Совети и искуства од мајки за деца од 2-3 години

Имам другарка што така измислува приказни кога треба нешто да направи или кога ме треба. И викав браво колку ете може без плачки да го поминат денот и се фаќав на моменти како се осеќам криво, тоа ми е тешко и толки немам енергија да го подлажнувам.
Ама затоа вчера ми излезе едно видео за тоа што се случува кога децата од дома не знаат што значи "НЕ" и "НЕ МОЖЕ", што се случува во нивното главче кога некој надвор/градинка/игротека ке им го каже тоа. Тоа се деца без да знаат дека има поставени граници во животов за одредени работи.


Браво за тие без тантруми јас ги имам 537733 на ден. Од јутра до сутра. Ете прееска плачеше до сома зошо не можеме аквариум еден со риби од кафич да го однесеме дома, уште го збори така жално...

 

Има различни деца, различни карактери, кај мене 2те се машки и скроз различни карактери се. Првото имаше тантруми ама дааалеку полесни беа спрема овие кај второво дете, многу беше полесен за се..ова е потежок карактер и со ништо не се лажи и то е
Мене најмногу ме нервира што се му зема на брат му, што се сака негово, што нема мир детево големо, секој ден по 10 пати се караат и мират и се сакаат

 

Моето искрено нема многу тантруми, предходно беа ептен ретки, сега се зачестени, ама јас онака плачење брзинско не го сметам за тантрум оти тоа често се случува.
Ама ете деновиве барем еднаш на ден има фул блун тантрум што може да трае и по 40 мин.
Пример сега пред спиење имаше зошто не сакав да стојам надвор на ладно он да ме заклучува.
Липање, зајдување и повторување до бескрај тоа што го сака, буквално целиот стана црвен во фацата и апсолутно не допирав до него само го гушкав и се тргнав кога ме удри, ама траеше добри 40мин ако не е и повеќе, вчера беше за тоа што не му дозволив да јаде гумени бомбони во парк и го зедов дома, плачеше цел пат и онака хистерично, ама вакви тантруми има ретко, но колку и да се ретки се ептен интензивни и исцрпувачки, ама никогаш не сум попуштила и не сум му одвлекувала внимание.
Обично наеднаш ќе се смири и тоа е тоа после сосем ок.
Има граници кои и јас ги попуштам ама не, обично е не кај мене.
А за многу малце работи е не оти генерално сум искулирана за повеќето ситуации.
Е сега периодов е доста тежок кај нас оти го нема мм, пак ќе кажам знам што му е, фрустриран е и тажен и буквално плаче за се, веќе ушите ме болат и пробувам да бидам 90% мека си него и дозволувам повеќе од реало што дозволував.

Ама со другарка ми вчера зборевме дека и она со првото дете не знаела ни што е тантрум, 6г е сега и баш вчера беше муабетот кога рече јас не знаев дека златно дете сум имала, ама затоа второто кое е 2, е тајфун.
Вели како прв пат да сум мајка оти стварно не знам често како да се справам и реагирам.
Значи може да има деца што имаат благи тантруми, ама дека погрешно е што дозволуваш да има мало сутра, напротив.

 

Алилујааа .... Конечно заспа. Цел ден побесна, не сакаше дневна дремка. И пак сега отпор даваше цели два саати. Му паѓаат очите за сон ама инат боже од кај ли го собрал. Ова наместо полесно да станува како минува времето без цуцла, тоа потешко оди.
Дај утешете ме дека ќе се врати во колосек. Оти без дремка дневна не се трпи. Значи денес денов
Блазе си му на маж ми утре на работа ќе куртули од глупостите, а јас

 

Е па иста сум со второво, се што правев и ми успеваше со првото сега падна во вода, мн работи сум попуштала таму кај што бев построга со првото, ама сега сваќам дека не е до мене, не е до мене дефинитивно ама пак мене ова ми се бендисва поќе во карактер, тешки и да остани свој, со самодоверба, а не ко брат му што мн попушта секаде, мек карактер, емотивец, е такви карактери не успеваат многу во животот оти емоциите не водат пред се друго, знам оти иста сум јас таква
Меѓудругото, сношти пак збеснати беа и падна малово на ѕид и се содра цел на муцката, плачеше многу, со плачење заспа, душа ме заболе
Па денес дома го оставив да видам како ќе биди.

Спојлер: Слика

 

Другарка ти нека дојде мене да ми каже како.

Мене ќеркава сите граници ми ги помести. Ама ни на крај памет не ми е да ја лажам додека се треска. Мислам, и онака е хистерична па ако имаш муда прозбори и кога е во тоа расположение.
Како и да звучи ова, Нека се треска и нека плаче до утре шо се мене тиче. Таа мора да разбере дека тоа не е начин за добивање нешто.
Ќе се изнарика и изнатреска и после ако е расположена да правиме муабет за причината, арно. Ако не, пак арно. Дете ко дете, за 7 минути ќе заборави.

И не, нема да и створиме трауми ако ги оставиме да плачат и по пола саат без да се правиме кловнови и мајмуни. Напротив, сметам дека децата на кои шо не им е дозволено да ги искажат емоциите само затоа што на родителите им е тешко да го гледаат тоа и цело време им го "вртат филмот" може потенцијално да имаат "повеќе трауми".

Траумиве ги ставам у наводници затоа што за се нешто шо ќе се деси со детето е "Готово, трауми ќе има, ќе ме замрази, ќе заврши на психијатрија" ... Важи.

 

Ох ох, ова сигурно боли, душа. Со помин нека е.
Да и јас сум емотивец и гледам прво за сите и за се да погодам па на крај себе, се преиспитувам за една одлука 100пати дали ќе влијае добро на сите, мека сум и срамежлива и без граници.
И дефинитивно не сакам такво дете, моето е емотивно ама не е меко, по карактер е на мм и иако на моменти и мм многј ме нервира, сепак му се дивам на истрајноста, јасните граници и што се води со разум.
Така да подобро нека се вака со свое јас од мали.

 

Баш така. Дете мора да научи што е тага, лутина, незадоволство итн и да научи да се справува и носи со нив. Камо животот да беше само убав па да не мораше да учат негативни емоции, ама ете не е. На оваа возраст иако се збунети за многу работи, од друга страна веќе многу повеќе разбираат и разграничуваат. Јас пишав и погоре дека не нудам опции кога има тантрум. Го прашувам само еднаш дали сака да дојде кај мене да го гушнам, најчесто на почетокот на тантрумот одбива и тука јас се повлекувам. Го оставам да се исплаче и за кратко време почнува да се смирува и тогаш разговараме, се објаснуваме, се извинува ако погрешил нешто итн. Не е дека не се повторуваат тантрумите и дека магично ќе ги снема со тој пристап, ама и те како приметувам промени кај него во поглед на трпение, сфаќање на емоциите итн. Од сѐ што прочитав и плус земајќи го во предвид карактерот на син ми очекував дека ќе имаме многу тежок период од 2 до 3 години, ама за среќа не е така. Наскоро ќе полни 3 и стварно не можам да кажам дека е тешко дете зошто ќе излажам. Си има моменти, нормално како секое дете. Ама многу брзо му поминува и си ја сфаќа грешката. Да не се урочам ама ако остане вака ќе биде супер. Е сега тоа што си е 300 на саат и не седнува и треба да имаш 16 пара очи за да не направи глупост е друга тема, ама во главно сме ок.

 

Да ја отераш у три лепе другарка ти! И нека роди второ па да збори. И јас со првото не знаев што се тантруми, овој и за три ми наплаќа. Не се замарај!

 

Реков и пак ќе речам, направивте да се осеќам понормално. Фала до небо за сите споделени мислења и искуства, многу убави работи и убав муабет, почитувам многу.

Во контекст на она што го рековте, и јас прочитав во некоја книга и ми остана во глава дека не е наша задача како родители децата сега да ни бидат цело време среќни и насмеани и распеани, него да ги спремаме како да се отпорни и да се справат со тешки моменти и емоции (што неизбежно ќе дојдат понатака во животот) и така би имале во глобала среќен живот и не би потклекнувале лесно на животните препреки.

Од тука и сосема одговара што рековте да ги учиме дека е сосема ок да се исплачат, не мора да го заќутиш одма. И пак нема да го добие тоа што го сака и по што плаче, и тоа е во ред.
За залажување и играње муабетот беше дека треба да се прави за да не ни дојде до тантрум, добар дел од времето успешно го правам тоа, ама многу често и на глава да застанам е џабе, ќере си е упорна и не заборава лесно за нешто што нејзе и е важно.

Ова, тотално. Детенцето нејзино не смее да прави глупости, да биде дете, да се жали и плаче, сите деца пример трчаат на роденден во двор, а она стои на страна и ги гледа, и чепка нешто со прстињата повлечено, оти е добро воспитана. Мене искрено ми се виде како црвено знаменце дека и премногу мирно и тивко дете не е здраво, ама се повлеков да го размислам тоа пред да треснам некоја глупост на мајката. Дел е карактер, дел е нешто што го градиме со воспитувањето.



И на крај ќе заклучам, најважно е ние како мајки да сме здрави, колку толку одморени и задоволни од животот, за да можеме да се справиме со се ова. Кога ќе натежне на други полиња во животот, некако и тодлерите стануваат потешки.

 

Некој користел лој од гуска да ми каже дали стварно има ефект?

 

5 дена сме без цуцла , не очекував дека вака лесно ќе се одвикне (зошто беше премногу зависен од нејзе ) .Значи преку ноќ , станавме и не му ја дадов ни за во градинка ни после ни за спиење . Супер сме . На тема Тантруми малку од малку се намалени ако му го направиш филмот пред да почне Тантрумот односно го залажувам со тоа што највеќе сака да прави пример да мие , да дава храна на рибите и слично .
Многу се нервирам што јас жива среќна дека се откажува лесно од цуцлата без плачки и трауми ми коментираат како бил мал , па уште малку нека му ја лелее ме пукнаа.
Од време на време знам да се исклучам со дерење ама ваљда од умор од све си го прави тоа после ми е многу криво ама тоа е што е нека се живи и здрави . Дојдов и јас да си се пофалам и пожалам

 

Ова предходно и јас си го мислев, леле се нешто да измислам да ја залажам, да сс заигра исл.
Е сега свесно не го правам повеќе и нека се бунтува колку сака.
Зошто?
1. Јас не сум кловн, слуга, комедијант и наброј натака. Јас сум човек што некогаш нема енергија и сила да се справи со се и ми треба 2 минути да седнам и да здивнам.
Она треба да може сама да се заигра, да си земе книга, да се занимава, да падне, да и биде досадно и да научи да и биде досадно.
Јас не можам да смислувам постојано како да ја залажам за да дојдам до целта, на пример да ја облечам за во градинка од сабајле кога се бориме со последните секунди да стигнеме на време.
Не, земам и кажувам оти сега се облака, и облекувам иако се тегли и писка. Или вадам надвор не облечена и нека и е ладно.
Ма колку сака нека е непедагошки, доволно и се дава простор во други ситуации.
2. Многу е битно децата да не бираат постојано внимание од возрасен и да им се потреби постојано возрасни да ги анимираат. Не знам дали ми ја сфаќате поентата.
Има деца кои со задоволство си играат со деца и сами со себе и деца на кои постојано им треба напатство и одобрување од возрасен. Не зборувам за оставање на дете цел ден само и готово, туку зборувам да му се остави простор на детето и ако е заиграно нека тера. Ако треба да се насочи или да му се помогне, се разбира и кога ќе побара помош нормално, иако и тогаш зависи од ситуација, да не се трча во иста секунда туку да се вежба трпение.
Не се бебиња веќе. Мали човечиња се.
Да речам само друго дете имам денес..очигледно градинката и фалела.

 

Леле јас ко Хитлер ќе звучам малку ама ... Шо ако има тантрум бе?
Нека има. Вечно ако им одвлекуваме внимание другарки, без мозок ќе останеме јас мислам

Не знам твојата колкава е, јас веќе не сум ни за у темава пошо направи 4. Ама додека се свртам, таа веќе се затрескала за нешто
Сабајлево отидов да мочам, таа рика ко да сум ја оставила на улица. Знам, недоспана беше и сонлива и се по ред - тоа беше причината. Ама ај да не мочам ако не па

Мислам , да имаше тантруми за "нормални" работи може и ќе се потресев. Ама да искачаат ѓаволи од нејзе пошо сум мочала... Епа нека искачаат сеа, тоа е.
Ќе порасне, ќе и кажувам колку сум сакала да ја фрлам од прозор

Мене ова ми е... Греота. Искрено.
Шо растеме бе? Роботи?
Да ми стои детево на страна од деца, јас ќе се запрашам шо е со нејзе а не дали е добро воспитана
Добро, мојава е Невоспитана така шо

 

Во вц одам сама единствено кога спие. Најзанесен на свет да е во играње, не знам како ме осеќа и обавезно тргнува и он со мене ќе дојдел. Он не плаче, едноставно си доаѓа со мене и ми свети.

 

Кај мене па и прашува.
Мама имаш ли кака или пипи само правиш. Мама готова ли си. Мама да те избришам.
Мама а чекај вода да ти пуштам.

Заклучи врата треска, плаче, се беси на квака.
Да ти се одмили тоалет одење.

 

Мислев само јас сум што одам у тоалет со придружба се бањаме заедно претходно се плашеше и плачеше на бањање сеа му дувна дека пак сака и он седи во корито јас се бањам. Тоа ми беше раатот ама сеа и тоа нема
"Што е ова? А ова? А што ставаш сега? Миеш гавата? Јас не сакам не сакааам вода гавата"

А не сум го ни чепнала.

 

Сите си имаме за во тоалет придружба. Ама јас му велам сврти се немој да ме гледаш. И тој се врти и не ме гледа
Ама обавезно триста прашања има дур сум во вц. Мама шта радиш, пишкиш или какиш. Јел имаш ти пишу као ја

Инаку денес 5 ден без цуцла ама посебно неподнослив е. Цело сабајле само плаче за нешто. Каде заспа синоќе во 23:30 па и станување сабајле со плачење кај му била свирката бела бара друго да не ја спомне цуцлата
Многу тешко заспива ќе побудалам. Денски со борби вчера успеав да го успијам.
Ич не сакам да се жалам ама искрено ми се иди да избегам некаде на два дена да ми се одмори мозокот.
И само си тажам што не оди во градинка.
@јolene за се што напиша си во право. Треба да знаат сами да се заигруваат, а не ние аниматори главни да бидеме. Од збор до збор што напиша подржувам

 

Што давате за фатен глас и почеток на ларингит? Сабајле кога стана почна како да се заикнува, а сега и гласот му се фати. Друго ништо нема, плуќа, грло, уши се ок. Он си е свеж, расположен. Матичната даде инхалации со Дексазон (ич не го сакам) и Рупафин.

 

Тоа е терапијата. Во случај на силен напад вади одма на ладно, избегнувај топли јадења и течности и во случај на тешкотии при дишење носи на итна. Ова последново најверојатно нема да се деси, ама јас имам идено у пижами на итна каде што мораше урбазон ради гушење.