Ако мислиш дека вреди да си го трошиш скапоценото време што со ништо не се враќа назад тогаш да пишувај му.
Секој пат кога ќе видам кафе, сок, течност во близина на лаптоп/компјутер или друг електронски уред стресот ми се качува на максимум. Цревата ми се превртуваат во форма на переци. Пред очи ми се појавува што ќе се случи како на баба Ванѓа што и се прикажувала иднината. А, иднината, не е добра. "Во 2022 ни следи големо кафенами од невидени, епско - библиски размери каде ќе настрада голема количина на лаптопи, компјутери, компјутерска опрема и мобилни телефони." Били Ванѓов, Шутел Телевизија.
Признај дека сликите во вашето кафе преку слика те инспирираа. Повеќе ми се истурале во кревет кафиња отколку на лаптоп пошо е рамна и цврста подлогата и нема шанса да паднат освен ако сам не ги турнеш.
Да. Обично не ја отворам темата. Сега ја отворив и видов ИТ хорор таму на едно 3-4 слики. Ја затворив одма, го гушнав лаптопот и му реков дека вакво нешто никогаш нема да му направам. Инаку да, секогаш ние ги туркаме. Само ништо не паѓа.
Колку и да изгледаат некои работи убави, фенси и модерни, џабе ми е ако не се практични. Кај другарка дома ставија нејзините некое фенси модерно осветлување кое брзо се расипа и мораа одпоново размонтирање па барај некои специфични делови што ги нема сегде и шо знам. Meanwhile јас со најобичен лустер само на стол ќе се качам да сменам сијалица. Истото го мислам и за облекување. Нема шанси да облечам нешто што ќе треба цело време да го подигнувам, придржувам, па чекај да не се извалкало, па ме стега па мести се па...макар и најубаво да изгледа на мене. Штикли, големи фустани, било каква тесна облека и обувки ми се ноу ноу, дури и за посебни пригоди. Јас сум од тие што на своја свадба би носеле патики.
Хормони + досада. Уствари изговор е, манијак сум кога се работи за Џејсон. Спојлер: Breaking news Јас вчера и денес: Спојлер Expectations vs. Reality
Се заразив со dark academia плејлистиве на youtube и spotify. Супер ми идат со учењево во последно, малку да се разбие монотонија.