ние сме со куче искрено на почеток страв ми беше како ќе не биде ама еве не 5.5 месеци се смее на кучето ( ја викам сестра и и нема нешто послатко ), не и давам да и се пика во лице но сака да ја душне пред да ја држам јас или др се миеме обавезно раце. Од надвор кога иде сестра и ја мијам па ја пуштам горе правосмукалка скоро секој ден
неам некој совет да ти дадам, ама ме потсети на мојата ситуација, големата кога ми беше бебе бев ептен забегана, имавме бишон ние, прво многу лаеше и ја будеше и второ кога почна да лази она лудило ме фати мене, по сто пати џогирав и на крај зимав од аптека етанол и доле со алкохол поминував пошо лазеше и после рацете во уста , пред да се омажам чував дома внатре самојед, со него спиев ама бишонот заврши кај свекрва ми, маж ми не можеше да издржи со моето лудило со кучето и бебето и ја даде на неговите као привремено и еве 4 години е таму иначе не му верувајте се на чет џпт, имам луѓе околу мене бебиња растени со куче/маче и ништо не им било фала богу, особено тие се салонски кучиња, што не ни пуштаат влакна, чувани, мазени, пазени