Што и да, чисто како на близок човек ќе ти дадам совет (иако не побара но еве, си земав за право), не донесувај одлуки кога си лута или кога си многу расположена, само со ладна глава...
Не носи одлуки кога си нервозна, факт е дека родителите се тие што ти мислат убаво иако понекогаш грешат и имаш право да им се лутиш но се што е ќе помине.
Абе, збирам збирам и збирам, али ова више прекипува. Значи на раб сум на лудило жими се. Ми се таложи со децении Фала ти за поддршката
Отстрани го сето негативно влијание околу тебе, пречкртај секој што ти пречи, почни да го бараш коренот на проблемите и реши го. Секој прв чекор е тежок, после е полесно. Никој не вреди повеќе од тебе и не дозволувај на никој да ти го ебе раатот. Сама на себе треба да си битна, не се битни другите, без разлика за кој и да се работи. Ако сама не си го смениш мајндсетот, ако не се потрудиш да ја превземаш контролата во твои раце, секоја ситница ќе ти биде тригер. Стави се себе и своите потреби на прво место, не гледај секому да му угодуваш за да биде среќен а ти да бидеш несреќна. Никој утре нема да ти каже фала што си правела будала од себе. Ова најдобронамерно. Себе на прво место. . . . . . После сите други.
Многу се нервирам што не знам да ги кријам чувствата, ко на чело ми пишува како се осеќам. Се мразам себеси за тоа. Ќе се изнервирам и готово, не знам да одглумам насмевка, одма ми се приметува дека, не е тоа тоа. Или обратно, ќе се прерадувам за нешто, а покасно ќе ми се одбие од глава така што си велам па добро бе пичка му мајчина зар не заслужив да ми потрае? Аман...
Секој ден само губам луѓе , остана уште да се скарам самата со себе. Едноставно ми прекипа да трпам се , редно време е да покажам почит спрема себе и никогаш ,ама никогаш да не молам некој за порака, подршка макар и сама да седам.