Сакам да кажам...

Се може да се надмине, ако не можеш сама побарај помош од психолог..

Инаку ако ти сметаш некој за близок, а тој не сака да те разбере и да биде внимателен со тебе, очигледно не те гледа како близок.
Цени се и сакај себе си, а луѓето кои што ти велат дека не те бидува за ништо не ти ги треба во животот, човек на кој што си му битен колку и да не знае како да ти помогне нема да ти каже не те бидува, туку ќе те подржи и ќе те охрабри..

 

Повеќе сакав да го потенцирам тоа што многу знам да се лутам и повредувам, сепак си има корен проблемот, свесна сум.

Па не треба да ми се чудат толку, зашто реагирам како што реагирам.
Треба да знаат дека пред се' и ја не сакам да сум ваква, претешко е ..

Порано ми викаа не ме бивало, погрдни зборови еден куп иам проголтано. Епа не сум од железо јбг, попуштив..

До ден денес осеќам последици од психичката тортура

 

Не можам да ти кажам дека ќе се избрише од меморијата. Би сакала да можеше (двете би биле раат со тоа ), но ете нема начин.
Можам да ти кажам дека прво мораш да научиш да се носиш со тоа. Не му дозволувај на минатото да те кочи повеќе. Секако Божјата правда или кармата проработува кога тогаш.
Ако не можеш веќе сама, послушај го Лимонко и побарај помош од стручно лице.
Потоа да научиш да филтрираш. На крајот на краиштата, никој не те познава подобро од самата себеси.
За разбирање си зависи од тоа кои луѓе поминале низ истото. Не е особина на секој човек.
Не можеш да ги смениш, можеш само да одбереш дали ќе продолжиш да се надеваш.
Заврти се, замини.
Оди некаде и подиши сама на раат. Никој не може да ти го наруши мирот што ти самата си го создаваш.

 

@Mrs. right Заслужуваш емпатија за тоа низ кое си поминала, но треба да имаш и одговорност за тоа како се однесуваш сега со другите.

Бидејќи болката ги објаснува твоите постапки, но не ги оправдува ако повредуваш други луѓе.

Едноставно не си дозволувај со истата да си го оправдуваш однесувањето, бидејќи тоа никаде не води.

Бидејќи ако сакаш некој да биде нежен со тебе, мора и ти да вложиш труд.

Воедно, разговарај со психолог. Работи на тоа активно да ја процесираш траумата, наместо одново да ја преживуваш секој ден

 

Нема

Да се родиме пак одново и да живееме сосема поинаков живот..

Ова е најтешкиот дел мислам дека.

Не знам како е кај тебе, мене одма штом ми се каже нешо шо не ми е по ќејф да речеме, и сеа ќе се увредам, ќе плачам, одма потсетувајќи се моментално на тоа што било, па се бедирам
Као некој идиот се осеќам.

Така е да. Сепак само одреден дел од нас покажуваме пред другите, какви сме всушност ние, тоа само самите го знаеме, другиве си претпоставуваат.

Сфаќам. Не бегам од тоа ја, ниту се оправдувам коа грешам, па колку и да не ми се допаѓа.

На форум како се претставувам се претставувам, никој не е цвеќе па ни ја не сум. Знам дека ви идам на живци понекад.

У живо обично се трудам да сум коректна со секого.

Да сум повредувала она у буквална смисла немам повредувано.
А брзоплета сум и нервозна по природа, може некој збор да ми излета, за кој после цела вечер на пример да не можам да спијам, да размислувам, и да се преиспитувам.

Фала ви на сите

 

Кога детето е позрело од родителите е стварно напорно .

 

Оваа на Тодоровиќ ќерка му си се шлаела во Дубаи, си го бркала топчето во казино пред граница со Косово, си живила живот, а вработените едвај плата помирисувале. Штета што веќе изгубивме македонски бренд. Барем дс го продадеа. И на дистрибутерите им дужела пари.