Совети, искуства од мајки за бебиња од 6-12 месеци

Истс ситуација мајка, 7 месеца сме и два дена, не плаче ама писка и не знам шо му е. Стануваше сношти сто пати со викање како да нешто го нервира…

 

Ич да не се загрижуваш заради седењето. Мојот е 7 месеци и цел се лула… ортопедот ми рече форсирање за седнување НИ-КА-КО.
Па тоа потпирање со перноци ништо да не правам. Најлошо било за колковите. Вели ставај го на земја цело време нека се учи да ползи тоа е по битно, да ги јача сите мускули, а за седнување ќе си седне тој кога ќе сака

 

Да нон стоп сме на земја. Уште од многу мал сака на меше да си лежи. Кога е буден скоро 80% од времето е на подлога. Се врти, си се рола, лази војнички. Ќе седне кога ќе реши сам. Имаме едно како activity tree за кога ќе почне да се исправува. Ептен се возбудува од него зошто е музичко и со разни активности на него за моторика, па го оставам кратко да седи сам, си се потпира на него, а јас сум позади. Нема кој ми нема речено од околината потпирај го со перници, ама за мене тоа е нон сенс.

 

Мене секое јавување ми коментираат демек кутро дете, остана на земја

 

Не го мачи детето Тоа ми збореа цело време

 

Хахах мене не ми коментираат, ама ги гледам дека ‘го жалат’.

 

Јас сум да. Од кога е родена е нервозна.
Искрено, се мислев да одам на второ мислење, многу се стега, трља нозе кога е нервозна, писка, се грбее итн. ама матичнава вика дека се работи за темпераментно бебе.
Полудена сум, испаѓа дека само се жалам ама стварно е тешко, неможам 2мин да ја оставам сама, а во принцип сум сама со нејзе пола ден.
Сега па тука во Скопје како што е загадено затворени сме нон стоп дома, којзнае како психички ќе излезам после зимава
Како што опишуваш исти ни се бебињава.

 

И јас се жалев за истото, се му е во екстреми, екстремно покажува љубов и приврзаност, ама и екстремно се лути, вришти, тепа ако не сака нешто во моментот. И да, прашав педијатар, ама кај нас одговорите се една дијагноза "такво си е детето". Па си шетам со напукнато ребро и модрици дека такво ми е детето, ама па кога ќе ме гушне или кога плаче и вика очајно мама мама, знам дека никој друг не ме сака повеќе од него и дека немам сила ни да го скарам кога е бесен и нервозен. Татко му изиграва лош полицаец за баланс во универзумот.

 

Ауу и кај нас исто.
Одма се крева од земја и се држи во раце.
Сирото дете

 

Инаку исто приметив дека е многу сензитивна на звуци. Претпоставувам дека од тука доаѓа и тој лесен сон и будење на најмал шум.

 

Хахах е нема кревање кај нас. Јас изгледа сум многу лоша прашуваат дали може да го земат. Или викаат дај ми го ти одмори, дај ми го ти јади. Демек мене ме жалат, а они уствари сакаат да го држат. Јас па може себична сум ама не ми се дава многу. Сега до душа и почнува да нејќе многу во раце. Ќе го подржиш малку и почнува да се тегне за да го пуштиш на под.

 

Елте да се гушнеме хаха.
Сериозно некогаш се замислувам нешто да не не е во ред. Многу е нервен, ме кубе, ме драпа, ако не е по негово во состојба е да вришти до губење глас. Толку високи фрекфенции фаќа шо те маваат директно во мозокот, не знам ми погаѓа некоја точка, тешко е да останеш смирен. Неретко си плачам и јас со него, тивко нели, ама некогаш ми доаѓа така да се издерам и јас…
Си викам до толку лутина да држи не е можно, бебе е.
И тука прашав ми викаат нормално е.
Едит: ќе направам од тие diy играчките постирани во темава претходно, со надеж дека нема да имаме драми и ќе се заигра со нешто барем да можам кафе да направам. Ќе го попарам некој ден ако продолжам вака, во една рака тој, во друга правам кафе.
За ручек не станува збор, јадеме ко лудаци во 7-8 навечер, бидејќи морам да го чекам мм да заврши со работа, тој да биде со него а јад да спремам. Дремките му се кратки и има многу лесен сон, па и тоа отпаѓа.

 

Исто.
Да не утеши некоја мајка бар дека ќе се сменат и нема да остане на ова.

 

Мојов исто многу вриска и сака се да е веднаш, само што отвори уста одма сака да му се направи ќефот, пред некој ден така не му стаса каша и он отвара уста, а јас трчам да ставам од овесот уште, леле ко зина дете, фрли и лажица и играчка што имаше до него, нервозен 100ка. Мајка ми вика и јас сум била таква, ако не му стасало макар голтка млеко одма сум се трускала и плачела И до голема бев нервна јас, ама како мала сум била страшно лошо бебе.
Секако дека на мене се има метнато, син на мајка

И моево многу го жалат, јас ќе го ставам на земја кај моите и они одма, ладно е, гадно е(дека имаат куче) ама нема веза, почисто е од кај мене, греота е и се во раце и така играње и се научи дете, дома одвај издржува на земја подолго, а на меше уште му се леже макс 10 мин. Толку.

Мојов е многу нервозен на пресоблекување и мењање пелена, ауу верувајте страв ме фаќа кога доаѓа ред за тоа, некогаш се осеќам како да облекувам животно.
Ама мислам дека и јас малце сум си крива, оти он малце ќе закенка јас одма трчам да го утешам, може треба малце да го оставам да се учи дека не може се да биде сега одма.

 

Мојот е пример што прво пролази па потоа сам си седна. Никогаш не сум го оставала да седи(освен за јадење) пошо не беше ни стабилен, немаше ни желба и ми немаше поента да го ставам. Пролази војнички на 6, на 8 седна сам и пролази на 4.

 

Баш сме за гушкање и тешење. Нормално дека доаѓа да се издереш, не е нешто што ајде ќе пројде за час, 24/7 сме со нив. Јас го напнав маж ми и за на други прегледи да го носиме, вика не си нормална, само му наоѓаш нешто, вака правел, така правел. Ама еве сакала нејќела морам да споредувам, другово близначе е поедноставно, лута е на сите несекојдневни лица, кај никој не оди освен кај мене, не покажува нешто премногу емоции освен сега кога го држам брат и, покажува љубомора, ме влече за ногавица, ама не е екстремно, можам да ја залажам, заспива со галење, е сеа си станува и си седи сред кревет успана, ама не е страшно, пак ќе ја легнам и продолжува. Он не, ако не го земам се витка, крши кичма, врат,клоца, бута се наоколу. Успивање само во раце, по саат време,со тоа што ме мава првин по лице со рачињата, мисли си игра, па по рамена удира, клоца и така заспива. Ама менување пелена и облека ми е хорор, за да го задржам да не ми бега и паѓа го фиксирам до мене и така ме мава во стомак, лом прави. Од шо е бесен сите пелени му пропуштаат, ги изместува и се измочкува на секои 2 саати, па мора да го пресоблакам на секое. И така, да си се доиспожалам само, маката да помине.
Вака некогаш читам, ми кажуваат дека имаат деца што ги седнувале, па им читаат книга, или си седат мирни во скут или играат нешто заедно. Како се прават такви?

 

Нека кажат рецепт за второто

 

Хахаха баш ме насмеа со ова дека сте како да облекуваш животно. И ние сме иста приказна, не плаче ама толку е немирен кога го пресоблекувам. Како со лав да се борам буквално. Пробав Памперс гаќички ама доби осип, а и некако исто ми е, одвај ги ставав. Мора да има нешто што го занимава во раце. Етикета, павловичева, влажни, спреј за нос. Па му бегаат, па се тегне по нив. Кратка хорор приказна.

 

Што прво оди по книга?
Лазење или седнување?

 

И кај мене беше иста ситуација Јас го оставав на под они ќе го земеа после некое време 'па ајде дојди грбчето ќе те заболи од лежење на под, малце да те исправиме' После научија дека така функционираме со него и немаше кревање, затоа сега на 11 мес никако неќе во раце по дома, само да лази и да беснее