Во време кога да си свој стана грев, и кога не смееш да размислуваш поинаку од групата. Во време кога чувстителноста е причина за да те наречат лабилен. Во време кога чувствата се луксуз и причина за потсмев Во време кога од љубовта може само да излезеш сакат Во време кога не се гледа дали некој напреднал интелектуално и духовно туку како се разубавил во облини и надворешни позиции можеби повеќе од било кога треба да ги цениме оние кои не сакаат поради нашиот памет оние кои кога потклекнеме со самодовербата баш поради се горенаведено, а наметнато од другите ќе не потсетат колку вредиме, и каков дијамант се крие токму во ашиот памет дијамант кој не сакаат да престане да блеска....
Колку треба да си болен во мозокот,или да ти фали нешто,да измислуваш лаги(дека животот ти е беден и лош),за да те жалат луѓето,и да ти посветуваат внимание,а животот уствари ти е ок и супер.Бегајте подалеку од вакви лудаци,кој за жал ги има све повеќе и повеќе.
Излегував од продавница, а во исто време покрај мене од продавницата излезе некој маж со дете (6-7 г.). Па ги слушам: Дете: -Ама зошто не ми го купи? Па го сакав... Маж: - Ти реков да го ставиш во џеб кога не гледаше никој, а ти неќеше...Епа нема сега... Јас: Сигурно немал пари за да му купи нешто, ама да учиш толку мало дете да краде...Кој знае што ќе биде од детето во иднина. Си беа нормални луѓе, со нормална облека, не беа роми што проселе или нешто слично. Ама ете, секој во денешно време е родител. Инаку си правев муабет со мајка ми и ми вика: - Го знаеш форум фемина? Си читав таму рецепти и се консултирав со некој членки...Сега ќе ви готвам. Јас: - Аааа, имам слушнато за тој форум..онака...не го знам толку. Мајка: Па зачлени се ако сакаш...Има интересни работи....Некои млади пишуваат безобразно, ама ми се свиѓа во целина. Па еве ме по препорака на мајка ми, денес се зачленив на фемина Пишувал некој безобразно Може мене ме читала
Има едно неописливо убаво чувство - кога ќе пролееш искрени солзи од радост за туѓа среќа. Штета што немаат сите толку чисто срце за нешто така прекрасно.
Другарка ми значи пред да оди на секоја свадба или било која друга свеченост,ме заробува кај неа 100 саати да ја сликам,да и давам совети кој накит,кој фустан и чевли и стојат подобро,па ќе елиминираме нешто,па ќе прекројуваме со саати,за на крај да избере нешто сосем друго како од марс паднато. И во тој момент ми доаѓа да ја задавам,што ме мачи залудно по 2334 пат,ама се премислувам на крајот
Сакам да кажам дека .. Не знам бе, некако се осеќам мирно. Немам мисли, баш сум од моментална активност на друга. Лугето во зима се жалат дека студело.. Лугето во лето се жалат дека било вруќина .. Јас се жалам затоа што лугето се жалат за глупстои Лугето се жалат за тоа што јас се жалам многу за обичните жалби на лугето Ама сите ние заедно се жалиме за досегашната политика на владата која замина ( фала богу) Многумина купија Fidget spinners и се забележа драстичен пад на побарувачката на анти-депресанти во аптеките ширум Македонија, потврдуваат истражувањата. Отидов да се прошетам низ центарот на градот и наидов на еден чичко кој го собираше отпадот наоколу. 50тина метри подоле ... ( мислата нека остане недовршена ) ПозЗ3³ ®
Ми нема ништо почудно од тоа дека сме социјални суштества... дека имаме нескротлива потреба да сме си блиски и сепак, толку често се случува да, колку поблиски си стануваме едни на други,толку по одвратни сме си. Од тука натаму.. тешко се балансира. Или бар јас -трапава ко што сум- тешко балансирам. И ова, ама никогаш, никогаш не ќе се промени.Бар дур сум при здрава свест и чиста памет (обратно беше? ц)..ќе се вртам во круг со истото. Еден збор што ќе продолжи да ми одекнува во ушиве уште некое време е: нинџа. Едно зилион пати го слушнав прошлиот месец од една.. до немајкаде уфилмана (во амерички филм) личност и скроз погрешно употребена за да набилда нечие его. Скроз неискрено. именедамиплаќааттакаијасќеправаммајмунодсебе Како и да е.. јас ќе го препишам на една мозок жена во една кафетерија. Стоиш во редица со салата пред тебе. Човек пред тебе на каса.. ти си држиш згужвана петстоденарка во рака, она ти става кусур пред тебе. Ти се вртиш кон личноста пред тебе и викаш, кусуров за тебе е изгледа. Ликот те гледа бледо, женава пак со тоа бистриот поглед и осмех ти вика: за тебе е кусурот... на петстотката шо ќе ми ја дадеш сега. Нинџа бе. Нинџа. Глупава приказна, нели? Уште поглупави беа тие за нинџите. Тоа и е целиот муабет со нинџите. #хуДаФакИзНинџа
Ми доаѓа да врескам, да скршам нешто, да го исфрлам бесот од мене. Ми дојде преку глава од многу нешта. Не знам уште колку можам да издржам а да не срушам се пред себе.
Она чувство кога стравот ќе ти рече не,не и не. Значи буквално ме кочи, се чувствувам заробена во кафез и не можам да полетам. Наместо јас да го контролирам тој ме контролира мене. Се гушам веќе...се надевам дека полека ќе се ослободам.
Насмеј се! Да, насмеј се токму во овој момент...зошто? Затоа што еве веќе го нема. Поминувај го секој момент од животот среќно, насмеано и во спокој. Негативноста нема да ти донесе ништо освен омраза и злоба.
Се додека се мешаме во туѓи манџи, а нашата личи на помија нема да имаме мирен и среќен живот. Остајте ги бе луѓето да си го тераат животот како што сакаат, што ве боли уво кој со кој спиел, кој со кој имал фамилија и деца, кој со кој се мажел и женел, кој сакал да смени пол, кој имал желба да носи жолта коса или да биде целиот тетовиран, кој сакал да гради кариера и избрал да нема фамилија, а кој сакал да роди деца на 20 и да си ги чува оти тоа го прави среќен. Не сакате кога некој ви кажува што и како да правите, а кога доаѓа ред да берете туѓо гајле први сте. Отиде светот не од ваквите луѓе, туку од вас кои сте полни со предрасуди и мислите дека Господ осудува љубов во било каква форма. Господ осудува злоба и правење зло, никако љубов така да знаете. Не можам да верувам дека Господ би сместил некого во пекол, ако постои такво нешто оти делел кревет со ист пол, а притоа направил еден куп прекрасни и добри работи на земјава. Не можам да верувам. Ако религијата ми го наметнува тоа, јас поправо ќе се откажам од неа. Ама мојот Бог не осудува, јас верувам во тоа. Испоровоциран постов од еден муабет вчера...
Моментот кога живееш во држава каде што два дена ударната вест е дека некој си рандом лик кој што воопшто не ги тангира начите животи, сменил пол. На вести, на портали, во лични разговори со луѓе, главна вест е тоа. Македонија, 21 век, 2017 година. Јас се гушам овде во малограѓанштина, не припаѓам под ова парче небо колку и да е вистински мое. Не можам да поднесам прости луѓе, не трпам затуацни мислења, немам сила за да се расправам со истите и да се докажуваме кој е во право. Многу сакам да си одам, ама многу. Со душа го чекам моментот да дојде.