Совети и искуства од мајки за деца од 2-3 години

Баш ништо не грешиш. И нека гледаат. Јас веќе не ни погледнувам наоколу дали гледаат хаха. Кај нас често се плачки и по надвор и не се ни замарам. А на коментарот требало да кажеш дека од мало се учи и воспитува. Леле колку мразам кога некој многу попува. Мал бил зошто сум била строга

 

Фаза е, немаат баш многу контрола на импулси на две години. Ако можеш фати и го рачето пред да те удри, и сигурно знаеш многу зборење, да сфати дека тепање не се прифаќа. Некогаш и го 'тешев' маж ми ако него го удри, демек да пробаш да обрнеш внимание само на тој што е удрен а на неа да не ѝ дадеш внимание за такво однесување..

 

Јас ја разбирам Бела, и тоа супер ја разбирам. Тие колички се голем проблем, децата со 5мин нема да се задоволат и тоа е нервози до недоглед. Исто ме снајде синоќа, во паркче, ко за беља не носев пари и ако позајмив 50че од другарка за едно кругче, ама он не се задоволува со едно кругче, сака уште и нервози, не не, поарно не.

 

Буквално. Јас мислам на моето да му го дадат цела ноќ да вози он нема да се задоволи. Планирам кај поминуваме за да не поминеме каде што има такви работи пошто на нос ке ми излезе тоа шетање.

 

Има и поразбрани деца на таа возраст, ама генерално не им се докажува. Кога ќе се запнат за нешто оди разубеди ги. Би сакала и јас да може слободно да шетаме сегде, без ризик од тантрум зошто ќе сака апсолутно сѐ што ќе види, ама моментално не бива и тоа е тоа. Дур немав деца една другарка стално ми викаше, леле едно шетање низ центар дневно ме кошта 500 ден. А зошто? Очигледно они застануваат на секое ќоше и она му купува сѐ што ќе види и побара. Е во мојата rule book нема така. Најмалку е за парите, најмногу е за принципите. Мислиме не памтат мали се, а нема врска. Моево бар веќе неколку пати ми покажува од некни дека памти ептен одамна, а камоли кај поминал вчера. Затоа нема потреба од тригерирање. Ќе шетаме кај што нема недозволени задоволства.

 

Точно, големото мое беше такво, со едно возење ќе се задоволеше или ќе му речев немам денес пари ај утре, ама ова не. Вчера за една шеќерна волна ме разбра пола Ѓорче. Додуша вчера цел ден беше таков ќенкав, сабајлето се каравме за цревото, па за јадење и на крај во парк за се нешто ќенкаше. Капак на се и се брцна во вода во фонтана и ако виде некој во Ѓорче во паркче мало бело бушаво дете по пелени само, никако не беше моето, никако не се избања во вир од фонтаната.

 

Хахах абе возраста е да, ама дефинитивно е и карактер. И моево си е своеглаво и мора да е по негово ако ме драми тешки. Дополнително шо викаш ако тргне денот наопаку и оди опрај се после.

 

Во право си, но карактер е тоа и тешко да се промени. Истото го искусив на одмор, еднаш го седнав на чукачките и бараше уште, ако веруваш цело шеталиште гледаше во мене, тоа пиштење беше до повраќање..
Некни во Охрид само да нема драми го извозивме на се и пак имаше трескање од количка, дури и се одврза и се спругна под количка..
Тука кај нас ги избргавам тие чуда и не ги знае каде се бидеќи ни со еднаш, ни со два пати не се задоволува. За играчки купување не е навикнат, се купува без него и до сега фала богу не барал, ама со количките е проблем.
Срцево ме болеше еден куп деца ниту едно такви драми не правеше, само моево мора да е центар пажња… и јас како маж ти, сакав да се отвори земјата и да ме проголта

 

Моето прво дете па воопшто не сакаше на ништо такво, се плашеше, ама таков си беше општо асоцијален тип, ни на родендени сакаше да оди, до мене седеше во игротека, играше само со тоа дете што најмногу го сака....до тој степен беше повлечен што еден период си мислев скраја детево има некој спектар од аутизам
Другово досега не побарало да се вози, имаме поминато Бт до такви играчки ама не побарал. Ама е таков што кога сака нешто никако не попушта, скроз спротивно од брат му е. Апсолутно нема страв и не го интересира ако го караш, тргаш тоа што наумил си прави

 

Мене па со првото ми нема разбирача од мала затоа и дома има еден куп плишани играчки што само се мислам кога да ги соберам и подарам ама пак ги сака во продавница само реди во корпа што повеќе да има, ако и се каже може чипс она ти вели мора 3 паковчиња и тоа страшно ме подсеќа на мајка ми. Малата па ќе се разбере дека не можи освен за мастики кои и се забранети и гумени бони строго сендвич ама плачи само без голема драма и ги враќа на рафт што кај дада тоа ни ден денес не е изводливо. Кај нас проблем е што освен со дада нормално, она се дружи со другарките од дада кои на број редовно се 10 пред зграда и секој нешто носи од грицки или сладолед и тие работи се неизбежни ама мастики кога ќе видам значи ми се крева коса и замолувам да не носат колку толку почитуваат ама знае да направи некој кикс и тогаш е драма невидена оти гледа дека јадат, а она не џвака она ги голта одма и бара нови
За количиња кажав не одиме често, ако одиме дозволено е се.

 

Вчера прв пат мастика голтна малку му дала мајка ми не брат му, туку баба му, тој знај дека не смеј да му дава ама мајка ми е најголемото дете жими се, само се караме расправаме и ништо не слуша..

 

А јас што да правам со моево дете кажете. Да ми простите на израз ама има го*но карактер. Некогаш викам да не е наспана да не е ова да не е тоа. Ама не бе не е до тоа. Буквално секој ден мора обавезно да има испад со плачење до тој степен што веќе косава ми побеле. Не се трпи веќе секој ден. Бо многу постови кога jа читам @Bubish26 за големата кога пишува се осеќам ко за мојава да пишува...

Некогаш мислам не знае што сака, не знае што со себе. И најадена и прошетана и спиена и се по ред и пак мора без исклучок да има испад. Пример зошто ги соблеков фармерките и зошто облеков шорц, пијам таблета за глава плаче вришти да и дадам и неа и мн мн други примери секој ден. Вчера изрази желба да ја бањам само што и ставив шампон на глава и текна не сакам да се бањам пробуваше да бега ја враќав назад мокра ми се лизгаше од раце ми беше страв по плочките да не падне глава да скрши, после мм ја врати и него му се лизгаше од раце да побегне . На сила ја избањавме и не можевме веќе да ја додржиме почна како луда да трча низ цел стан гола и мокра, косата скроз водена и беше. Знам ќе речете остави ја сама ќе и помине, абе не се смирува повеќе од пола час. Пробано е и со смирено и со викање никако не иде. Не знам што и е ова со плачењево ја прашувам зошто плаче вришти и збори ништо не можам да ја разберам. И велам да се смири за да ја разберам. Не и е гајле. Којзнае што мислат комшиите за нас, само ние се слушаме. И не само за овие испади генерално е непослушна. Се прашувам зошто е ваква. Сите од страна мудруваат плаче за ќотек, дека не ја тепате е ваква.
Осеќам дека веќе немам сила. Ми се здосадија секој ден тантрумиве и непослушноста. Моето урлање и викање. Нејзиното плачење. Знам дека возраста е проблематична ама еве како неа дете во мое опкружување нема..
Се осеќам беспомошно.
Се испожалив тука ...

 

Како да читам за мојот син....... 4 години полни утре, страшно е веќе искрено ама се тешам дека ќе помине периодов, во сабота идеме за Грција таму се молам да не си направиме беља оти ќе не избркат ако правиме галама навечер......
Се изморив психички искрено, па сега се повеќе ја плаши малата со дерење, викање и моето викање према него.... не знам каде згрешивме , нема граници никако.

 

Лајкот е за поддршка само. Истиот го имам дома, се дере ако нешто не му е по ќеиф, ако он намислил нешто, ако сака да направи нешто што не смее и слично. Од мравка прави слон. Ама јас мислам дека е така зошто уште е мал, нема 3г, 2г и 7м е, не е скроз вербален односно зборува ама не може да каже се што сака, а тоа му ствара фрустрации, не можеме да се разбереме и слично. Јас се трудам да не реагирам на неговото дерење, едноставно го оставам да се смири па ќе го гушнам, му шушкам со устата да се смири, го гушкам, го нишкам, некогаш успева, некогаш не, факт, ама па и ние не се смируваме секогаш со исти работи, некогаш ми е сосема ок кафе во тишина и филм, некогаш ми треба да излезам да потрошам енергија, некогаш компулсивно купувам или се карам. Они се само деца, нормално е да не знаат да се справат со емоциите уште. Во неделата се одра од плачење зошто го собрав од надвор, сакаше да вади со црево, да прска, да праи лом, а веќе пола саат беше надвор со цревото, значи не е дека не сум му дала, ама он сакаше повеќе. Го исклучивме цревото, го собравме, него го измив и го собрав внатре, божем да спие ама не бре брате он решил уште да седи надвор и крај. Заврши со многу дерење, плачење и трескање од земја, на крај дојде татко му да го смири што преретко се случува, ама очигледно беше лут на мене и затоа не сакаше да се смири со мене, а со татко му за 3мин се смири. Не е секој ден, ама е доста инаетливо дете. Знам дека е тешко, ама обиди се да не и даваш до знаење дека те фрустрира и тебе, очигледно дека мисли дека само на тој начин ќе предизвика внимание и тоа е тоа. Нема уникатна формула зошто деца се со сопствени карактери и нормално е да не пали кај секое исто, затоа ти пробај да се смириш, кога веќе она не сака.

 

Во врска со вербалноста , значи ова мое дете знае да зборува и решава дека ќе се разбираме со тегнење за раце, со покажување, со плачки/цимолење.

Пример вчера вечераме, ја изеде нејзината порција, почна со раце да ми сигнализира за уште.
Прашања еден куп од моја страна да каже што сака, стана и појде до тенџерето да ми покаже.
Следно до фрижидерот дека сака уште кашкавал.

И си стои и си чека додека појдам да земеме што сака.

Инаку не знам дали и е игра, дали да привлече внимание, за кажување знае да каже и нормално си зборува во дел од времето кога таа сака.

И плус со непознати сеуште ретко кога се пушта да зборува, прво да види дека ние разговараме или се поздравуваме, па после тоа.

За разлика од неа пример ја носам вчера во градинка, дете што прв пат го гледам и ме гледа, доаѓа да ме гушни и да ми каже чао.
На карактер ќе препишам за ова.

 

Леле исто, скроз како што опиша исто. За зборење, за комуникација и слично. Се исто. Мислам дека сеуште не си ги знаат можностите, не се свесни за тоа како оди комуникацијата и затоа е така.

 

Да не ја мачи нешто @Erika.greeneyes? Син ми скоро имаше период со плачки и тантруми откако беше болен. Исто со градинка, најверојатно нема да го носам ни оваа недела зашто уште е хаос, па наредна ќе мора да оди и после одмор. Види во градинка може ѝ се на одмор учителките или некоја мака има па искажува дома револт.
Инаку за жал не е поврзано зборување со емоционална регулација.. иако се со напреден речник некои деца и убаво си зборуваат не значи дека нема да имаат тантруми, тоа е.

 

Инаку што вика @LizzyGrant месециве кога се споени групи, различни воспитувачки и кај мене јавува револт повеќе кон градинка, дома е потивка, се однесува "побебешки". Повеќе сака да е тука во познато како некоја сигурност. Не дека не ја знае градинката де ама не секогаш ги знае жените што ги чуваат или децата со кои ќе се погоди во денот/неделата.

Баш и размислувам дали е добра одлука да направи пауза барем 1-2 недели, па од септември да си се врати на старо.

 

Кога првото е такво, време е за второ малава секој ден ја учи некои работи на големава. Моето зборување планирам да го снимам на касета и да го пуштам оти за некои работи пена фатив. Добро е што некогаш можам да ја слушнам како она и предава на малава што е добро што не, значит нешто влегло во главчето ама пустиот карактер помешан со наши грешки не е лесно да се искоренат .
Ако ти кажам дека на 5г напрај испад исто така со пена на глава? Испадите се поретки ама пак си е терсене.
И не слушај други, најдобро се покажало да прво се смириш ти и за секој испад смирено и објасниш ( од кога ќе заврши драмата) и не ја осудувај. Колку и да е некогаш не возможно да си смирен,нервозата ја осеќаат и не спуштаат топка додека ние не спуштиме.
Нашата грешка бар јас мислам така дека за нас за некои ситници што беше не вредеше да се нервира она или да плаче, па попуштавме и тоа почна многу да го користи. Со малово не е така, прво има учител што и вели гласно и јасно (дада) дека не можи, второ ако сматрам јас дека не треба пример да земе лупам макарони од кујна за да као прави јадење, тогаш е не и крај. 5 макарони да и дадам мене ништо немат да ми сменат ама неа да и она е растена со помалу драма и од моја страна и со повеќе трпение и мнооогу ми е криво што големава не доби од старт граници туку Ок Нина само смири се.
А карактер мхм и тоа има огромна улога само што остатокот е распрденост

 

Не е до градинката таа е таква и кога оди во градинка и кога не оди. Исто ти се фаќа. Ова веќе одамна е всква. Верувајте трпев трпев обично сум импулсивна личност ама со неа до сега бев доста смирена три години наполни. Не е мал период. Години се во прашање а и секој ден се случува. Еден ден ќе издржиш да бидеш смирен ама Верувајте следниот пукс филм. Се нервирам зошто мора да прави така, зошто мора јас потоа да ја карам.
Кај неа и со смирен пристап и со викање исто ти е, нема ефект. Мора да те извади од такт со плачењето и вриштењето. Па цела станува лиги мрсули па и намерно плука по ламинат насекаде...
Многу тешка ми е за гледање верував ќе се смени веќе ова како растат и зборуваат ама не бе. Ме уништи психички.
@Bubish26 јас поради неа имам фобија за второ дете, ете до толку е работата.
@sani99 4 години? Мојата самошто направи 3, немој да ми речеш дека уште цела година ќе го трпам ова
Ќе завршам во лудница...