Совети и искуства од мајки за дечиња 12-24 месеци

Ухх не зборам јас за недостигање. Зборам за лигавење, губење на граници, а најважно од се е одговорноста. Јас не можам да замислам, па колкава одговорност даваш на некого, јас искрено никогаш не би прифатила да чувам внуче и мене несватливо ми е некој да прифати, да си земе толкава одговорност , пак во друга држава. Замисли да ми се јави и да ми речи има 39тт, јас во друга држава или да рече си ја расцепи главата, пошо нејзиното темпо не е лесно да го испратиш, еее па не е исто мене да ми падне и нив.

 

Ве читам сеуште за одбивање и заспивање. Сега од 8 до 9 се успивавме и тоа со цицање. Цица и почне да ги затвара очите, и одеднаш ги ококорува, дури и не трепка само за да не заспие. Мислам дека сама се бори да не заспие. Ќе остави цицка и продолжуваме со шетање низ соба, па ајде пак цицање, па пак нишкање низ соба, и така седни стани цел саат. И се прашувам ако вака заспива додека цица, колку саати и паѓање од раце ќе ми треба ако ја одбијам? Сериозно се прашувам.
И ако заспала во 9 сега во 10 очекувам да вресне и пак на цицка, па во 11, во 12.. до сабајле. А може и измеѓу саатите уште по еднаш(како вчера).

 

Еве пишав заспа, пола сат спие, сега заплака и мм го крена да го презаспива. Ако неможи тој да го презапие одам со цицката јас

 

Добро вие сте доста подалеку од родното место, мене ми е три саати и ќе се нацртам ако се случи баш нешто. Моите би го чувале кога ќе потпорасне, една недела не повеќе. Ме знам дали ме прочита погоре, мене не ми е несвојствено тоа. За одговорност ако се нафаќа мајка ми, и ако чувствува дека може, јас би го оставила, и верувам како на никој, и што и да се случи знам дека ќе изреагира подобро и од мене.
Да се редактирам. Јас на година и 7 месеци сум паднала од тераса, пред на баба ми очите. Во ист град живее, моите биле на работа, а било празник и баба ми ме чувала. Ако треба да се случи ќе се случи и во еден час чување,не дај боже нели. Баба ми има траума од мене не дека не, ама пак продолжила да ме чува кога и да требало. Никој никогаш ниту и рекол нешто на страна, за да се чувствува виновна. Глупо е тоа и да се помисли, а не да се каже.

 

Ее баш. Буквално од овие причини не би го оставила и не знам дали би земала така некое дете внуче на гости кај нас. Мене ми е страв саат два да ми остават дете, деца се бре се се случува. Барем знам по моето, се мавнува некаде пред мој очи, го спасувам на дневно ниво по 3 пати минимум глава да не убие. Ако е со вакво темпо тешко дека кај некој ке го оставам. Деновиве му е главна занимација да реди кутии да се качува над нив и да ја тегне елка. И плус има една како маса со алат и неа сака да ја крева во вис паѓа со се неа, само го фаќам.
На одмор годинава внуката главата си ја расцепи во рачката од фиоката а и јас и мајка и бевме тука во секунда падна, темп 39 крена 7миот ден, стрептокока закачила. Замислувам да била на пример поголема и ние да сме ја земале со нас, не знам јас не би се решила на таков чекор барем засега не.

 

Маж ми има пробано милион пати, џабе. Веќе не се ни труди, директно јас одам. А првите месеци, до кај 5ти месец, ако не заспиеше цицајќи, он ја заспиваше.

 

Големиот преспива кај мајка ми по 1 ноќ од 4 год, само еднаш има споено 2 ноќи, ама се гледавме дента, летото беше, не сакаше дс си иди па си преспа петок и сабота Еднаш месецот преспиваше во сабота, тој сака и повеќе ама оди на работа и не е можно. Малото досега само до 1ч ноќе го има чувано свеки 10тина пати од ко е роден, за свадби, излегување.
@lalinda го презаспа мм. Сега легнувам со големиот

 

Моево побара денес кога се врати од градинка ама јас одма давам јадење и заборава. Денес страшен апетит имаше да не го урочам, па ваљда затоа и бараше, не можевме да го најадеме. Јадел и во градинка, а обично скока ручек, и дома уште нас што не не изеде.

 

Свекрвата успешно го чува малиот од мај месец кога наполни 9 мес, а јас тргнав на работа. До сега никогаш не плачел одма таму се заигрува. Таа го чува предобро со спиење на време, со готвено само за него со се. Облекуваме скафандер и оди директно на влезна врата си знае дека ќе оди. Јас кога го земам во 17ч трча да ме прегрне, но никогаш не плака.

 

Првото дете мајка ми го чуваше од 9 месеци. До 2 год таму секој ден, таму прооде таму прозборе..не плачеше по мене тој како овај. Свеки на работа е цело време во 3 смени и неможи да ги чува. Сега мајка ми е на одмор па таа ги чува двајцата до 16ч. Малиот од 10 а големиот го носи мм во 12 и 15, до тогаш е на школо. Лудница сме.

 

Внуките од брат ми се 6 и 7 години, летово останаа 10 дена тука на поседок. Прво беа сите заедно дојдени, тие на распуст а брат ми и снаа ми мораа да се вратат на работа, таму немаше кој да ги чува.
Голема одговорност е да, прво помалата доби воспаление на уво од базенот, после ден пред да си одат поголемата гореше со 40 температура и така си замина во авион, дојде брат ми да ги земи. А живеат поприлично далеку, 2000км… но за се тука бевме сите и јас и двете баби…

 

Не дека некој би му скокнал на тој што го чувал во тој момент детето, туку тој што го чувал ќе осеќа огромна кривица.

 

Јас како родител штом го оставам детето со баба му, и знам што се може да се случи пропратно, деца се тоа, паѓаат, се разболуваат итн, значи и да се случи нешто никој за ништо не треба да осеќа кривица. Нема дете кое не се паднало во присуство на трето лице, а не сме ние родителите. Тогаш тие во градинка кој знае колку кривица осекаат.
Сепак тоа е мој став, а ти си имаш друг. Јас кога ќе бидам баба и те како ќе прифаќам одговорност ако сум здрава физички и психички, и ако моето дете има доверба во мене дека јас можам.

 

Да не вади заби или општо си е вака? Да не е преморена или недоволно уморна кога заспива?

 

Да, вади заби од како наполни годинка па наваму цело време. Се стиска за уста, бели се, со месеци ги вади никако да изникнат. Ама од раѓање е тешка на спиење, од сам почеток се буди исто, забите се само еден голем плус.
А јас веќе стварно не знам како да си олеснам и на мене и на неа, бидејќи од толку многу будења преку ноќ знам дека не е одморена воопшто, иако што по цел ден е на нозе и весела, а мене веќе нема дел од телото што не ме боли, ама неспиењето ми е капак.

 

Иста е, мислиш готово се предава затвара очи, наеднаш станува и продолжува со игра

 

Баш ми е жал.. Освен да издржиш дур да излезат запчињата, не знам да те советувам. Знам која ноќна мора е кога се буди и моето по 59348408 пати кога вади заби, зошто и он е тежок на таа тема. Ама барем лесно заспива и има периоди и кога спие ептен мирно. Кај вас е изгледа спојка од забите и од ‘такво си е детето’, за жал.

 

И големата беше така? Како беше после одбивањето?

Е баш спојка ми е. Мачно ми е веќе да дојам искрено, а многу ме спречува да ја одбијам.

 

Јаде парчиња нема проблем, ама губи интерес и цел саат треба да го оставам да јаде.
Затоа уште блендирам и пасирам.

Три денски подои и безброј ноќни не бројам.
Пробав да намалувам за спиење не би ва.
Сакам заменско со кравјо, кое би препорачале? Колку пати дневно/ноќно? Дали мора стоплено?
Дали децата што подолго цицаат, имаат проблем со забите? (не знам од каде го имам слушнато ова)

На сами чување па и не ми е баш дојдено до палачинки, фенси оброци, уште давам од кашите кексолино итн.
Да ги дотрошам не планирам нови.
Во меѓувреме и тоа да прашам. Како ви е организирано секојдневието со деца на оваа возраст?
Како е најпрактично?

 

Знам. Само си го одлагам и јас одбивањето, баш ради тоа што не знам како ќе се справам со него кога ќе почнат плачките.

Колкаво е детенцето? Зошто даваш три пати преку ден? Ако има 1-2 дремки, пробај да даваш само пред дремка. Со храната може да изведува зошто знае дека има опција цицање. Кравјо не сум давала и не планирам да почнам ни кога ќе го одбијам. Јаде сѐ друго од млечни производи и тоа е сосема доволно. За забите не знам дали е точно, мислам дека генерално нема правила.
И јас сама го чувам, сега веќе и во градинка оди. Во деновите кога не оди стануваме околу 7 ипол - 8, се миеме и одиме во дневна. Он е одма расонет и почнува да си игра дур јас спремам доручек зошто за брзо откако ќе станеме е гладен. Мене спремањето палачинки, вафли, пржено лепче, омлет итн ми е станато рутина, воопшто не го сметам за фенси оброк и ми одзема време слично како за подготовка на овесна каша, просо, палента и слично. Пие витамини, доручкува, си играме, излегуваме на прошетка и/или пазарење. Некогаш заспива во количка, некогаш не. Се враќаме, правам ручек дур спие, станува руча, татко му е веќе дома па со него се занимаваат и се играат подинамични игри, со мене се помирните активности како редење сортери, читање сликовници итн. После следи вечера, капење ако е ден за тоа и спиење.