Совети за развојот на деца од 3-5 години

Јас имам две деца, 5 и 8 год, има денови кога сме релаксирани, но има денови кога сум пренервозна, се ми смета и само викам и ги карам за се. Кога ве читам ми олеснува што не сум единствената лоша и нервозна мајка. Сакам децата да растат спокојно и среќно, но едноставно нервозата е посилна од мене. + Маж ми е почесто во странство, па сум сама со двајцата.

 

Не знаев каде да го поставам прашањето па тука.

До родителите што имаат и машко и женско дете: дали женските се покомплицирани од машките? Во смисла поразгалени, потешки на карактер итн.

Јас имам искуство само со машко, и сега сум бремена со женско. Кога ги гледам девојчињата во парк и во градинка страв ме фаќа. Разгалени, стално се лутат, лесно се дразнат, се нешто им фали... такво нешто кај машки поретко забележувам. Или грешка сум?

 

Јас имам и машко и женско, и машково е сто пати подраматичен од женското што беше. Ама мене женското ми е прво, машкото второ, и според тоа што сум видела, вторите деца се општо поживи, поемотивни, потешки на карактер, а не дека е полот клучен фактор.
Мене баш сите ми викаа ете машко, такви се машките, ама имам околу мене и обратна ситуација, прво машко па второ женско, па они си викаат ете такви се женските, повеќе плачат и драмат.
Какво и да е, ќе си се роди со карактер и такво ќе си остане. Твое е да го воспиташ, ама нема да го смениш ако е лутко по природа, без разлика дали е машко или женско.

 

Јас имам 2 машки, малово е ,,драма кинг" првото не, ама второво и мислам дека машките се поќе разгалени општо.

 

Од денес и Давид ви се придружува овде заедно со оваа мама која во моментот е полна со емоции дека детето и порасна. Се надевам дека ќе идат подобри денови и малку посмирени емоции од страна на синко. Прав дечко е сега и со душа чекам да видам што ќе ни приреди периодот што следи, ама и има и некој страв од тоа да не тантрумите се зголемат. Се надевам дека нема, туку ќе растеме и емотивно. Ајдете на за роденденот и бројот 3

 

Среќен роденден

За полесно/потешко ќе си ќутам. Секакви моменти сме имале.

 

Мајки со две деца, бебе тазе дома, ама синко скоро 3 години, уште не научи сам да си игра. Цело време мора некој друштво да му прави. Веќе е проблем зошто не можам да бдеам над глава и да сум наратор за сѐ, а искрено не ни сакам. Како да се стимулира што предложувате за самостојна игра? Не гледаме тв, давам сензорни игри, немаме милион играчки во смисла да е престимулиран па да не знае главата кај му е. Иде у градинка и ја обожава, после градинка 1,5ч трчаат со татко му и другарите на лулашки. Е од 5-20,30 секој ден нѐ преморува и веќе стварно сакам сам да си поигра.

 

Уште е мало детето.
А времево ви е идеално, да е надвор повеќе, дома туш и кревет.