Совети и искуства од мајки за дечиња 12-24 месеци

@KuklickaSk колкаво е бебе? Мислам беше мало. Ме збуни дека прашуваш за 7ца пелени. Мојов има година и 3 месеци, физички спаѓа во големи деца сите го прават поголем, а носи памперс 5ка и му се комотни

 

Не знам колкаво е, ама синко летово на 12 кг и 84 висина носеше 6ка и му беа тесни гаќичките.

 

Е сега ме утеши. Јас чекам за ден два да се разјаде ти ми пишуваш тука 23 месеци не си фер. Дај излажи  инаку да јадеше ова што ти наброи трубачи ќе викав 
Денес сум
Доручекот се разбира овошје помина, не многу ама касна. Ужина неколку капинки, но ручекот...
И направив ориз со тиквица, морков и праз омилено и беше веќе не. И ставив жолчка  само 3 пати касна И плукна. И дадов без жолчка, Јок. И го изблендирав Јок, И дадов пире од нашето плука, понудив леб, фурнаринка со кашкавал ништоооништоооооништоооништооооооо.. .
Кревет Бардовци или Демирхисар може
Само две голтки сок од боровинка И тоа од чашата на брат И се напи. Инаку вреска
Ај да не ширам негатива И да средам кујна Лом е а И ќе стани

 

И моево на скоро 13 уште јаде од тие каши. Најчесто ако сме надвор а немам време да готвам пред излегување, или сакам да седнеме и да се најаде за 15мин без главоболка. Денес еве за ручек јадеше макарони, тоа беше церемонија од еден саат после која следеше уште еден саат чистење, па за вечера му измешав две лажици млечна и две лажици друг вид инстант со банана и боровинки. Ја прашував и педијатарката дали е ок, рече додека јаде други ствари, парчиња итн, повремено не е проблем.

Туку кажете идеи за вечера? Најчесто давам гриз или палента со јогурт и овошје. Некогаш и овес ама тој претежно за доручек. Нашите вечери се исти како и ручеците, дали со ориз, тестенини или леб, ама некако не ми иде и он да јаде вакви вечери, да не ќе му биде тешко. Не знам, на пример ориз или просо со зеленчук? Некои ќофтенца или мафини? И колку е доволно, на пример еден мафин за вечера доволно е? Не знам зошто одеднаш вака игубено се осеќам.

 

јас скоро се помирив со судбината дека детево нема да се разјаде и ке биде како татко му - згоден и умерен во јадењето.
Синко цица ама не скока оброци зарадо тоа. Имаше период кога јадеше убаво, и обилни оброци и обожаваше каша со месо и зеленчук. Тогаш јадеше каша од 200 250 гр и по некое време со цицаше. И сега, не јаде а не ни цица.
Маж ми вели не јаде затоа што цица. Пред некој ден цицаше околу 5 наутро а не касна ништо до 11, значи не може млекп да го држи толку. Денес цицаше околу 8 а изеде цел тањир палента, значи цицање не му менува ништо. Кога сака јаде кога не не.
Овошје ни синко не јаде, грицка не дека не, ама да изеде цела банана нема шанси.
Јас од цицање 16 месеци не мрднав ни кг надоле затоа што јадам многу. Ама сега сум на диета и вежбам па почнав да слабеам.
Вечерата му е пудинг хумана со житарки цели 100 гр. И животонско јаде ама не е воодушевен, јаде затоа што му гнетам. Барем не плука, банамата ја плука.

Мене мајка ми ми вели, не ми јадел затоа што не сум му давала од наша храна. Како да не, наша храна не сака ни да проба. Или ке проба едно залче и толку. А и како да му дадам месо на друг начин? Плус, не може месо за нас да е поубаво од неговото, телешко, младо пилешко, во експрес лонец варено се, се најубаво му бирам.

 

Јас давам вака:
Лебче и кисело млеко, кефир, ленено семе;
Млеко, бисквити и какао;
Лебче со путер и маслинки;
Овесни снегулки со кисело млеко и овошје;
Палента или тарана;
Овошје со бисквити во блендер;
Мафини со спанаќ и павлака...

Пак да си прашам нешто
Грешка ли ми е што не им давам храна во раче и да ручкат сами? Кога почнав да им давам, се задавија од бисквити, ме фати страв и не бев упорна. Уште бебешката ја терам со нив. Уште користам блендер... Грешка ми е свесна сум. Незнам како да го надминам стравот?

 

14 месеци ќе прави, ама е 88 cm со 14.5 кг. Голем е како 2 годишно дете. 6ка уште му се таман, ама ср секирав што ќе му ставам кога ќе ги надрасне.

 

Не давај одма парчиња, почни со помачли блендирана храна, да не е скроз све изблендирано. Во рака дади им смоки на Лино мали ср и меки, банана. Полека, ќе се научат.

 

Кукле, абе они јадат парчиња и тоа бааги големки, ама јас да им ги давам. Муабетот ми е дека ми е страв тие сами да држат во раче и да гризат. Се плашам колку голем залак би загризале.
Ќе надминам страв со тек на време ваљда...

 

Мора да се научат да џвакаат. Целиот процес е поврзан со говор.
И мене ми беше страв ама го надминав. Синко е нејадач, па ми давам пасирано ама ужинки му давам да џвака. Мора да работат и да се развиваат мускулите.

 

Ако загризат ке плукнат. Под надзор нека јадат.

 

Преубави како и чупето
Лесни чекорчиња

 

@Presrekna големиот до две години јадеше само праски, ни манџи, ни леб ни друго ништо. Потта му мирисаше на праска. Ам цицаше мноооогу. Го одбив на година ипол, но не почна веднаш да јаде...одеше во градинка и таму отпор и со јадење и со се. На две години почна пополека да се става во нормала. И сега не јаде леб, ама манџи јаде, овошје и зеленчук исто. И сега е висок слаб. Најубав на мајка, душата ми ја пукна со нејадење. Со малово полесно поминав.

 

исто и мојот 23 месеци има уште цица ништо не јаде уште хип јаде ке полудам незнам што да правам само фрлам храна:/ палента , супа, банана жолчка авокадо ориз со спанак и понекогаш конпир со месо е толку јаде . има денови ништо од пвие не јаде и морам хип да му давам. леб кифли макарони тарана ништо не отвара уста незнам ккао да го учам да јаде....

 

Мајки хелп!
Веќе 4-ти ден сме со пролив денеска за разлика од претјодните е добар. Давав пробиотик Провен и се остало од храна шо се конзумира при дијареа. Денеска матичната ни рече да го смениме пробиотикот Провен со Мултилак и да земиме сируп Ентерофурил па фала богу од кога се напи и од сирупот нема ништо. Матичната рече вирус а немаме ниту тт ниту повраќање ниту кашла ниту растечено ни пак затнато носе. Дете јаде пие игра трча всело е и реков да провериме крвна слика рече нема потреба.

 

Ако е стомачен вирус нема да кашла ниту да му е растечен/затнат носот, тоа е кај респираторни вируси.
Ако сакаш направи му крвна слика, ама ако веќе поминува и матичната вели нема потреба, можеби и подобро да не го малтретираш со боцкање.

 

Сега за с

Сега за сега е добар од кога му дадов од сирупот се нема повторено се надавм дека ќе помине скроз

 

Што мислите за осбособување соба посебна за дете од 20 месеци?
Кај сите со сопругот наидовме на осудување, со кој памет мало дете само ќе спиело.
Инаку заспива со нас со цицање на спална, па го преместувам во креветче. Но, нема вечно да цица здравје планирам понатаму друг начин на заспивање ваљда ќе менува.

 

Можеби сега мојов пост ќе наиде на осудување, но да ти го кажам моето искуство за ова.
Синко( пред 15 год) беше шампион во тешко успивање и неспијач воопшто. Од 2 месеци немаше денски дремки, а навечер го успивав 2 часа за 10 мин спиење, на секој пола час се будеше и тешко заспиваше. Наутро во 3-4 станувавме. Инаку со мене растеше нон стоп, дете удоволено во секој поглед. Решив после 24 месец да го одвојам од нашата соба- за што жалам до ден денес. Беше и сеуште е кротко мирно и разбрано дете и со разговор рече дека ќе спие сам во соба. Но на децата им треба топлина и близина. Не само што не почна да спие туку цела ноќ се шетавме упорно да не го вратам назад. Ме бараше ноќе. .. Почна на 4-5 год да ја преспива цела ноќ. Веќе од 7-8 не ме бараше за спиење. Муабетот ми е лета времето, дури да се свртиш ќе се осамостои и ќе сака приватност, време и место за себе.
Е сега ова бебе ми се погоди од првиот ден од болница да ја преспива цела ноќ. Цела една година, до првиот заб стануваше кога еднаш, кога ниеднаш за цицање. Сега имаме некој период на будење ноќе, но брзо презаспива, и искрено ја земам кај мене во кревет. Така помирно спие.
И не ми е мака нити страв дека ќе остане со нас. Ни едно дете не останало со родителите. Кога ќе се успие до сабајле бебуш Верувај ми фали да стане и да ја гушнам така бушава и земам во прегратка. Колку милина ми дава нејзиното тивко Мама Мама кога ќе види дека не сум во спалната со рачињата подадени и кој спокој го добива само што ќе и подадам моите раце за да ја земам. Знам звучи лигаво и може те потсеќам на муабет од свекрва, мајка тетка... ( сфати ме стара сум хехехе) но така е.
Ја знам твојата потреба и размислување ( сигурно ти е прво дете) од осамостојување. Твое е да одлучиш, јас само го кажувам моето искуство и став. Верувај толку брзо растат колку и да е тешко. На синко му бев 24/7 посветена комплетно и толку беше приврзан за мене што некогаш се прашував како ќе се оддели. Но дојде ден кога почна да поминува покрај мене и добивам едно ЕЈ МАМА. Некогаш секако ќе ме бакне гушне, си имаме мајка-син ритуали со кафе, чај но побитно сега му е школото, другарите, игрите, разговорите со татко му што е нормално и не жалам. Времето за заедно го искористивме максимално првите 7 а ние и богато и убави12 години.
Среќно во твојата одлука. Како ќе решиш така ќе биде правилно.