Совети за развојот на деца од 3-5 години

Мајка сакав да ти пишам порака ама не успеав те молам пиши ми

 

Една мисла ми дојде.

Ќе го растиш, ќе го учиш во првиот бурен период на изливи на бесови, испади пламени, како фрлањето, удирањето не се опции, и што? Тоа е гаранција дека еден ден ќе биде нормален човек?

Нема гаранција.
Ама баш е иронија.
Демек ако го научам на 3 години дека нема фрлање предмети и му давам инструкции, дека нема нашкола кога ќе почне да биде баш таков. Или тинејџер. Или возрасен.

И баш ќе се насочиш на тоа, ќе имаш на ум дека го држиш во раце, го контролираш, и утре баш тоа дете може да застрани.

Само размислувам.

 

Затоа ќе го учиш и разговараш со него и понатаму соодветно на возраста. Посебно во најкритичните години треба пред се да сме другари со нив отворени за комуникација. Ако имаш опција за бирање школа ќе бираш, ако немаш ќе си посветен и ќе прашуваш често какво е однесувањето на твоето дете, а ти ќе си како што кажав пријателски настроен и на тој начин уште ќе го воспитуваш.

 

Како сте задоволни од перницата на лимес? Конретно мислам на таа од 2-5год што е, или препорачајте ми некоја друга. Ви благодарам

 

Јас ја имам и сум презадоволна.
Нема да згрешиш. Колкаво ти е детето?

 

И јас ја имам и сум многу задоволна. Ја перам на 60°, ја сушам во сушара неколку години ни форма изгуби ни ништо, буквално иста е како првиот ден.

 

Женски, шо и е филмот на мојава со криење на предмети?
Во смисол, зема играчка и ја покрива и вика "Тука ќе ја скријам, да не ја земе некој"
Не е учена така, учена е да дели и стварно не ми е јасно од кај е ова.

Фаза е? Видела нешто во градинка?
Ве молам за мислење мами4ки

И Среќен Божиќ

 

Јас чисто културно се препишувам на градинка

Сака да дели, сигурно во градинка ги учат, не сака да дели, се брани, сигурно во градинка и земаат и така си тераме.

Може некоја фаза е, ништо загрижувачко.
Среќен Божиќ и од нас.

 

3 години

 

Арно е ако е играчка. Мојава голема крие уште работи и тоа клучот го скрила од кола, маж во 7 сабајле мораше да излези на закажан термин, клучот нигде и се прави наудрена. После некое време го скри клучот од дома кој беше со код внатре, не признаваше дека е она 2 недели, мислев истрескано го имам негде и баравме начини како на црно да напраиме копија оти мораше да платиме 1500евра казна, случајно го најдов во едно новчаниче во кеса меѓу играчки што мнооогу ретко ги користи. Среќа не плативме толку иначе ќе врискав. Крие што ќе и е при рака ама наше да е и мртва ладна не сум јас ни вели. За така играчки знае само да каже не смее никој да растури или да ми го тргне од тука

 

Дали имате правено детална анализа на крвта? Дали се решаваат работи како нејадење кај дете?

 

Дали го имате користено за деца?

 

Можеби во градинка имала искуство со некое дете да и зема играчки и тоа да проаѓа незабележано од учителката. Обиди се да дознаеш од неа низ разговор дали некое детенце од групата и зима без дозвола играчки.

Извини малку подолг одговор, ама морам да споделам:
Ме потсети дека едно момченце од мојата група во градинка секој ден ме малтретираше, ќе ме турнеше, ќе ме удреше, ќе ми ги растуреше играчките и секој пат ми ги земаше едни мали делчиња од коцките (и после одеше и и ги даваше на друго девојче). Малку беа на број и сите сакаа да ги користат. Тоа проаѓаше без да примети и да реагира учителката. Јас доаѓав прва во градинка, пред да дојдат другите дечиња и ќе ми ги дадеа учителките играчките. Никој не регираше така, сме делеле, ама кога ќе дојдеше детево, мене ми се темнеше. Обавезно грубијански ќе ми ги запленеше и неможев да си поиграм на раат.
Зборот ми е дека никому не кажав дека ме малтретира дете од групата, никогаш не се пожалив на некој возрасен. Еден ден ги пикнав во џеб делчињата пред да дојде насилникот и да ми ги грабне и си ги донесов дома. Мајка ми ги најде и ме праша од каде ми се. И реков од градинка. Мислеше дека сум ги украла и добро ме искара и ме натера да ги вратам. Дури поголема кога бев и кога зборувавме за крадење кај децата и кога ја спомна таа случка (како единствена кога нешто туѓо сум земала) и кажав зошто сум ги „украла“ и и беше криво што така реагирала. Не и беше јасно зошто сум преќутела. Искрено и јас не знам зошто не се жалев.

 

Добредојдовте во тема кај големите .

Мојава она се крие. Идат гости, под гости подразбирам најбољи другари секоја недела што ги гледа или баба и и дедо и, и она вика сега ќе се кријам. Се пика под јорган и седи така пола саат....јас мислам си измислуваат игри со мозочоњата.

 

Те послушав срц, фала ти
Како што ја разбрав - играат криенка во градинка со предмети

Според твоето искуство, ја потпрашав низ игра за другарчињата и негувателките, позитивна е

Е сега за друго дојдов, ова малку посериозно е
Не знам како звучи ама веќе некое време мислам дека детево ми има благо ОЦД.

@Tea SK со тебе мислам дека се зафркававме еднаш на оваа тема, па дај сподели те молам до кој степен на перфекционизам е нормално.
Се мора да е под права линија, нервни сломови добива ако се извитка ќебето пример.
Ако не го претисне домофонот, ѕвончето, итн итн.. ситници, ама доста често се случуваат.

 

Мојава малце олабавена е. Уште ги има патерните, пр. виножито гледа и за секоја боја има одредено ова е мама, ова тато, ова вујче итн. ама вриштењето за рутински работи ако не се направат прекина. Ти викам јас како се приближи накај 3 ипол се сталожи многу.
Мислам она не запира по цел ден скока и вергла пее, збори ама како со возрасен можеш да се разбереш.

 

Супер
Јас преска и објаснив дека не мора баш се да е тип-топ..
И со нејзе можеш да се разбереш веќе, не е толку страшна. Или се навикнав

 

Сега една другарка ми кажуваше дека детето баш се понаша како да има оцд. Не се сеќавам скрос на примерите што прави, ама мислам беа тргнува со истата нога со татко му на пример, скрос дефиниран ред на правење ствари пред спиење итн. Ваљда не е чудно, шознам

едит: возраст 2 години и некој месец, ако значи нешто

 

Епа супер ако било игра во прашање, а не нешто негативно.
Што се однесува до однесувањето што наликува на OCD:
На оваа возраст (предучилишна) децата обично имаат некои рутини, па и ритуали кога извршуваат некои секојдневни задачи што се бараат од нив (како станување, спремање за градинка, спремање за спиење и сл.). Тие им помагаат да се справат со своите емоции подобро. Срединските промени кои се неизбежни им поставуваат нови барања и предизвици и на тој начин подобро се адаптираат на нив. Тие промени може да им ствараат емоции на страв, вознемиреност и сл. со кои се справуваат со такво однесување. Тие рутини им даваат чуство на стабилност, на сигурност. Така учат правила и ред (па учат потоа и за исклучоците од правилата)
Како растат и ќе учествуваат во игри со други, ќе мора да научат и некои вакви рутини, па понатаму развиваат хоби, собираат различни нешта и сл.
Сето тоа е нормален развој, а таквото однесување им помага поуспешно да се прилагодат на социјалниот живот и средината.
И тоа е клучната разлика од патолошко однесување и OCD.

Патолошко е однесувањето кое пречи во секојдневните активности, кое толку одзема енергија и време што го спречува детето да функционира нормално.

ОЦД кај децата обично се јавува во школска возраст или адолесцентен период. Ако се влошува однесувањето потребно е консултација со психолог кој има искуство во третирање на ОЦД.

Инаку кај волку мали деца доволно е вие како родители да му дадете емотивна поддршка на детето. Може да го прашате детето зошто го прави тоа. Обично се крие некоја несигурност или страв зад тие ритуали. Најдобро е да не му се објаснува логички дека тоа и тоа не помага за неговиот страв, да не се кара детето и никако да не се казнува. Треба да знае дека вие го препознавате неговиот страв, но да не го поддржувате. Треба да се поддржува посакуваното однесување - ќе наградите кога нема да прави така, на пр.
Битно е да се осеќа сигурно и стабилно, а може малку и да се охрабрува да биде бунтовно, како на шала или на игра. Тоа и така природно им иде на децата.

 

Прекрасен одговор.
Многу ти благодарам