Ми се насолзија очите читајќи, денес така некој емотивен ден имав во поглед на доењето, морам да си се искажам, да ми олесни. После првиот циклус почна да ми се намалува млекото, особено два-три дена пред циклус и првите два откако ќе добијам. Навечер од 7 до кај 9-10 практично и да немам млеко, пробав да стимулирам со пумпа, пробав и Лактил, Лактамикс, многу течности, но само си направив хиперлактација во текот на ноќта, а во тој период не ми надојде млеко. Ајде се откажав и почнав пред спиење да му давам АД. Ама сега како поминува времето и преку ден понекогаш немам доволно млеко и додавам АД, гледам штом дадам АД да се измолзам за стимулација ама не успевам секогаш. И денес, ден пред циклус, исто немав преку ден за еден подој, бебе се растревожи, почна да плаче, јас сама со него одма почнав АД да спремам, он уште толку почна посилно да плаче. Само што ми спремив АД и му дадов, одма се смири. Додека пиеше едно тешко ми падна, не заради тоа што му дадов АД, туку што не успеав да си ја одржам лактацијата и дека со тоа го расплакав многу. Едвај се воздржав да не заплачам. И некако во моментот си реков готово е, се префрламе на АД, да не го мачам ни него, да не се мачам ни јас. Ама па, следниот подој толку мирно, спокојно си цицаше и си заспа на града, одма добив сила уште малку да се потрудам со измолзување за стимулација, со чаеви и се друго...
Кога имаше 4-5 месеци често така го презаспивав, дури имаше период и цела ноќ преспиваше со така тапкање ама сега нема шанси. Баш вечерва пробав, пошто до сега три пати е разбуден ама станува и си седнува.
Ние дневните дремки секогаш ги заспиваме со бели звуци и тоа конкретно еден само. Ама во раце. А и ние исто секако пратам прозорец на будност кога треба да спие и слично, но проблемот е што до сега спиеше во дневна на светлина на бучава колку толку нели, па дали сега да пробувам во спална во креветчето. Исто такс многу почна навечер да ми се буди за јадење. До сега еднаш у вечерта стануваше само за млеко (на АД сме), а еве оваа недела цело време на 3 саати точно станува... не знам више
Многу менуваат значи хах, мојава ич нејќеше тапкање порано еве сега дури по малце прифаќа така само толку рано ако стане. А до тебе спие или во креветче?
Значи од што читам скоро сите кои спијат заедно со бебе имаат мака со спиењето кај бебињата, знаат дека цица е до нив ја мирисаат и ќе се будат на секое, џоа цуцла лажачка е цицката А јас пак беља да ме земи, ко заинает не спијам, скролам рилсови и се смеам ко зелена до два по полноќ
Не ми правете вака, јас сум пред циклус и сум премногу емотивна (порано не бев). Моето е на комбинирано, додуша мн повеќе на ад и колку и да се трудев да имам повеќе млеко, не дојде, а цицаше и уште цица и преку ден и преку ноќ. Така убаво си цица, го гледам и си тажам како за ова бебе немам млеко, го оставам да плаче додека му го дадам шишето. Се мачи тој, се мачам и јас ама ајде си викам барем маалку мајчино да пие за имунитет. Навечер кога спие подолго се молзам, за да не го изгубам и тоа млеко што го имам. Ми е страв да кратам оброци, бидејќи и така ќе ми се намали млекото. И пак во овој случај не знам кога би се решила да прекинам, најверојатно кога скроз ќе снемам.