Совети и искуства од мајки за деца од 2-3 години

Се согласувам скроз!
На почетокот водена од околината многу се замарав со "ред". После неколку месеци решив да се следам себе. Само се нервирав, дремев у соба, очекував да заспие. Пекол. Кога ќе и се спие, ќе спие и крај. Неможе секое дете да е по книга.

 

Така е, точно. Затоа со второ кулирам хахаха и пак поќе ред имаше од сам почеток.
Слагалици не реди, не го интересира, од овие со форми дрвените имаме не ми текнува да му ги покажам, вчера со мм од сабајле беа ги извадил сите и малото редело знаеше му велам да бе вика сите форми ги погоди. Едноставно си иди се само со време. Не сме му покажале како, сам фатил да си реди, а првото го учев јас од помал да реди од година и пол да речам. Сега немам толку време.
Ама има врска и карактер. Скроз ми се различни, во се. Никако споредба не се прави.
Време за дремка дома требало, е не, надвор во количка ќе преспиеше, ова како помало, количката и надвор, сега преспива во 12 и тоа време гледаме да сме дома оти после е потешко, лош е ако не преспие нон стоп плачи за се. Битно е тоа да го сфатиме, да се водиме по нив, ако не му се спие немора, сега и за јадење така, ако не му се јади нека не јади, попосле ќе јади.
Еве и за големиот, 6 и пол год со нас спиеше, 3 год детска спремна, не сакаше никако, несакав со сила да го терам, како да го терам ко се плашеше. Сношти еве прв пат сам посака да спие таму, за вечер ќе видиме ако сака ќе спие ако не пак в спална. За се има време.

 

Баш си размислував сега и да имам второ дете не знам искрено што би променила. Можеби би била малку поопуштена околу дневните дремки во бебешката фаза. Многу ме фрустрираше што кратко спиеше и не поврзуваше подолги дневни спиења. Се пробав за да фати некаков ритам ама џабе беше.

Секое дете свој табиет си има и што помалку се споредуваш со други тоа пораат си. За редот одамна ми стана јасно дека таман ќе наредиш нешто, друго ќе те изремети. Да не речам се помирив, ама како и за сите други работи во животот убаво е да се има некаква генерална рутина и рамка што ќе се прилагодува на околностите и се држам до тоа.

Еве пример сега кога бевме на одмор заспиваше во 11:00. Наше 10:00 би му дошло тоа. На плажа седевме до зајдисонце уживавме сите, после малку шетање, вечерање и додека се свестиш времето оди.
Како се вративме дома одма се врати на тукашната рутина што ја имаме. Да решев на пример да го водам редот од тука, ќе немаше никаква поента ни смисла, само и само за да заспие во некој зацртан саат.
Во Скопје имаме убав ред што функционира, градинката многу менува, затоа што секој ден се станува рано, таму се спие и попладнето преостанува само да се доврши рутината што очигледно фунционира.

И вакви примери има милион, ама важно е човек да си ги знае границите и до каде му е нештото прифатливо и околу тоа да се прилагодува.

 

Ве молам кажувајте спас за исипот во уста од Коксаки? Ќе се мрднам што не можам да му помогнам, многу лошо поминуваме.. нит јаде нит пие ништо. Со шприц електролити давам само, друго ништо не прифаќа многу го боли. Многу лошо е исфрлан секаде, едвај оди и со нозете што го болат..

 

Проба ли со метиленско сино?

 

Не, ќе земам денес, ама не дава ни да го мачкам со нешто.

 

Не даваат знам, ама во такви ситуации мора на сила зошто за негово добро е. Не знам колкаво ти е детенцето и дали користи уште цуцла. Јас на син ми му капнав на цуцлата и му ја дадов.

 

Знае ли некој каде можам да најдам образец за полномошно на син ми за да патува во Грција со баба и дедо за да пополнам сега за да не заглавам во гужва во МВР ?

 

Напиши сама само на нотар завери го

 

Тоа кај што се пасошите треба да дадете согласност двата родитела. Само ти не може. Мора и таткото на децата да потпише.

 

Немаме цуцла, успеав со чепкалка да го намачкам и со шприц испи 2 чаши јогурт.
Денес веќе 4 ден подобар е, само не знам дали има плус и стомачен или од коксаките има неколку течни столици утрово, нема гадење не повраќа..

 

Син ми кога се разболе два дена немаше столица и на третиот му беше малце така повлажна од вообичаено. Не мора да значи дека е стомачен. Дај му пробиотик и ако може веќе да жвака нека јаде денес посува храна, евентуално варен компир, ориз. Не давај млечни производи чим има течни столици.

 

Коксаки е ентеровирус, и очекувано е да има и течна столица. Нормално е тоа, се чисти така организмот.

 

Мали паднал од спална на плочките. Нема никакви знаци на дистрес и се понаша нормално ама има хематом. Дали да го носам на доктор или да го пратам 24 саата како ќе е па ако има нешто да го носам?

 

Ох душа убава. Прати го ноќва. Па ако видиш потреба утре однеси го. Можно е да се спушти накај окото да не се уплашиш. Работа на гравитацијата

 

Мојот имаше иста ваква модрица, се залепи на плочки исто само што он трчаше и јас мислев носот и забите отидоа. Прати го ноќва ако нешто ти се понаша сомнително, носи на лекар. Мене тогаш свекор ми ми рече гумени глави имаат децата, ништо не му беше на моево само мпдрицата 3 недели си ја носеше.

 

Душиче бе. Ќере имаше исто вакво кога трчајќи силно падна на бетон на чело. Консултирав доктор телефонски и ми рекоа не треба ништо. За неколку саати спласна скроз и остана само модро неколку недели. Ама тоа не го броиме, секогаш има барем 2 модрици на чело
Прати секако, се надевам исто ќе помине брзо

 

За модрици да не зборам, секако целиот е со модрици, со гребаници со џумки, само волкава немал па искрено малце така се загрижив. Сега стана од спиење нормално си поплача дадов вода си презаспа и спие мирно, вајда ништо страшно. Ама ќе го пратам секако па да видам.
Мада нешто и кашла денес може затоа ќе го носам кај матична повеќе, да види грло, сомнителен ми е.

 

Секоја вечер гледаме да ги легнеме во скоро исто време. Големиот изморен од дрдорење, викање, ќе рече уморен сум. Оох најубавата реченица: сакам да спијам.
И покрај големиот, секако и малиот ќе оди во кревет. Едниот во спална со мене, во креветче го легнувам, другиот во детска со татко му.
До 9 и пол се в кревет, ама дур заспие и преку 10 фаќа.
А бе поентата е што и мене ми е веќе преку глава од цел ден, па си викам дај нека легнува, да одморам, да се завртам низ дома, рутина лице, мачкај целулит и една страница од книга, малу појќе интернет и толку е

Има 2 години и скоро 5 месеци.
На периоди му се менува начинот.
До пред извесно време, ќе го легнев, млекото ќе го крцнеше, мечето в рака, цуцла бап, и ајт, за 5 до 10 минути заспан.
Сега како се стопли, е поразвиорен.
И во 2 попладне да стане, 7 часа буден до вечер, па малку како да му е.
А без дремка не се може сѐ уште, нит тој нит јас
Можда и повеќе изморување му треба преку ден (ние со татко му тука не се броиме )
Ама што да му правам, во стан сме, ќе поиграат со брат му, ќе се кошкаат, ќе излезиме кога како надвор и мислам дека пак би било истото.
Едноставно развојно си е.

---
Погоре ве читав за јадење, тинтрање, викање, мавање.
Јас сум станата лошичка искрено.
Па како не ќе сум, какви трауми имам од големиот, веќе живците и да сакам да ги тренирам, не можам.
Уште не сум на никаква хемија за смирување, за чудо, освен неколкупати диазепам.

За храна пример, не дозволувам играње, особено од големиот, зашто и тој си знаеше да фрла со лебот накај помалиот, и као смешно многу си се заигруваат. Кога ќе згрмам тука, не знаете, гласот ми се задебели од викање.
Ниту на малото му дозволувам.
И никогаш што пребарувале не сум давала. Не сакаш да јадеш, стануваш, стварно не можам.
Јас знам колку е мачно со тантруми да се расправа мајка, сум се расправала со тантруми од друг вид.
Е сега овде има еден момент.
Моите секако не се пребирливи, јадат сѐ, и тие имаат фази да не им се јаде и сл, ама ги оставам. А инаку до толку не ме толчеле за храна, така што верувам дека е мачно зашто е храна во прашање.

Инаку реков, викам многу, се дерам како ламја по дома. Немам друго решение, кога гледам дека ме вози големиот.
Пример ако го фатам со убаво, за нешто што не ми се допаѓа како направил или изреагирал, и сеа му велам ајде душе мое, срце мое мамино, и тој почнува аааааааа мамаааа и почнува лигав целиот. Знаете, она демек ме виде мека и ќе си се вратам на истото.
А, згрмам, се повлекува.
И не, не планирам да осеќам вина, која како рекла, за чувствата, за емоциите.
Јас сум од тие што читаше книги, следеше "упатства", внимаваше на чувства, барем од тој емоционален развој сакав да запазам некои начела, за на крај скроз да попуштам.
Не бев попустлива, туку со рзабирање. Но, кога ќе ти се треска дете за кабелот да бил прав, за чорапот, за тркалото, за ситнурија некоја, и тоа гледаш дека станува начин, пааа чекаш развојно да достигне некоја свест, како сега на 5, и почнуваш да си наплаќаш.
Сори бат нат сори.
Доволно истрпев, со стомак трудна, да плачам од него, собрано од цел ден, пред 3 години ова.
Сега е поразумен, ама е упорен, повторен инает. Тврдоглав, решил нешто така, наумил, ќе биде.

Туку да се навратам на малиот.
Малиот е покроток, пофин.
Ги нема тие трескања ко спулавен.
Знае да искаже лутина, да има мини тантрум, ама брзо му поминува. Слатко е дури.
И ќе ги покрие очињата, демек се лути, и после се смее. Срце.

@Giovanna , и јас мислев ќе сум поопуштена со второ за дремки и спиење. Не бре сестро, ексик, ич не бев опуштена кога беа бебешките дремки.
Ама за други работи самото дете те опушта, дека е поразлично од првото.

@Carolin. , точно, јас од тие видеа, совети, мајки со такво образование кои даваа курсеви, скренав.
Зошто моето дете нема самостојна игра, види детето на Марија како си игра...и до бескрај.
Или за однесување, тука најмногу се обвинував, и после си реков, не ги слушај другиве. Особено оваа развој низ игра, кога ќе речеше демек да не сме користеле фраза дека до детето било.
После сфатив дека, да, до детето е мајки.
Има лесни деца, има тешки деца.
Едноставно темпераментот на детето е даден таков каков што е.

Поздрав, мајки, дур дреми малиот, да се завртам низ дома.

 

Како е денес? И мене денес ми се јавија од градинка од ќоше се удрил мојот.. иста џмучка има