Совети за развојот на деца од 3-5 години

Бесни тодлери, мирни тинејџери ..да се утешам сама себе.

Како дојдоа кај нас терибле 2 не си отидоа.
Во купатило се заклучува, врати ми треска, лута е не ми збори, може да стане насмеана, може да стане лута. На гравчиња гледам што сме згрешиле. Ми е страв да ја погледнам некогаш да не ја погледнам погрешно, и така.

Непишано правило е дека кога ќе се пожалам овде на нејзе, малку се опаметува…

Јас више ништо не чекам, ама ќе се радувам со вас на 4ти роденден да ви крене на подобро

 

Еве и јас да се пожалам. Денес ми падна многу криво што еве сега си плачам. Малиот во последно сака да биде некој лик од цртан, го гледа блу трак и сака да биде камионот, па синиот трактор, па кранчето Чарли, па полицаецот Мет итн. Нас ни беше интересно и прифаќаавме паа и јас бев некој лик кога си игравме. Е сега последните неколку денови кога и да го викнам по име(Марко) вели јас не сум Марко, јас сум Чарли. Кога го прасуваме,зошто не сакас да бидеш Марко, вели епа Марко е лош и постојано го карате и прави глупости...ми падна многу криво и се мислам дали негде згрешивме..инаку многу е палав и своеглав и ништо не послушува и го караме со сопругот ама секогаш имало причина за тоа.Се мислам дали да побарам некоја стручна помпш или совет дека ова ме загрижжи ептен.

 

Помагајте како да постапам, се убив од нерви и плачење. Никако со јадењето. На антибиотик сме, не може да не јаде воопшто. Сакала пржено јајце, ок испржив, насечкано на залчиња, касна две тоа тантруми, тоа рикање, плукање, не можела да голтне не знам што, се ака по земја и поврати на крај. Ја плеснав, до тука ме донесе. Немам веќе трпение и нерви не знам што е ова. Што да правам?

 

Од секогаш има слаб апетит или сега додека е болна? За што пие антибиотик? Кога сме болни не ни бара душата некогаш јадење.. доволно е да пие и течности. Цеди сокови, супа? Дали и б комплекс си пробала? И дали мултивитамини пие?

 

Од секогаш е таква за јадење, по сат и пол се молиме едно лебче да изеде како што треба. Гнојна ангина имаше, однесена на контрола се е чисто, уште два дена антибиотик имаме. Пие Dr.Woltz Kinderimuno, и со се е исто. Два пати ќе касне и плука. Пробав супа, исто. Цеден сок исто, еднаш голтна и толку. Па уште паметњакович изиграва, дај ми вика чипси и чоколадо, не ме боли грло.

 

Се приклучуваме официјално во клубот terrible 3. Ај што е терибле, туку што од гајле му е за мене, сега е се мама ќе ми даде, мама ќе ми чита, со мама ќе спијам и се треска од земја, не дозволува мм да му се доближи . Од сега коски ми се тресат како ќе биде во понеделник на оставање во градинка после цел месец пауза и со новава опсесија по мама . Ќе мора мм да го пратам да го остави

 

Пишав сис погоре. Мама да собира играчки, мама да ја облече, мама да чита книга, мама уште на таван што не се качила.

А баш се надевав на пресврт после трет роденден ама на подобро тој пресвртот.

 

Ела да се гушнеме . Не знам што му стана одеднаш. Единствена надеж ми е да се врати во рутина па може ќе се стабилизира. Зошто месецов празници, роденден, зимовање, па боледување се му се измести. Ќе видиме од понеделник. Stay tuned...

 

Моиве како бебиња не биле такви лепенки како што се последниве месеци, боже сачувај татко им да отвори врата да ги извади од кола, одма драма мама мама мама да ме земе, да не збориме за облекување, јадење, играње. Абе шанса нема да се заиграат нешто ако не сум залепена до нив, и на телефон кога зборам ме буткаат ми земаат телефон и мора да е цело внимание на нив. Едно време палеше да им пуштам тв на 15 мин, сега и тоа, ми вртат глава и ме влечат пред тв и ја да сум гледала. Стварно не ми е јасно ... сигурно има некое научно објаснување ама еве не го знам

 

Пред некој ден во градинка. Влегуваме и викам еј еве ги дошле Х i Y, ајде да се облечеме и да си играте.
Мојава вика - ааа и мама треба да си игра со децата.

Треба како не требало, на сред градинка.

 

Ние уште малку 4 ќе полниме ама сите до сега богами terrible на максимум.
Особено периодов. Брат му на распуст, опуштен со игрици на тел, и мали си се заљуби во таблет, е оди сега тргни го. Значи, вриштење нон стоп, за ништо.
Навикнав веќе на тоа што по цел ден е залепен за мене, дури и со плачки и дерачки излегувам без него од дома.
Сега е во фаза и да покажува лажни болки,бидејќи виде дека е центар пажња за време кога е болен, само да добие или да биде нешто по негово. Еднаш го боли меше, па му студи, па го боли глава, па му е лошо......
Кај нас е и дополнителен проблем што кога плаче, се напрега и со сила повраќа, што не е во ред.
И се е пробано, и со разговор и со казна, тоа е инает и тежок карактер уште од тоцкаво зрнце и јас веќе не знам како да постапувам.
Се надевам дека е само фаза и се молам поскоро да помине, инаку ќе си резервирам соба на психијатрија, бар таму ќе одморам малку.

 

Само да те гушнам 5.5 г е и уште е вака.
Плус на се неспиење...
Еве уште е будна само изводи нешто.
Посебно многу ме вади од кожа тоа повраќање

 

Мислев единствена сум. Неколку дена по ред, како кратам екранизација и дома е кошмар. Вриштење, тресење и на крај секако завршува со повраќање.
Не знам веќе како да постапам.

 

Мене ме нервира во последно време со контрање, ако кажам ајде сега е време да си облечеме пижами, не не е сега. Ајде миј раце, не нема да измијам. Веќе да не правиш така, вика следен пат исто ќе направам.... Инат ми тера. И што да правам, знам дека не треба да се докажувам ама во последно време немам живци.
За мама мама се навикнав, за некои работи ме сака само мене. Навечер го брка татко му да одел да фрли ѓубре или му смислува активности, само јас да го заспивам. Вниманието мое мора да е на него секогаш.
Едно нешто да се пофалам, после толку време жалење за во градинка, сега сам вика сакам да одам во градинка.

 

Срам ми е да кажам. Читам секоја се жалите за различни работи. А ќерка ми ја пронаоѓам во секоја од нив