Совети и искуства од мајки за деца на возраст од 5 до 9 години

Да се придружам на коментарите, иста ситуација имам последниве месеци. Поголемата 5,5 год, цело време се расправа со нас, се не е задоволна, се и е неправда во однос на помалата сестра а можам да кажам дека сме преправични и веќе почна да измислува проблеми (пример, ја преоблакам малата ради флека и бара и она да смени алишта и не можам да се објаснам)..при поставување граници почна да ја имитира сестра и од 2,5 год, ама целосно имитирање со исти звуци плачење понекогаш и легнување на земја оригинал тантрумите од 2 годишното...има ли некоја поискусна мајка да сподели начин за справување со ова, посветени сме и со внимание, оди во градинка за да си тера нејзина агенда со врсници, ама цело време споредува со малото и е незадоволна особено ако паузира со градинка некој ден...

 

Бараме мајки со дечиња кои се разлика од околу 5 год, да каже кога завршува оваа голгота оти најверојатно е фаза кај сите околу 5-6-7год, па да не утеши дека има крај и кога

 

Во градинка има промени или само дома. Кај нас и таму знае постојано да исправа некои правдини или од чиста мира да нервира некого , а воспитачките нити нешто конретно го пренасочуваат нити ништо и ситуацијата уште полошо.

 

Здраво. Не најдов по соодветна тема па ај тука ќе побарам мислење. Се работи за 5ипол годишно момче на кое мајка му е почината кога наполни 4 години. Многу беше врзан за неа и беше шок што по кратко боледување, почина. За сега, фала му на Бога, сметам дека добро се справува и го прифаќа фактот дека нема повеќе да ја види мајка му. Буквално веќе му е кажано дека мајка му е умрена и да не чека некогаш да се врати(на почетокот почнавме со муабетот од типот кај дедо Боже е, те гледа од небото). Гледа слики од неа без проблем, ја спомнуваме, знае да ми каже некој спомен кога негде го има шетано и слично.

Уште минатата недела, неговата воспитувачка во градинка ми вика ќе имаме активности за осми март, да не се осеќа лошо поради тоа. Пееле песничка за мајка и самиот кажал дека нема мајка(инаку дома му е кажано дека како и секое дете, и тој има мајка која го родила, но ете неговата е отсутна). Гледам на видео и тој ја пее песничката без проблем. Се нудам еден ден од неделава да не го носам и ако можат да дадат акцент на "мајка" активностите повеќе тој ден, бидејќи несакам и другите деца да се ограничени на некој начин. Наредниот ден ми кажува воспитувачката дека активности ќе имало секој ден. Тука веќе почнувам да се сомневам дека се пробува да се издејствува само негово отсуство и едно дете помалку за чување. Дури по цена да му се нанесе некаква штета на детето, само за да не доаѓа.

Инаку, работам од дома, од градинка го знаат тоа, но повеќето вработени таму, од некоја причина мислат дека тие што работат од дома, рандом стискаат по тастатура и некој им дава пари за тоа рандом штракање. Последователно очекуваат поголемо отсуство на тие деца, за разлика од луѓе кои работат со физичко присуство.

На тоа враќам дека во тој случај детето нема здравствена причина да отсуствува и дека тотално е апсурдно детето да биде затворено дома исклучиво поради тоа што се наближува 8ми март. Дека нема ништо добро да се постигне во таква изолација и дека напротив може да има прашања од негова страна зашто седи дома и/или децата да прашуваат зошто не доаѓа баш овој период а тоа да не навлагам во што може да прерасне. Нагласувам дека несмее некакво си стриктно држење до програма за едукација на 5 годишни деца, да биде причина за емоционална штета. Нагласувам дека секоја образовна институција има задача да ја прилагоди програмата на начин што нема да му предизвика вознемирување на ниедно дете, земена во предвид сечија семејната состојба. Нагласувам дека ќе поднесам пријава до повисоки инстанци ако детето е ограничено во присуство или ако намерно му се форсираат активности со цел да се испровоцира тага кај него.

Иако детето се справува доста добро со смртта на мајка му не знам до каде се неговите граници. Наидувам на лутина. Дали некаде грешам?

 

8ми март е ден на жената, не мајката.
Внука ми е во група со дете на кое му е почината мајката и учителката сама нагласила дека нема да се форсира "денот на мајката" туку баш затоа ќе се става акцент на сите жени за да детето не се осеќа запоставено бидејќи нема мајка. А се работи за дете помало од 3 год што не знам колку воопшто сфаќа што е празник.
Значи разбирање треба да има апсолутно.

Ама сепак ќе речам дека "намерно да провоцира тага" не е реален муабет. Може да има учителка што не се замара, ама дека намерно ќе му прават на детето непријатно нема смисла да се очекува. Детето нема потреба да отсуствува, а учителките апсолутно може да адаптираат се што ќе се работи и пак да се одбележи денот како и секој друг празник.

 

Не верувам, само нервите ке ни се истенчат друго нема шо да се случи.

 

8-ми Март е ден на жената. Жално е што жени не знаат што е суштината на празникот.
За жал проблемот е во градинката не во детето.
Кажете им дека ќе го носите детето, ако може да го свртат празникот на она што навистина е. Ден на мајката не е во ниту една земја. Ни кај нас ни никаде.

 

Очигледно само дома. Денес бев баш на хоспитација во градинка, зборев после тоа со воспитувачката, викаат - до сега немало никаков испад или напад на бес. Ама па друго што ме загрижи денес, многу повлечен ми се виде во градинка, многу поразлично од однесувањето дома.

Земав вчера некои картички со емоции и објаснување на детски начин на истите, ама кој знае дали ќе вроди со плод.

 

Негователките и воспитувачите не секогаш знаат или се едуцирани како да се справат со одредени ситуации. Никако не верувам дека со намера се прави нешто кон детето, немојте Ве молам да имате таква мисла. Жалам што така се случило да цела недела се активности само кон мајка, а не кон жените. Имајте во предвид дека и понатаму во животот ќе има ситуации/часови каде што темата ќе биде мајка или семејство и нема да можете секогаш да го "заштитите" Вашето дете. Можеби ќе ви биде корисно да поразговарате со психолог за тоа како да ги надминете ваквите ситуации.

 

Кои се разликите по кои може да се утврди дали е вообичаен развој или симптоми на АДХД и слично. Има некој искуство

 

Се согласувам дека детето не може да е заштитено секогаш. Но, од личности кои работат со деца, се очекува повеќе сенс и осет.
Кога знаат дека има таков случај, можат да ги преименуваат активностите од мајка во жена.

 

Адхд може да се дијагностицира тек после 7 година зашто до тогаш скоро сите (посебно мимчињата) се хипер и имаат проблем со фокус до некоја мера . Сестра ми доби дијагноза адхд на возрасни години со серија тестови и евалуации од психијатри и психолози (не во мк) за дечиња би требало веројатно развоен педијатар да направи евалуација. Симптомите се различни зашто е спектрум и зависи од кој тип е, hyper, inattentive или комбиниран. Главни симптоми се неможност да седат мирни и потреба нон стоп да се движат, нон стоп зборуваат, не може да одржат фокус да комплетираат задача, може да постои агресија, вклучување во различни ризични активности, немаат трпение, не извршуваат наредби, брзо губат интерес и сл. Специфично е што ова однесување или предизвици се присутни секаде, и дома и школо, и во социјални интеракции. Кај возрасни се манифестира различно. Пример моиве све ова го имаат како симптом, ама се уште мали, и се надевам дека ќе го нараснат, иако адхд ми е на радар ради генетската компонента. (И мм има, он е школски пример само што нема официјална дијагноза)

 

Здраво мајки, многу сум нервозна и разочарана па да се консултирам со вас. Завчера учителката на децава им дала песна за учење (за мајката, за празников) второ одд се. Мојот не кажа дома и не ја научи, па денеска тие што не ја научиле ги испратила дома,а тие што ја научиле ги задржала да одат на приредба. Дали според вас ова е ок. Мојов беше разочаран, вика цел ден ми се плачеше во школо. Дали е според вас во ред и педагошки ова да се делат децата. Неколку пати е замолена од наша страна (на родителите) да ни кажува децата што имаат за домашно, но таа инсистира дека треба да си памтат и да се учат на одговорност. Како е кај вашите деца, дали ви кажуваат што децата имаат за домашно, и дали мислите дека ваквата постапка е во ред?

 

Ако е за приредба требало да ви каже за да ја научат и не е во ред да ги праќа децата дома ако не научиле. Стварно е срамота таква поделба

 

Ако е за приредба би требало да кажат, иначе за домашна не ни кажува наставничката, 2ро одд е и моето, ако не знае ние со родителите се прашуваме што имаат домашна што не треба и тоа за да научат да памтат, нека појди 3 пати без домашна па нека се срами таму па да видам после дали ќе заборава, го толерирам уште годинава, 7 год декември направи па ајде како помал го гледам ама од година 3то веќе нека си памти
Иначе не ја оправдувам постапката на наставничката и да сум на ваше место би разговарала за ова со неа.

 

Немам дете на училишна возраст. За споредба во училиштето кое е во близина на домот од блиска знам дека за едното дете трето одделение имаат група со родителите каде што им се праќа што имаат домашни и за учење. На другото дете од 6то одделение дел од наставниците им направиле група, да ги потсетуваат што е за работа и учење. Ова веќе ми е претерано бидејќи се работи за доволно големи деца што треба да си ги знаат обврските.

Второ одделение се сеуште мали, можела да ви прати информација дека имаат за учење песна. Уште помалку пак начинот на враќање дома не ми е ич соодветен.

 

Се согласувам дека децата треба сами да паметат што имаат домашно. Тоа е дел од одговорностите. Син ми е прво и кажува што има. И да не каже, јас отворам папка и проверувам.
Еднаш заборави и не добил печат. Не му било сеедно, па сега не заборава.

Но, делбата за приредба не е ок. Посебно со таква казна. Да кажела претходно дека ако не ја научат, нема да одат на приредба, е ок.
Деца се, се случува да забрават.

 

Јас мислам дека нема потреба на родители да кажува ништо наставничката откако ќе се научат букви и можат да си запишат во тетратка потсетник самите деца. Толеранција може да има само првите месеци од прво одделение, понатаму не.
Ќерка ми е прво одд, донела ливче за согласност да потпишам за да ги носат на претстава во локален театар. Не ми го кажа, случајно во најдов во ранец. И го потпишав и и реков следен пат ако не го кажеш, сите ќе одат во театар ти ќе си седиш во училна. Одговорност се учи од старт. Ако требаше јас да учам песни и да пишувам домашно, јас ќе одев во прво одд место неа. Еднаш си заборави опрема за физичко и си седела на страна. После тоа не заборави ниеднаш. Последици мора да има ако сакаме да научат да бидат одговорни.

 

Не е во ред. Детето е сепак премало а треба да имаме сите големи очекувања од него. Они се педагози и треба да знаат подобро. Има шанси да глумат лудило за да ти седи дома на секакви ќе налеташ, поготово шро во градинкиве повеќе се гласачко тело вработени од тие што вистински сакаат да работат, се стручни и кадарни.
Ова е празник на жената можеле да прават сире деца честитки за мајка, тетка, баба итн... јас би разговарала со директор на темава и ракодител. Не би оставила на нив таму