Јас имам две деца, 5 и 8 год, има денови кога сме релаксирани, но има денови кога сум пренервозна, се ми смета и само викам и ги карам за се. Кога ве читам ми олеснува што не сум единствената лоша и нервозна мајка. Сакам децата да растат спокојно и среќно, но едноставно нервозата е посилна од мене. + Маж ми е почесто во странство, па сум сама со двајцата.
Не знаев каде да го поставам прашањето па тука. До родителите што имаат и машко и женско дете: дали женските се покомплицирани од машките? Во смисла поразгалени, потешки на карактер итн. Јас имам искуство само со машко, и сега сум бремена со женско. Кога ги гледам девојчињата во парк и во градинка страв ме фаќа. Разгалени, стално се лутат, лесно се дразнат, се нешто им фали... такво нешто кај машки поретко забележувам. Или грешка сум?
Јас имам и машко и женско, и машково е сто пати подраматичен од женското што беше. Ама мене женското ми е прво, машкото второ, и според тоа што сум видела, вторите деца се општо поживи, поемотивни, потешки на карактер, а не дека е полот клучен фактор. Мене баш сите ми викаа ете машко, такви се машките, ама имам околу мене и обратна ситуација, прво машко па второ женско, па они си викаат ете такви се женските, повеќе плачат и драмат. Какво и да е, ќе си се роди со карактер и такво ќе си остане. Твое е да го воспиташ, ама нема да го смениш ако е лутко по природа, без разлика дали е машко или женско.
Јас имам 2 машки, малово е ,,драма кинг" првото не, ама второво и мислам дека машките се поќе разгалени општо.
Од денес и Давид ви се придружува овде заедно со оваа мама која во моментот е полна со емоции дека детето и порасна. Се надевам дека ќе идат подобри денови и малку посмирени емоции од страна на синко. Прав дечко е сега и со душа чекам да видам што ќе ни приреди периодот што следи, ама и има и некој страв од тоа да не тантрумите се зголемат. Се надевам дека нема, туку ќе растеме и емотивно. Ајдете на за роденденот и бројот 3
Мајки со две деца, бебе тазе дома, ама синко скоро 3 години, уште не научи сам да си игра. Цело време мора некој друштво да му прави. Веќе е проблем зошто не можам да бдеам над глава и да сум наратор за сѐ, а искрено не ни сакам. Како да се стимулира што предложувате за самостојна игра? Не гледаме тв, давам сензорни игри, немаме милион играчки во смисла да е престимулиран па да не знае главата кај му е. Иде у градинка и ја обожава, после градинка 1,5ч трчаат со татко му и другарите на лулашки. Е од 5-20,30 секој ден нѐ преморува и веќе стварно сакам сам да си поигра.
Zdravo feminki, imam eden golem problem so vnucite moi. bliznacinja se i imaat po 3 i pol godini. se pred vremeni rodeni vo 26 nedela (ovaa go potenciram deka valda moze da e toa pricinata), mnoguu im pagjaat kosata znaci imaat skoro 4 godini tie nemaat kosa, ko muski se, ne im rastaat da puknesss. smo gi nosele vo lekar, pedijatar i vikaat deka normalno e. ama ne e normalno ova vise e preteruvanje deka nonstop imaat opagjanje. Nekoj nesto predlog kaj da gi nosime, privatno , drzavno ili koj analizi da se praat ili nesto pomos aman dajte nesto kazete.
Што правите кога имаат период цело време да квичат и ништо да не им е погодено? Стануваме сабајле и квичи за се и сешто. Само да седам до неа да и обрнам внимание. А треба да направам доручек, да одам до тоалет.. Во последно време ќе стане од спиење попладне и се жали дека ја боли стомак, мислам дека и тоа е манипулација, научила како да и обрнам внимане и да дојдам до неа. Значи, она е дете на кое и е дадено целото внимание и тоа ме нервира што се учи да правиме се само таа да е центар, а неможам веќе. И јас и мм сме нон стоп околу неа, се за неа. Друго.. почнува да не збори со баби, дедовци, се прави важна, се прави дека не ги слуша..го прават ли тоа вашите? Мајка ми не ја перцепира, се прави дека не е тука. Има 3 години и скоро месец. Баш мислев доаѓа полесен период, ама баш е предизвик психички.
Ако сме јас или татко и тука, сите останати и се на игнор. Како низ неа муабетот да поминува. Максимум едно Чао да каже, ако рече баба и, сега си одам.
Ме нема долго, и идам да се искажам, да излезе од мене. Не знам веќе каде се наоѓам од што сум преморена и не наспиена. Секоја вечер без исклучок во последните три месеци, во сон плаче се дере, рита, се витка. Не знам ни каде да го носам за оваа проблематика, освен на неуролог. Бевме и на систематски денес, не сакаше ни да застане да го измерат. Плачење и дерење како да го колат. Забарката ни з од заби не виде. Само крв и кај логопедот беше добар. Ниту се тера ниту се води работата. Не знам веќе како со него. А се убаво му објаснив што се ќе правиме на систематски и сам си повторуваше. Ама кога стигнавме во болница едвај од кола го извадив. За се се трудам убаво да му објаснам, ама кога ќе дојде моментот како да му немам воопшто зборувано. Секој пат се срамам од фактот дека не знам да си го исконтролирам детето и смирам. Се чувствувам како се погрешно да правам.
Мајка твојот е темпераментен и инает очигледно како мојата голема и верувам само објаснувај со кратки реченици и живци.. како расте ќе се смири и ќе научи да се контролира. Ќерка ми од пред 2 години и сега ( 6 и пол има) е не препознатлива. Одете на психолог за консултации, избегавај благо и многу јагленохидрати. Мали се реално, не очелувај од него да те разбере се како возрасен и да си го контролира незадоволството.
Не очекувам да ме разбере и да се контролира до крај. Ама до толку да плачеш а ништо не му правеа. Јас кај друго дете немам такви испади видено да бидам искрена. И не можам да не се осеќам како што се осеќам. Искрено јас треба на психолог да одам малку а не тој
Добро што е со фазава пред да наполнат 3? Неподносливо, не слуша, трча како мува без глава гол по дома, кога сака нешто повторува по 736383 пати и ти иде да се искубеш сам…. Како да се надмудри темпераментно,своеглаво и баш она strong willed дете?
Како јас да се читам од лани. Мајка, ништо не помага. Пробај б комплекс бекутан, тоа ми препорачаа да пие кога син ми беше таков. Единствено како ќе расти ќе се смирува, некои деца едноставно се такви, да не е фемина и јас ќе мислев дека само моето е такво, ама не, има многу темпераментни деца. Околу 3.5 години почна да се гледа промена кај син ми. Наскоро ќе прави 4 и веќе лакше се дише. Темпераментот со плачење ќе остане, биди сигурна. Не дека е цвеќе сега син ми ама подобар е, али уште има фази кај што си плачи само сега лесно е да му скренам внимание. Барај нешто ти да се смируваш друго чаре нема верувај ми. За во градинка што бидна? Тоа многу ќе ти олесни. Ќе се едитирам: Долго време и син ми во сон плачеше, што не пробав и кај не го носев само по себе помина.. да чукнам во дрво.
Градинка знам дека ќе биде малку спас за мене денски. Ама ете се уште ја немат отворено градинката во која го примија. Прекрасно направена градинка, со прекрасен двор и еден куп дечиња чекаат. Балканска работа толку ќе речам. За плачењето ноќе, го прави несвесно во сон. И до некаде ме плаши тргнување во градинка, зошто многу сум сигурна дека ќе станат епизодите полоши од сега, многу преживува. Ете сношти седна во креветче, почна да зборува, а по дишењето се познава дека спие и тоа длабоко. Продолжи да спие и по некое време почна да плаче. Има ноќи многу вришти, некој помалку и така во последно секоја вечер ни е таква. Белки ќе помине
Да имам пробано и не помага. Чак давав и еден сируп за подобар сон. Ниту тоа помогна. Искрено јас не знам од кај му толку енергија за трчање и се преку денот, кога ноќите ни се такви. Јас паѓам да бидам искрена,а тој не застанува.
