Сакам да кажам...

Најубавиот комплимент што го добив денес од колега беше дека сум многу скромна.
Скромноста е особина што се носи во себе..... не се купува.
Искрено, многу убаво ми падна

 

Јас ништо не разбрав
Ко азбука за слепи
Малку "приглупа сум" за такви дипломатски одговори

 

Дали се рачунаш за скромен ако неќеш да трошат на тебе, пример неќам луксузирања, се задоволувам со мало внимание, не пребарувам од другите, барам и ценам само љубов, емпатија, почит итн.

Ама, сама на себе сакам да трошам, да се почастувам, до степен на ненаситност, буквално све сакам, све шо ќе видам мислам дека е поубаво од тоа што го иам

 

Нешто што никогаш не сум го разбрал се луѓе - кучкари кои цел свој карактер го градат околу кучиња, и тоа агресивни сорти на кучиња.

Не, не пишувам за оние кои се љубители на ваквите сорти, туку на оние кои ги имаат за да покажат некоја карактерна доминантност преку кучето.

Најчесто таквите се и најмалку одговорни за своето куче, па се случуваат напади, и несреќни случки.

Дефинитивно мора да се изрегулира ова построго со закони, додека не се случи некој (нов) немил настан.

 

Има, има некои работи шо му се на место.
Ама знае и да ја тупи многу