Совети и искуства од мајки за деца на возраст од 5 до 9 години

Да се придружам на коментарите, иста ситуација имам последниве месеци. Поголемата 5,5 год, цело време се расправа со нас, се не е задоволна, се и е неправда во однос на помалата сестра а можам да кажам дека сме преправични и веќе почна да измислува проблеми (пример, ја преоблакам малата ради флека и бара и она да смени алишта и не можам да се објаснам)..при поставување граници почна да ја имитира сестра и од 2,5 год, ама целосно имитирање со исти звуци плачење понекогаш и легнување на земја оригинал тантрумите од 2 годишното...има ли некоја поискусна мајка да сподели начин за справување со ова, посветени сме и со внимание, оди во градинка за да си тера нејзина агенда со врсници, ама цело време споредува со малото и е незадоволна особено ако паузира со градинка некој ден...

 

Бараме мајки со дечиња кои се разлика од околу 5 год, да каже кога завршува оваа голгота оти најверојатно е фаза кај сите околу 5-6-7год, па да не утеши дека има крај и кога

 

Во градинка има промени или само дома. Кај нас и таму знае постојано да исправа некои правдини или од чиста мира да нервира некого , а воспитачките нити нешто конретно го пренасочуваат нити ништо и ситуацијата уште полошо.

 

Здраво. Не најдов по соодветна тема па ај тука ќе побарам мислење. Се работи за 5ипол годишно момче на кое мајка му е почината кога наполни 4 години. Многу беше врзан за неа и беше шок што по кратко боледување, почина. За сега, фала му на Бога, сметам дека добро се справува и го прифаќа фактот дека нема повеќе да ја види мајка му. Буквално веќе му е кажано дека мајка му е умрена и да не чека некогаш да се врати(на почетокот почнавме со муабетот од типот кај дедо Боже е, те гледа од небото). Гледа слики од неа без проблем, ја спомнуваме, знае да ми каже некој спомен кога негде го има шетано и слично.

Уште минатата недела, неговата воспитувачка во градинка ми вика ќе имаме активности за осми март, да не се осеќа лошо поради тоа. Пееле песничка за мајка и самиот кажал дека нема мајка(инаку дома му е кажано дека како и секое дете, и тој има мајка која го родила, но ете неговата е отсутна). Гледам на видео и тој ја пее песничката без проблем. Се нудам еден ден од неделава да не го носам и ако можат да дадат акцент на "мајка" активностите повеќе тој ден, бидејќи несакам и другите деца да се ограничени на некој начин. Наредниот ден ми кажува воспитувачката дека активности ќе имало секој ден. Тука веќе почнувам да се сомневам дека се пробува да се издејствува само негово отсуство и едно дете помалку за чување. Дури по цена да му се нанесе некаква штета на детето, само за да не доаѓа.

Инаку, работам од дома, од градинка го знаат тоа, но повеќето вработени таму, од некоја причина мислат дека тие што работат од дома, рандом стискаат по тастатура и некој им дава пари за тоа рандом штракање. Последователно очекуваат поголемо отсуство на тие деца, за разлика од луѓе кои работат со физичко присуство.

На тоа враќам дека во тој случај детето нема здравствена причина да отсуствува и дека тотално е апсурдно детето да биде затворено дома исклучиво поради тоа што се наближува 8ми март. Дека нема ништо добро да се постигне во таква изолација и дека напротив може да има прашања од негова страна зашто седи дома и/или децата да прашуваат зошто не доаѓа баш овој период а тоа да не навлагам во што може да прерасне. Нагласувам дека несмее некакво си стриктно држење до програма за едукација на 5 годишни деца, да биде причина за емоционална штета. Нагласувам дека секоја образовна институција има задача да ја прилагоди програмата на начин што нема да му предизвика вознемирување на ниедно дете, земена во предвид сечија семејната состојба. Нагласувам дека ќе поднесам пријава до повисоки инстанци ако детето е ограничено во присуство или ако намерно му се форсираат активности со цел да се испровоцира тага кај него.

Иако детето се справува доста добро со смртта на мајка му не знам до каде се неговите граници. Наидувам на лутина. Дали некаде грешам?

 

8ми март е ден на жената, не мајката.
Внука ми е во група со дете на кое му е почината мајката и учителката сама нагласила дека нема да се форсира "денот на мајката" туку баш затоа ќе се става акцент на сите жени за да детето не се осеќа запоставено бидејќи нема мајка. А се работи за дете помало од 3 год што не знам колку воопшто сфаќа што е празник.
Значи разбирање треба да има апсолутно.

Ама сепак ќе речам дека "намерно да провоцира тага" не е реален муабет. Може да има учителка што не се замара, ама дека намерно ќе му прават на детето непријатно нема смисла да се очекува. Детето нема потреба да отсуствува, а учителките апсолутно може да адаптираат се што ќе се работи и пак да се одбележи денот како и секој друг празник.

 

Не верувам, само нервите ке ни се истенчат друго нема шо да се случи.

 

8-ми Март е ден на жената. Жално е што жени не знаат што е суштината на празникот.
За жал проблемот е во градинката не во детето.
Кажете им дека ќе го носите детето, ако може да го свртат празникот на она што навистина е. Ден на мајката не е во ниту една земја. Ни кај нас ни никаде.

 

Очигледно само дома. Денес бев баш на хоспитација во градинка, зборев после тоа со воспитувачката, викаат - до сега немало никаков испад или напад на бес. Ама па друго што ме загрижи денес, многу повлечен ми се виде во градинка, многу поразлично од однесувањето дома.

Земав вчера некои картички со емоции и објаснување на детски начин на истите, ама кој знае дали ќе вроди со плод.

 

Негователките и воспитувачите не секогаш знаат или се едуцирани како да се справат со одредени ситуации. Никако не верувам дека со намера се прави нешто кон детето, немојте Ве молам да имате таква мисла. Жалам што така се случило да цела недела се активности само кон мајка, а не кон жените. Имајте во предвид дека и понатаму во животот ќе има ситуации/часови каде што темата ќе биде мајка или семејство и нема да можете секогаш да го "заштитите" Вашето дете. Можеби ќе ви биде корисно да поразговарате со психолог за тоа како да ги надминете ваквите ситуации.