Совети и искуства од мајки за деца од 2-3 години

Ај да не ве плашам, ама на 3-4-5-6 беше маче, сега е лав, море лав е добар, змеј. Па коа ќе ме погледне со тие очите полни солзи Ама ти мене ми рече дека не смеам а ти види што правиш... У срце ме гаѓа. Значи и тие што имате мали мирни деца, не се радувајте.

 

мојата е 4 и е најлоша до сега

 

Јас се надевам од лично искуство со првото со него најтешко ми беше од 3 до 3 и пол, после 4 веќе друго дете, пораснато преку ноќ. Ај сега за второво не ми кршете филм јас си се надевам до 4

 

А ние што цело време сме немирни дали има шанса да се смириме кај и да е

 

Во ова се крстам дека ќе дојде момент кога ќе се смири

 

Е тоа ќе почекаме заедно да видиме, зошто моето немирно уште е немирно, еве полни 3 има, се надевам да се смири зошто ова не се трпи!

Инаку 3 полни и господинот побудала во живот не бил.

 

Изјава од вчера. Јас: Дојди да те облечам, ќе закасниме за во градинка. Он: Чекај малку мамаа, смири се малку! А ни повишив тон, ни бев несмирена, ама бисери во последно време колку сакаш. На темата, генерално добро функционираме, си има бубачки ама си развив тактики и до сега функционираат па нема чести тантруми. Најтежок за справување е ако не е доволно наспан, што ретко се случува. Не можам да кажам дека ги живееме “terrible two’s”, зошто очекував дека ќе е многу пострашно, ама да не се урочам добар е засега. Многу интересна фаза ми е оваа зошто веќе збори апсолутно сѐ како возрасен и како некоја тетка е ако не доразбере нешто по сто пати прашува кој што кажал. Темпераментно дете си е и нон стоп е во акција и му текнуваат триста бељи, ама тоа и карактер си е веќе.

 

Со инат дете како се справувате ?
Со Тантруми некако фала богу се справуваме ама кога ќе го фати инатот тоа е страшно

 

Не се справувам. Зошо нема крај инатот негов. Знаеш колку пати спиел на тераса пошо не сакал да се соблече? Во скафандер натофтан за на снег и ми заспива во раце ама а земам да го соблакам се буди и плаче. Зимава сигурно 5 пати ми спиел на балкон, јас пијам кафе он спие во количка.. спие гол по дифолт односно по боди пошо некоја вечер успевам заспан да му облечам пижами некоја не. Знам дека му е период и ке помине ама господе чувај ми ги живциве

 

Јас со душа чекам убаво време. Да се измори надвор и да не збеснува дома. Дома не можам да го анимирам. Имам полно обврски иако гледам и тој да биде вклучен во нив, ама пак си бара да си играме заедно со колички, каса да бил продавач. Да црта на таблата. И се мора да сум јас тука, никој друг. Лудила... Бевме на роденден, само моето се дереше по мене дур не му се појавам
Премногу ми е залепен. Мајкин син

 

Сите сме во иста каша горе/доле, тие што сте нашле начини за справување што функционираат споделете плс

 

Кога сака нешто што сметам дека не треба да го дозволам и кога почнува да плаче, секогаш си стојам до мојот став и не попуштам. Му нудам само една опција за да правиме нешто друго и ако не прифати го оставам да си поплаче и за брзо време се смирува. Откако ќе се смири секогаш разговарам со него, му кажувам дека разбирам дека е тажен и лут, ама дека тоа што моментално го бара не е дозволено. Приметив дека нудењето повеќе опции кога ќе почне тантрум прави почесто да го “користи” тантрумот за да добива работи. Може грешам, ама кај нас се покажал тој метод како ефективен. После градинка го вклучувам во сите активности по дома, ако ручекот не е спремен заедно го спремаме, местиме маса, празниме машина, пружаме алишта. Во последно време си игра многу со кинетички песок, со пластелин, со вода. Водата ептен не “спасува”. Кога гледам дека веќе не знае што со себе или му полнам голем сад со вода кај што ги бања колите, ги полева со пипети, ги мие со сунгер итн, или му полнам када па таму го прави истото. Знае и повеќе од саат време да се бања. Тв е сведен на минимум, ептен ако побара дозволувам 40ина мин, ама повеќето денови не гледа воопшто. Слушаме музика, играме, пееме на микрофони. Колку повеќе се ангажирани, толку се помали шансите за тантрум. Ако не соработува за облекување, менување пелена и слично, правам возбуда околу нештото. Пример за пелена го бараме “слонот” во пелената да видиме што прави, дали какал или мочкал . Па од пачавиците излегуваат нозете - жирафа и лав. Смешно е ама функционира. Он се гази од смеење како не знам што, а јас на мира го пресоблекувам. Со нив ситниците прават разлика, само треба да им го возиш филмот за да ти е помирна главата.

 

Ние со мм овај пат двајцата без трпение сме, ама и детето е поинаков карактер, со првото немавме терибл ту после 3 беше тешкото, и многу лесно се убедуваше за се, како Бела што кажува. Ама и повеќе бев посветена и само кон него...

Сега луѓе ова е вистински "терибл ту" жими се, значи в градинка бил мирен и не играл со децата, не зборувал, што неможев да поверувам бидејќи многу зборува и само нешто кажува, па заради тоа дома си го "кркаме" ние, еве денес до сега 3 пати се јави мм, кај е лугувчето плачи по него (лигувче сега носи последниве недели, ко требаше не носеше), ок се јавува кај е кучето, тоа е една плишана играчка, ајде го најдоја, се јави пак барал друго...и плачи дур не го најдиш. Ама рика, РИКА вчера никако не се смируваше плачеше пола саат вез прекин, скорз банална работа која премина во тантрум, го убедив некако да излеземе до продавница да купиме нешто за да се смири, излеговме по пижами во палто од брат му кое му е големо до колена и така излеговме... значи немаш простор за никакви преговори, кога ќе науми нешто го тера до крај.

 

Јас дојдов само да се пожалам дека откако е родена само потешко и потешко ми е, и нема крај ова искрено. Ајде бебе дур да пркне, па ајде дур да наполни 1 година па ајде 2 па сеа ајде 3.... Нема крај, преморена сум и стварно сум разочарана

 

Лајкот за поддршка. Во чекање ми помина времето да дојде тоа полесното.

 

На сите исто ни поминува времето.
Јас само се смеам на муабетите дека ке родам 5, ама до 6-7 месеци јас стварно имав бебе бубалче, кај ке го оставиш таму ке го најдеш

 

Кога ќе ми текне дека грчевите кои не беа и онака страшни и станувањето 2-3 пати ноќе за млеко ми личеше како крај на светот, ми доаѓа да се спукам во колено сега.
Тоа било боза во споредба со периодот 2-3 години.
Напомена моево и нема чести и страшни тантруми ама си има други глупости што си ги прави на дневна шема.

 

Исто бев со прво дете, а тоа така оти се розево беше прикажано на нет, пред 8 год немаше толку видеа како сега кај што кажуваат реалост со деца оти има и такви видеа. Мене шок ми беше се тогаш, вистински шок и само чекав нешто да помини, да дојди полесно. Факт е дека нема полесно, сите ми велат радувајте се дури се до вас децата, дури се мали, после кога ќе ви се тргнат е тогаш е тешкото...така да ова ни е лесното сега

 

Кај ќерка ми две петки излегуваат моментално, не јаде како што треба и е нервозна нормално. Уште не е на јасно дали сака или не сака дневна дремка. Тоа зависи како ќе и се погодат ѕвездите.
Кога бевме во мк беше болна и малку заглавивме, па за да ја држам мирна морав да давам екран. Сега може да си претпоставите нели. На градинка, ми рече нејзинот доктор да ја оставам дома, да залечи од агресивната терапија, значи не оди. Кога се погодува време сме надвор, ама кога сме дома нон стоп преговара за екран. И стварно ми е тешко, оти не сакам да давам и се трудам да ја занимавам, ама јок.
И сега сме да не речам ама сигурно накај 1, 5 саат на ден со екрани во три сесии.
Некна морав да излезам. Маж на работа, за да седи мирна саат ипол екран. После не се трпеше.
Следен ден ми рече дека поки си играл со неа во моментот..Поки од поточиња, маскота.
Ја прашав кај е Поки, рече еве го на кревет седи . Мене ми е мала сега за замислени другарчиња. Нели е мала.
Се трудам да намалам уште екран. Кога ќе тргне во градинка е лесно, ама до следна среда ќе е дома.

 

Пред некој месец се прашував дали син ми е мал за замислено другарче
3.5 е и цели приказни имаше за него, кај живее, што прави, прво ми беше језиво, па смешно. Сега ретко го спомнува