Совети и искуства од мајки за деца од 2-3 години

Сеуште трае ова сакам ова не сакам да облечам

 

На 3 г уште трае.

 

So sto najcesto si igraat malite na ovaa vozrast, moevo samo so Koli so I da kupam drugo Kako da sum ja promarsila igrackata. Kazete nekoi zanimacii, igracki aktivnosti.

 

Сложувалки мести, си става перници и препреки и со точак и кола вози над нив, книги разгледува, со животни си игра, има една играчка со алати и као поправа со чекан, магнети става на магнетна табла, влече по дома на конец врзани коли, коцки сака, чука на тапани. Тоа ми текнува сега.

 

Денес се претера со повраќање. Од сабајле од шест часот кога почна, цел ден повраќа. Две голтки вода или чај ќе се напие, едно залче леб и за 10 мин ќе поврати. Што давате вие во вакви случаеви? Докторот кажа само да му давам почесто течности, парче двопек, соленки. Јас зедов од аптека еден сируп против повраќање, сега му дадов и ќе видиме дали ке делува.
Ова вака прв пат ни се случува, досега било само еднаш да поврати после детето ми е свежо. А денес се исцрпи ептен, нема желба ниту за игра ниту за друго нешто.

 

Капки против повраќање наусолвит јуниор и орс електролити. Може и б6 таблета издробена за да се смири желудникот.

 

Кај син ми заприметив 3 бели влакна.. Тој е со смеѓа коса, сте заприметиле кај вашите? Од шо би можело да биде?

 

На исто место се? Да не е белек некој на тоа место?

 

Иначе мајки од старт, од 5-6 месечно бебе се боревме со одбивање храна, не заинтересираност, докори велеа ќе зајади, ќе се јави интерес, давај што сака и колку сака.. и тоа што јадеше сега на 33 месеци одбива да јади, не знам кој крај да го фатам. Се гади од храна, само што ќе и се понуди нешто ново нејзе и се надкрева, некогаш и повраќа.. ве молам дајте ми контакт од стручен кој ќе ми помогне како да постапувам, како да ја "натерам" да јаде, да нема страв од храна, преку глава ми е од ќе зајаде..Не, напротив, одбива уште повеќе! Ни градинка не помогна, ни дома со деца не помага.

 

Не се на исто место,така случајно ми светнаа низ косето, можи дека плав па некое од сонцето да му е по осветлено, шо знам…

 

И мојот едно време шо и да купев, цело време со колите беше.
И сега е, ама сега почна и да имитира. Нѐ гледа кога готвиме, и тој во едно тенџере става ситници ги меша.
Сложувалки нејќе, можда не му е времето дојдено.
Со пластелин играјте, боенка боете.
И кај нас еден камион врзан за конец го влече.
И во последно време се качува на столче, во вц и пушта вода да му тече да претура во две мали чавчиња.
За коцки, му помина меракот кога ги редеше една во друга и други играчки има за играње, ама тешко.
Имаме чашки со разни големини не ги става, имаме кутии дрвени и на нив како музички инструменти со стапче да тропа на тапан на чинела на ксилофон ама брзо му помина ќеф а скапа беше. За боење ќе направи две три линии и толку.
И ова е во ред, не може нон стоп да држи внимание.

Јас ако се прашувам сакам да моделира пластелин, држи боичка и барем малку да се труди да бои, да сложува нешто логичко (ама тоа многу тешко), да врти книга, да шутира. А бе ние многу му се думаме, си играат тие како сакаат.

 

Една мајчинска исповед

Јас изгубив контрола и го плеснав по лице и тоа поврело.
Почнав да губам контрола сѐ повеќе.
Да бидам искрена, напната сум дека се трудам да имам ред дома покрај мало дете.
А тој е во фаза на фрлање што му се најде пред него. Значи од такт ме вади!
И мојот збор немој не фрлај уште повеќе го сили, се смее запаѓа од смеење. Мојата нервоза уште толку го кикоти.

Вечерва пред спиење, јадеше колаче и зеде трошеше на кревет, ај ок иако се превиткав од смукање денес, па зеде устата ја шлакаше од покривката. Кога видов збеснав. И тоа со смеење ми покажа, а јас веќе не можам да се исконтролирам. Зедов да го бришам тоа, тој се смее, и му ја шлапнав една. И се заќуте. Маж ми ме прекори пред него и тој само свика дааа. И тој ме искара демек а после продолжи да се смее.
Во што се претворам?!
По цел ден сум со него, од утро до вечер, во градинка не оди сѐ уште.
Ми треба време за себе, за луфтирање, ми треба простор.
Како да си помогнам?

Вие како се снаоѓате?
И кажете ми кога ги легнувате навечер и дали се глупираат и вашите пред спиење? Да збеснуваат уште толку?

 

Да оди градинка дефинитивно ако имате можност за тоа. Викенд остави на маж, свекрва или мајка, излези на едно кафе или оди во фризерски салон или па само шетај сама. Барај да најдеш време само за себе, нервите нормално на сите да ни се некогаш при крај ама најди си занимација или нешто со термини без да има еј не можам јас да го чувам туку МОРАШ да го чуваш.
Мислам дека нема уредна куќа и најчиста кај што има дете, тоа го сватив и престанав да се замарам толку. Секој ден смукам и бришам, а не се гледа ништо, се е пластелини дома, само трошки, па сок турила на кревет.. дете е, не му го давај тоа то што го сака- да си нервозна. Јас ја терам искрено сама да си собира, не легнува додека не стави се на место, тоа го прави од 2 години и тоа преку игра, без присилување т.е она така мисли. Гледам кога ќе заспие она да свет нам за да речам вредеше иако од сабајле е иста приказна. Мораш еднаш барем еднаш неделно да имаш два-три саати само за себе. Иначе за заспивање, не прашувај се и е пореметено, ако е преуморна знае да се понаша како горила дома.

 

Те тестира.
Децата ја бараат границата.
Иако не оправдувам удирање (знам дека и се каеш и се) маж ти требал да биде на твоја страна, да го искара со зборови.
Не да те кара тебе.
Инаку да, пред спиење се најголемите палавштини.
4 години ми е девојчето, највесела е коа е време за кревет.

Инаку, не сум удрила, ама имав еден период кога забегав само со карање.
Сама дома со неа и бебе.
Претерав. Уште ми е тешко за тие 2 дена.
Детено почна да се плаши од мене. За 2 дена си дојдов на себе, си удрив шамар. Едно е карање за нешто, а јас викав за сенешто со ист тон.
Се контролирав(м)
Верувај ми, кога ќе дојде бебе(мислам трудна си, сори ако грешам) многу повеќе живци ќе ти требаат.

 

Прво на маж ти кажи му дека не смее никогаш веќе да е на страна на детето. Уште неколку пати и ти ке бидеш лошото плашило. А не смее детето да се плаши од тебе. Треба да си му ти прво место џа доверба. Ти не го караш од мерак.

Претерало. Дете е и не разбира дека бељата негова тебе ти ги тенчи нервите, ама мора да збориш и збориш и збориш како не треба.
Кога ке разбере ке каже времето. Твое е да збориш.

Дома веќе никогаш нема да ти е чисто. Кога ке дојде второто ке биде хаос.

Плус рачунај дека кога ке дојде второто малово ке биде уште полуто. Понервозно. Љубоморно. Уште не прочитав мајка да има прво дете ангел кое не е љубоморно на новиот член. Таа возраст е многу опасна, ем разбира ем не.

Кога ти треба простор за луфтирање ке си го ангажираш маж ти. И ке си излезеш. Или ке си направиш кафе и ке го пиеш со сите четири нагоре. Тие нека се играат. Еден час е доволен да здивнеш. Ке бидеш и подобра кон син ти. Потрпелива.
Јас сега наоѓам занимација во шетање со син ми. Ама ние сами. Си одиме си збориме, бајче. Осамена сум и досадна сама на себе. Моментално и не работам. Ама кога го тинтрам синко, а тоа за него е играње фудбал, пресреќен е, ме гушка и слуша, се фокусирав на тоа.

Сите мајки имале жути минути. Ако каже некоја дека немала лаже. Ама јас научив да пукам кај тој што ме изнервирал. Нема две три, некогаш собирав па ме нервираше и ако направи мала беља. Не се дерам ама така поостро му зборев.

 

Да, за карање, го кара и маж ми. Ехее колкупати. На исто сме за тоа. Ама дека сега синко доби една неочекувана шлаканица во момент на моја нервоза, се изненади и маж ми и ме прекори. Со право, ја претерав. Само размислувам со детево како понатака
Оваа фаза на фрлање му е на најјако. Бар така ми изгледа.
Не бира што ќе фрли, ајде толерирам до негде, ама кога почнувам да реагирам со збор, е тоа веќе му станува циркус.

Нештото што ме нервира е дека ја губам контролата во ситуацијата и се плашам дека тој ќе ја преземе. Па знаете, за пола час станот ќе биде како кокошки да претале. Зарем да оставам да истури млеко на тепих? Не, нема пробано зш ми ја знае реакцијата, ама ако му текне? И дома ај нека корне на повраќаници од млекото. Или ако замачкува со чоколадо на кревет. А бе ќе збеснам пак.
Нѐ гледа и двајцата како одржуваме хигиена, учествува и малиов, ама еве некој нов период е во најава.
Тестирање граници и предизвикување реакции.
Еве кажете дали зборување помага?
Дали да го оставам да тера така ?
Како да постапам?

Точно, нема мајка шо не викнала плеснала. Тоа што по мрежите, мамичките се нај нај, тоа е лажна претстава, Бог знае што е, нешто искривено. Нешто што те замислува (бар мене) да се запрашаш дали правиш правилно.
И мило ми е што бар овде можеме да си признаеме дека сме слични, дека избувнуваме зашто сме луѓе пред сѐ и дека се осеќаме осамено и монотоно. Тоа е во ред, да си признаеме за да нѝ е полесно.

 

Мајки дали децата се уште ви се лигават? 5ките мислев се избиени вчера убаво гледав не се, ама се чеша со цуцла мислам избиваат. 2г наполни ама дпста се лигави можно е да од заби се уште лигавењето?

 

Да да еве го и мојот вади 5ки исто се лигави

 

Kaj Nas ne pomaga ni zboranje, ni plesnuvanje po gaze, ne razbira I pak istoto si prodolzuva. Primer frla aj neka frla del mu e od igrata, no na momenti frla po nas i nesakajki ke te udri so nesto tesko, ima mnogu metalni teski Koli ke te zabie vnos. Togas vikam I demek se izvinuva so baknes bac. Mnogu cesto legnuva na zemja mi smeta, vikam nema efekt, se so ke najdi stava vo usta mnogu MI smeta to I si prodolzuva. Mislam deka seuste nema efekt vikanjeto samo nie se nervirame a tie nikako da razberat ako go podudris samo ke se plasi poveke od tebe, trca Kaj tatkomu se zali.I jas izleguvam losa.

 

Ако ти пратат порака со совет, слободно препрати и кај мене. Мојот не е до толку ама се движиме кон таму