Сакам да кажам...

Во Германија не е нормално. Е
Ако си сомнителен со чести боледувања те праќа фирмата на нивен доктор. Не мора да си дома кога си болен. Можеш да пазаруваш, да одиш во парк . Буквално се што може да ти помогне да оздравиш. Е ако одиш по забави и те сликаат, ова е причина за отказ.

 

А што ако во моментот кога те побарале контролорите си на лекар или до аптека пошто нема кој да ти купи. Со фискални ли ќе се правдаме?

 

Ќе те почекаат да се вратиш.

 

Пишува дека ќе дозволат секој да си образложи каде бил. Веројатно со потврда од докторот.

 

А, пример ако имаш психичка состојба којашто бара повеќе движење во природа, поќе вежбање пример, почесто менување на средината?

Контролорот ќе се искачи на Кораб да види дали сум таму ?
Оти ако дојди дома, не ме најдува. Или слики треба да праќам од море?

 

Доволно е само да се провери дали лицето искористило пасош, пошо пола од лажните боледувања се користат за одмори и патувања

 

Јас кажувам ако стварно психички имаш потреба, имаш таква состојба шо бара тоа.

А тоа што некој си користи лажно, нека го казнат, ама во нашава држава ништо не се праи правилно.

 

Ако не те најде првиот пат, ќе оди да те бара по втор пат.
Пишав погоре. Ќе имаш шанса да им образложиш.
Ќе гледаш да имаш доказ на хартија и готово.

 

Се додека психичката состојба не ти бара викенд у Паљури, мислам дека е оправдано боледувањето.

 

Јас ко така можам да речам дека морето ми требаше за мојата психичка состојба да се подобри.
Јас гледам вина во матичните лекари што одобруваат боледувања туку така. Ако не си болен не добиваш боледување и готово. Треба да има основа за боледувањето, терапија и сл, а не да се измислува. Не ми е ова шок искрено бидејќи навистина се злоупотребува.

 

Сите ние сме "луди" што им ќутиме на крадциве т мобиле. Претплата 599ден секој месец 700ден скоро ми излегува да плаќам. Сега па вовеле 35ден плус при плаќање на сметка и никој не се буни

 

Е па, секој со различно мислење.

Ако вработен доживее burnout (прегорување), anxiety (анксиозност), или други ментални проблеми поради лошите услови за работа, тој може да бара отштета од работодавачот. Сепак, за да се постигне ова, вработениот мора да докаже дека состојбата е предизвикана од работата и дека работодавачот не преземал соодветни мерки за да ја спречи. Ова се нарекува duty of care.

За жал, кај нас е нормално да си прегорен од работа.
Не знам како иде законот за тоа.
Како на пример, еден колега им кажа на менаџментот дека му треба одмор и си побара неплатен, за да не вади боледување, поради прегорување.
И лом го направија. Како смеел да бара, и реално кај нас вооптшо не даваа неплатен.

И, да, кој газда го боли уво за вработените?

Особено во фабриките.

 

Јас се имам намерачено на зиплајн да се спуштам.

Спојлер

Ќе фатам боледување ќе си земам, чим можело на mental health основа.
Подобро нешто за ментално здравје- амин. Ама треба да ти текне.

 

Не знам дали луѓево тотално го изгубија компасот, ама чувството за општествена одговорност, култура и елементарна почит кон другите е сведено на чиста нула. Секој си тера некаква своја логика, агресија и себичност на секој чекор. Ми се чини дека колку повеќе се трудиш да бидеш нормален, толку повеќе те третираат како луд. Страшно до каде стигнавме.

 

Ради вакви како вас, се што им се сервира - голтаат, државата е стигната до ова дереџе кое што ни е.
Нема одмор, мора работа за да се наполни буџетот!

Имаш среќа што не си ти или некој од твоите блиски со хронична болест, ќе се шетавте од еден на друг шалтер и ќе се молевте да ви пишат рецепта преку фонд, зашто на приватно месечна хронична терапија за мој близок кошта 80 евра. Ајде ние млади сме, ќе скратиме од излегување и шетање, а тие што немаат?

Закон и ред од овие ли чекате?
Ајде ќе ги разберам пензионерите и овие партиските говна, ама вие младите?

 

А бе, чеј има време.

Ми се смееа тука некаде на форумов за брнаут и мрза сум била, јас си знам дека ми варира притисок секое сабалје и мора лекарства и одмор.
Откуцаите во мирна состојба ми се качуваа до 130 со такихатдија... Нормално.

Добро е што си дадов отказ.

На работа му сметаше штто му варира притисок, небаре јас го терам. Варирај ко ќе сменува време и припаѓај.

Да не зборуваме, како што кажа за тешки хронични заболувања.

 

Додека работев за инат си земав боледување затоа што многу пати требаше да сме три сестри на смена а многу пати не оставаа две и јас требаше да работам повеќе за исто пари??? Not on my watch. Се бунев на HR се карав ама џабе и видов не видов почнав да си земам боледување когс и да ми текнеше и си шетав ич не ми е гајле пак би го направила истото, затоа што не го ценеле мојот труд и не сум роб на работата. Да беа фер немаше да правам така ама кога не се ќе си правам како ми одговара.

 

И јас имав случка на претходно работно место каде што никогаш не одобруваа зимски одмор со години. Менаџментот го нема никаде, си земал одмор.
Земав боледување. Си кажав на матичниот ми треба психички одмор, а боледување немав искористено ниту кога сум била со температура, бронхити, бактерии…

Треба чешлање на приватњациве, а не на работниците.
Ова излезе, не може да удри на магарето - удира на самарот.

 

Затоа сеа дел од фирмите почнаа со плаќање на редовност на плата ако не земеш боледување во текот на месецот ти следуваат ако земеш боледување ти ги кратат тие и плус за боледувањето, али така и треба за тие што го злоупотребуваат боледувањето за да идат да шетаат а друг да го јаде стапот да гине на работа, треба секој ден да им идат дома додека им трае боледувањето