Нешто на што највише им се восхитувам на луѓето кога станува збор за таленти, е цртањето. Значи свака ви част До толку не ме бива за ова, што се засрамив коа видов деца од второ одделение како цртаат.. Со две леви буквално сум, невиден антиталент
Па вајда, чим се талентирани. Ја да бојам само знам, а и тоа не е така едноставно бе, рака здоболува И да прецртам на стакло од прозор Ме напраи интелектуално ограничена една ненормална коа бев дете, судејќи по цртежот, ја сум заостанувала Многу бил детски и прост за таа возраст.. Жено проклета, појма неам бе од цртање Плус тоа бев мнооогу срамежлива и повлечена, ќутев, па оттаму таа заклучи така и ме 'процени'.. Дур ја едвај се воздржував да не и' избегам од ординација и да ја отерам у курац, проклет нека е срамот и стравот кој ме надвладеа.
Превземено Ovo sam morala da podelim Muškarce ne ubija feminizam. Ne ubija ih “woke”. Ne ubija ih moderna žena. Ubija ih činjenica da ih više niko ne mora trpeti. To je ta istina od koje se najviše tresu. Predugo je bilo dovoljno biti muško. Imati kurac, glasniji ton, malo bezobrazluka, malo ljubomore, malo kontrole, malo “ja sam takav” — i društvo bi to prodalo kao snagu. Kao autoritet. Kao “glavu kuće”. Kao muškarčinu. A zapravo? Pola tih samoprozvanih “pravih muškaraca” ne zna voditi razgovor bez agresije. Ne zna prihvatiti odbijanje bez vređanja. Ne zna biti veran bez gladi za potvrdom. Ne zna voleti bez da guši. Ne zna biti miran bez da nekoga pokušava smanjiti. Ne zna biti velik bez da neko kraj njega mora biti manji. I onda dođe žena koja ne ćuti. Koja ne kleči. Koja ne moli. Koja ne glumi da je impresionirana vašim jadnim minimumom. Koja može sama zaraditi, sama otići, sama preživeti, sama spavati mirno. I odjednom — kolektivna muška histerija. “Propast društva.” “Izgubljene vrednosti.” “Žene više nisu žene.” “Feminizam je uništio sve.” Ma ne seri. Nije feminizam uništio ništa. Samo je ugasio reflektor pod kojim je muški prosek desetlećima glumio veličinu. To vas boli. Ne to što žena ima glas. Nego to što vas taj glas više ne jebe ni dva posto. Ne to što žena bira. Nego to što više ne bira vas po defaultu. Ne to što žena odlazi. Nego to što često procveta tek kad ode. E to je onaj nož. Ne kad te žena zameni drugim muškarcem. To je još podnošljivo za ego. Najgore je kad te zameni mirom. Kad shvati da joj je život lakši bez tvojih scena. Mirniji bez tvojih kompleksa. Lepši bez tvog ega. Čistiji bez tvoje potrebe da budeš centar svemira samo zato što si rođen s ku*cem. I onda nastanu statusi o “modernim kurvama”, “bezvrednim ženama”, “woke glupostima”, “ženskoj oholosti” i “propasti porodice”. Ne, kralju. Nije ona izgubila vrednost. Ti si izgubio popust. Popust koji ti je društvo godinama davalo. Popust da budeš osrednji, a tretiran kao bitan. Popust da budeš grub, a zoveš to karakter. Popust da budeš posesivan, a zoveš to ljubav. Popust da budeš nesiguran, a zoveš to ponos. Popust da budeš emocionalno nepismen, a zoveš to muškost. I sad, kad se od tebe traži da budeš više od pola — pola vas se raspadne kao jeftin kurton na lošem argumentu. Najviše me zabavljaju oni koji traže “pravu ženu”. Žele nežnu. Žele ženstvenu. Žele odanu. Žele mirnu. Žele vernu. Žele toplu. Žele “onu starinsku”. A sami nude nervozu, ego, kontrolu, ljubomoru, nedoraslost, komplekse i karakter od kartona. Tražiš “pravu ženu”? Prvo probaj biti muškarac od kojeg žena ne oseti olakšanje tek kad ode. Jer tu pucate. Ne na feminizmu. Ne u politici. Ne na “woke kulturi”. Pucate na istini da više nije dovoljno biti muško. Danas moraš biti i čovek. A tu se previše “alfi” pretvori u uvređene pičkice s mišljenjem. Ivica Grgić.
Пишувам на другарка "Lele ama mi se sushi piceto posledno vreme.... Место liceto... Оваа кутрата па тргна сексуљави совети да дава, пред да прочитам што сум пишала. Ај добро утро и на вас
Сакам да им кажам фала на сите возачи на камиони, автобуси и слични големи возила кои даваат сигнал со трепкачи за дали е безбедно да се престигнат. Нема шанса да се осмелам кога е непрегледно да престигнувам, lifesaver се
После веста за Куба, како цреша на шлаг од тажни информации ми дојде и сакам само да речам, ако го убие некој портокалот ќе напрај многу добро дело. To hell со непосакување смрт на гнида шо носи толку многу во смрт и болка и го преврамува како нешто добро.
На нерви ми одат веќе исперени мозоци кои ме убедуваат дека нештото кои тие мислат дека е така треба сите да се согласиме со тоа.
Нема ништо полошо од несоница!!!! Сакаш да спиеш, се превртуваш со саати, и не можеш И не се нервирај, лесно е да се каже тоа..
Цел живот со катастрофален биоритам! Еднаш кога станував во 8-9 саат подолг период, им се жалев на луѓе дека се имам пореметно, они ми рекоа дека тоа е нормално време за станување.
Патење е бре ова, ја нз на кого волку му згрешив.. Од 12-13 години кога бев сум вака, и не нема оправање. Излеа еднаш чим се зезнеш, на здравје нека ти е 7-8 па и 9 баш е топ време за станување, без разлика идел или не тоа време на работа, или други обавези ако имаш, ама објасни им на тие шо немаат проблем како да станеш. И диезапам не ми помогна вечерва, можда требаше 2-3 да зеам.. А ме интересира, ти одговараше тоа време, ако си бил наспан едно 7-8 часа? Мене да, баш одлично е да си наспан, енергичен, да легнеш и станеш у нормално време, колку само сакам да се опраам, али не иде и не иде.. Баш така е ко шо рече, периодично, си мислам се опраив, за кратко се демантирам самата Поише од 3 недели ја не можам континуирано да спијам и легнувам ко нормален чоек. Тоа е максимумот, и пак по старо се враќам, секогаш.
Исто. Недела дена знам нормално да функционирам, на пример, легнувам у 23:00 и сум ,,јееееј, супер", си станувам рано, топ. По неколку дена 23:00 станува 1:00, по неколку дена 1:00 станува 4:00, па 4:00 - 7:00 сабајле (заспивање) и сѐ така у круг. Деновиве заспивам во 8-9 сабајле, станувам у 15:00. Не ми се десило да легнам, да мижам и да заспијам, ств. не знам како им успева. Па феноменот ,,преспивање", кога ќе ми речат, 1 саат да дремнам преку ден? Лол, bitch please, мене 2-3 саати ми требаат додека заспијам.
Е така на овој начин се заебуваме уствари. Ќе си речам ај рано е, поседи уше малку, саатот си врви.. Има некои и да прават вакви глупости, пак си заспиваат коа ќе решат, нишо не ги спречува, им љубоморам, главата на перница, потонува у сон Не знам, тешко оправање, песимист сум за оваа работа.
Земи си чај кој го олеснува спиењето.Јас пијам и немам проблем,некогаш од нервоза ми е,а општо многу спијам
Не знам дали е до мене и дали ја погрешно размислувам али не можам да разберам да се правиш силен на некој слаб. Ми искочи некоја страница на фб нз кој е админ, пишал/а не и/им дозволувал на питачите да питачат као он ги бркал и демек решил нешто за иднината на општествово, она (питачката) изгубен случај он уште толку да ја докрајчи, какви луѓе се овие бе?Ај да речеш сака стварно да и помогне да ја вработи али не он сака на послаби да се прави силен. Знам дека не е крајно решение да им се дава пари но има личности што стварно ги презираат послабите како некој предаторски инстинкт да им се активира, ја кога ќе видам послаб, беспомошен ми иде да му помогнам не да го докрајчам, јакиве криминалци питачи, ај сили се на некој рекетар пичко една.
