Сакам да кажам...

Не знам како да објаснам, ама турската музика е баш нешто посебно. Иако не разбирам ниту збор, мелодијата ме смирува, ме носи некаде далеку и ми прави голем мерак да ја слушам..

 

СДК на човечката злоба и нема крај.

 

Купив средство од Дм , за чистење на релна.
Се исчистив со него , само речната не .

 

Ден 367ми од јануари: се обидувам да се утешам дека депресивното расположение е до месецот, не до мене. Цел месец како во пмс.

 

И јас ги броев и кај мене толку дена излегоа

 

Јас секој јануари дури трае и некој ми вели да не се жалам оти ќе помине:

 

Сериозно, што се случува со денешните деца?!
Не знаат кој бил Гоце Делчев.
Не ја знаат химната.
Не знаат ништо за Македонија!
Зарем тоа не се учи во школо или им е гајле?!
Или родителите… зошто уште од мали не им пуштаат македонски песни?!
Како на пример светот на бајките, Зелката, Боби Баш ми е гајле, ало амбуланта..јас со тие израснав..
ама не само англиски, англиски, англиски?!
Па како очекувате децата да ја сакаат својата држава ако дома никој не ги учи корените?!
ДЕТСТВОТО ТРЕБА ДА Е ПОЛНО СО МАКЕДОНСКА МУЗИКА, ПЕСНИ, БАЈКИ, ТРАДИЦИИ, ЈАЗИК!
А не само со „ТикТок хитови“ и туѓи мелодии од првиот ден!

Не можам да го разберам ова… дали само мене ми е несфатливо?
Од мали нозе треба љубов кон своето, почит кон својата историја, својата култура, својата држава!

Немам поим како некој може да го игнорира тоа…