расипи-куќи мајстор. Кога нешто расформирам, тоа увек некој или неколку вишок делчиња ми се јавуваат, а јас као изненадена од каде ли сега тие, до сега не беа тука, јок, бар кога отворив не ги видов. Ама, па тогаш, како по обичај ги пуштав внатре во играчката да ми штрака, ко паричка во прасичка-касичка, да звечка, да се знае, чиви прстиња местеле нешто.
Оф!
Сабајле од црни мугри бев станата. И не знам што ме спотера, но се заронкав во куферот на тате мој. Богатството од спомени од едни времиња, кога тате го шетал старово Скопје, а и белиов свет во ѕвонарки и бакембарди до цуцул-образ извиени. Фраерчина скопска со чечкалица меѓу зуби и фиЧо Е, да не било тоа фичо, не ќе ја шетал Македонијава, не ќе ја ќарел мајка ми, не ќе ме створиле мене, па и богами не ќе сум спиела по цели вечери.
Туку, фотографииве. Се смеев ко луда дур сите спиеја дома гледајќи ги албумите.. не толку се ќезев на она внатре колку на сликите од девојките...моделките де врз албумите.
Е, тоа се женските на тате мој! Така мајка ми ме лажеше ко мала за да го замразам татичко, пошто фан му бев највечи. Ама освен што корнев грло зашто татко ми сакал некои други тетки, освен мене и мајка ми... мисијата на мајка ми неуспешна и по толку години.
Само пст! Тате не знае за ова.. мисли стварите се промениле, али то врска нема.

 

Сакам да кажам...

Примавера одлично кажано

Баш денеска како и вчера,и завчера, и понезавчера... Да не должам последниве две недели тоа упорно ми се докажува,мојата верба за вистинско пријателство ја снема од сега и јас ќе бидам таква ми треба нешто? Ќе бидам пријателка, ќе го добијам тоа? Чао пријателството заврши.

 

Сакам да кажам...

Зошто секогаш добрите страдаат? Не сакам тие да страдаат, доста беше страдање, малку ли страдаа тие луѓе досега?! Не е фер, животов не е фер.. кој страдал, страда и цел живот ќе страда. Како можеше на сите маки, најдебелиот крај да го извлече тој со најискрениот лик и најчесната насмевка која не ја симнуваше од лицето? Ми доаѓа да плачам, многу да плачам солзите ми стојат во очите и горчината во грлото. Не можам да издржам веќе, бел ден не видоа луѓето. Цел живот страдаа, мачени, секакви болки виделе, секојдневни маки, болести, смрт..Дали животов ги тестира до каде можат да трпат и патат? Дали ги носи до врвот на нивното страдање? Господе, помогни им, кога најмногу си им потребен. Помогни им, сега е моментот кога најмногу им требаш, тие отсекогаш верувале во тебе, извлечи ги од оваа мака што се создаде. Се нека испадне добро на крајот, се уште има мала надеж.. Се уште..

 

Сакам да кажам...

СДК па и не се плашел толку многу, хм ме израдува со она многу пати! Импресии уште од изложбата. Цел ден се блесавев со моја Мила. Убаво ми е.

 

Сакам да кажам...

Сдк дека и погледнав на смртта во очи,ама ја измамив.Јас сум победникот во оваа борба,и не се давам
И така,одам да се спремам за на море,утре ке биде долг ден.

 

Сакам да кажам...

http://www.divianarts.com/divianarts/?p=4091

 

Сакам да кажам...

Како да се ослободите од дечко за една ноќ

http://www.smile.mk/kako-da-se-oslobodi ... -edna-nok/

 

Сакам да кажам...

Минатата вечер беше преубава. Убаво друштво, убави луѓе, се изнаиграв и си дојдов со 5 плускавци дома ама ако вредеше.
Денес пак сум флегматична, се ме мрзи да правам. Најважното е што сестра ми ја дотерав и ми е права манекенка. Се гордеам со неа, најубава ми е!
Имајте убава вечер.

 

Сакам да кажам...

Сдк..песната доволно кажува...


Нека МЕ боли време за плачење
чекор по чекор ноќта ќе МЕ сокри...

враќање нема тоа ни е судбина....


http://www.youtube.com/watch?v=M7RpIq4b ... re=related



ЕДИТ:aххх ТОШЕ тоше....ме ежиш...


http://www.youtube.com/watch?v=mArkWPQPXUw&NR=1

 

Сакам да кажам...

сдк! Се израдував малку! Се спријателив со пријател на Здравко Чолич!!!!!!!!!!!! И тоа со многу добар пријател...

 

Сакам да кажам...

СДК си беше еднаш едно музичко шоу на Сител, се викаше М2 потрага по ѕвезда, си испеаја децата, некој победи, Кој не се знај! ни се слушна од него повеќе.
Ај барем нешто победија, јас пример немам ништо победено.
Ептен досадно инаку...

 

Сакам да кажам...

СДК - Братучетка ми, оклучила фемина - да најде тука некоја песна, а јас најавена на Фемина. Бруки, пези.... Којзнае што си помислила.. Чисти бруки. Ахх........ си помислив дека треба да се одјавам, ама заборавив. Уфффф..


СДК2-Преубаво си поминав на роденденот. Им благодарам на другарките кои беа со мене и ми го направија овој ден поубав!

 

Сакам да кажам...

‎"Не превземајте никаква активност додека ве држи гневот". - Достоевски

Епа јас сум тотална спротивност на горенаведеново...Јас кога сум гневна и бесна ги правам сите активности, чекори и одлуки...

 

Сакам да кажам...

http://www.youtube.com/watch?v=YNnIwH2uGxw


...ме плаши кога чувствувам, а ноќта е создадена секогаш да разбуди сеќавања...

 

Сакам да кажам...

Се вратив, јухуу!

Што да видам дома? Подарок цд - Nine Inch Nails, ручече, чиста соба... Мир!
Мир беше и ваму. Островјанине се прекрасни. Љубезност еден куп. Си купив маслиново масло, слатко од зелени лимони, разлгледници и мини подарочиња за моја Тањ, даде, Иван. Згора на сето тоа, поцрнета сум и со преполни батерии!

Од утре, нова борба. Со животот, секако.
Љубов? Неее, благодарам.
Од сега, трпеливо ќе си чекам. Тој што ќе е јунак - сам ќе одјава до мојата зграда!
Салут!