Сфатив дека и јас троа ко генерацијава зед сум во однос на работата, ако ми повишат тон одма мислам на отказ..мада не можам да си го дозволам оти веќе сум 30+ и сфаќам пополека дека животот не функционира така за жал.
Најбитно е да не остануваш никаде кај што не ти е убаво. Реалност е кај нас дека тешко се наоѓа работа, ама ако сите вработени го практикуваат истово кога сум не задоволен, ми се вика на работа, напуштам, работодавците ќе останат без вработени и ќе мора да го сменат начинот на кој се однесуваат кон вработените.. Ако молчиш прифаќаш таков однос, за било што да смениш што не ти одговара не треба да молчиш..