Совети и искуства од мајки за дечиња 12-24 месеци

Со првата паднав во депресија,анкс на велико и што ти не.
Едвај чекав да се роди,очекував мирно бебе,бебе што спие,мислев само ќе си ја шетам и гушкам(како внука ми)
Ама се роди едно врискаво,плачливо,никој не сакаше да види од раѓање освен мене и татко и.Ни свеки ни моите.
3 год.наполна тек сега стои кај свеки пола саат на ден
Будење по милион пати,кај моите одев 1 месечно,ако седев пола саат толку ќе вриштеше,ако седев 2 саати толку ќе вриштеше се дури не си дојдев.Да ја оставам да свртам бар круг и во вц дампојдам,чувај Боже,тоа припаѓање беше.
На сите прегледи цтг со мене беше,да можев и на пораѓај ќе ја носев.Тогаш за прв пат се разделивме.2 год.и 2 месеци заедно без престан
Незнам како ја сочуваја,со шетање кај тетки,таткои одмор зеде.Е од кога си дојдов од болница месеци ми наплаќаше.
Со второво се ова го очекував и затоа мии е полесно
Потајно се надевав бар да спие ама не,немам јас таква среќа

 

Ако некоја мајка се одлучи за тренинг, тоа не ја прави помалку мајка од онаа која прифатила да нишка бебе и по неколку пати во ноќта.
Оваа втората не е суперхерој, а првата не е за осудување.
Постојат опции, достапни ни се еден куп информации, сами одлучуваме како ќе постапиме во одредена ситуација.
Јас по вокација сум педагог и работам како педагог во основно училиште. Во тие купишта педагошка литература и развојна психологија, детето беше сонце околу кое се врти се.
Квалитетен ран детски развој=задоволени потреби на детето.
Се расплинивме ептен на темава.
Согласно сме во едно: Секоја од нас постапува онака како што смета дека треба. Зар некоја мајка со намера прави лошо за сопственото дете?

 

Ти го опиша моето дете. Јас си викав. Ќе си родам бебе. Бебе ќе биде мирно, само спие и јаде. Ќе си го дотеруваш. Ќе се шеташ со него.
Алииии, моето се погоди како твое. Вриштало бре.
Најсмрт ми е кога доаѓа викенд и треба да одам кај моите или кај свеки на гости. Само гледам на саат, што побрзо да избегам. 30 минути и бегаме со мм.

 

и ние имавме извесен период таков проблем баш прашував во друга тема. Компот од суви сливи или суви смокви сварени па да даваш од водата. И чај од нане ни помогна мада тоа слабо пиеше. Од намирници брокула морков круша можеш да дадеш

 

Уште секаде несака и не сака било кој да иде
Количка да не види,тек после 1.5 год.Од маало подалеку не излегов,какво шетање каков парк,какви деца,каква кола и возење,премирашедушата ми ја извади.Тек после 2год. малкууу се замири.Па се роди беба,пак ја фатија бубачките,па Коронава,шо да ти кажам 3 год.во карантин сум
Малово помирно е,сака да шета,сака луѓе,е сега почна да сака само кај мене,татко и да не го видии само во раце,и милион пати се буди,ама сепак со поголемава не си го можи

 

Епа ајде нека не тече во нормала. Раѓаш дете и стануваш роб на мајчинството и тоа на она мајчинство пред 100 години дефинирано. Седи и ќути, сакаше дете? Ево ти го на! Тешко ти е? Јас десет деца изгледав ти за едно се лигавиш - стара македонска.

Јас те родив јас ќе те задавам не е моја мантра на живеење. А форумите се токму за тоа да го споделиме маченичкиот синдром со оние кои се во исти чевли како нашите.

Мислам дека ги ставивме двете опции. Секој знае да чита и размисли.

А убави се овие дискусии со убави луѓе. Увек ми било задоволство да дискутирам со вас две (каетана).
Пријатна ноќ.

 

@srekice и @mal.ecka да полудиш.

@FreeMind не е исто да се пожалиш и да го тренираш бебето со плачење.

Деца растат со ад, здрави прави, ама за мајка која има млеко а не сака да дои од икс причини, тоа е само оправдување. И чистење на совеста. Еве истражување кое вели дека се е супер. Дури и истражувања кои велат дека ад е подобро од доење, кое го спомна Каетана.
Што е подобро за детето? Мене како мајка тоа ми е најбитно.

 

Леле жал ми паѓа кога ве читам за плачливите деца и неспијачи. Моево беше кукла, само два пати ноќеска стануваше да цица и тоа во одредено време. Рано си легнуваше, а касно стануваше од спиење. Мајка ми ми велеше алал да ти е. Дај Боже и второто да ми е такво. Проблеми со спиење си имав кога почнав со работа, покасно легнував, а рано станував, а таа уште цицаше 2 пати ноќеска и не бев баш отспана, затоа и ја одбив на 2 години. Од тогаш цела ноќ спие.
Исто и за плачење, јас не знам што е плачливо бебе. Сега кога го гледам на девер ми детето, се им е во раце, ако го оставиш плаче, не спие, грчеви има, си викам јас вакви проблеми сум немала.

 

Дискусиите ги водиме со цел да не се случи некоја ненамерно да направи "лошо", бидејќи често сум слушнала од мајки "ама јас не знаев" или " мене никој не ми кажа".

@FreeMind дека не би требало да има оштетувања на мозокот, ок е. Но дека може да има емотивни лузни кои понатаму имаат големо влијание врз нашата личност, и нѐ дефинираат како единки и карактери, најискрено верувам.

Кој има желба и време нека читне на Инстаграм во Highlights кај @motherbabysleep за луѓе кои биле тренирани да речам како деца, и кои се сеќаваат на тие моменти. Значи не се работи за бебиња, туку дечиња, кои сега како возрасни се сеќаваат, пример дека оделе до пред спалната соба на родителите кога им било страв, ама не влегувале затоа што знаеле дека не смеат и им било кажувано дека големи и и умни деца спијат во своја соба. И ред други приказни.

И јас ве поздравувам, и ви возвраќам со почит на конструктивната дискусија. Задоволството е, дури и кога не се согласуваме.

 

Добро утро

Вие подесете очекувања, ние ќе подесиме однесувања и ќе дојдеме до истата цел на силна, самоуверена жена израсната во бескрајна љубов и хармонија која ќе знае дека мама е како планина и секогаш тука.

Значи целите ни се исти само различен пристап ќе имаме и здравје ќе видиме чии деца ќе го понесат пехарот.

Јас мислам дека повеќе за читање има од оние кои се тепани, претепани и емотивно злоставувани како резултат на нестабилност на фигурата мајка. Сите фрустрации истурени врз детето. Дерење, тресење и тепање.

Емотивни лузни од 6 до 18 месеци дури ни медицина не може да открие кога први сеќавања се од 3 години. Мора да е некој друг тренинг тоа

Готово чус

 

Прашај ја сестра ми која се сеќава од годинка на работи. И јас се чудам, и моите се чудат. Ама се сеќава.
Јас сум тутуле бале, не се сеќавам ни на 3 што се дешавало.

Според мене проблемот лежи во тоа да видиме од каде потекнуваат фрустрациите на мајката која во твојата верзија би го тепала и злоставувала бебето како резултат на тие фрустрации.

Затоа што не може за сѐ да ни е изговор "јас бев многу фрустрирана, и постојано нервозна".

Што правиме ако мајката се фрустрира за нешто што е навистина очекувано и спаѓа во многу нормално и дури очекувано однесување на бебе?

Каде е границата кога мајката е примарна а каде кога е бебето примарно?

Не може цело време да даваме приоритет на потребите на мајката! Некогаш ако мајката има проблеми со одредени моменти, можеби е подобро да побара таа професионална помош отколку да го прилагодува бебето на нејзините потреби, cо методи кои можат да штетат на бебето. Значи тука генерално зборувам, не посочувам примери.

До каде е "оправдана" фрустрaцијата, и до каде е границата... тука е моментот.

 

Повеќе би рекла дека се сеќава на раскажани настани или случки отколку на вистински доживеани настани од една година. Впрочем и меморијата се вежба со повторување на настани и случувања така се стимулира меморијата од три месеци бебе. Дека памети сама во старт исклучувам. Така да сеќавањата датираат најрано од три години. Во овој случај нема сеќавање на некаков процес на спиење.

Да станува збор најчесто за созреани и свесни битија тогаш нема ни да стане збор за дерење, тресење или тепање на деца. Ќе бидат свесни дека имаат акумулирано негативна енергија ќе побараат стручна помош и се тоа ќе се реши со добри предлози и делувања. Ама за жал најчесто не се.

И далеку од тоа дека приматот е ставен на мајката. Впрочем од првиот ден на бременост мајчиниот инстикт те врти кон задоволување на потребите на детето. И бидејќи целото штелување е кон добробитот на детето мајката најчесто паѓа на последна позиција. И во моменти кога ќе крене рака да каже дека не и е добро и ако може некоја помош околу спиењето доаѓаат гласноговорниците на старо латинската школа да ја исплескаат по раце. Каде се денови на раѓање, нега, страв, грчеви, скокови, доење, техники на успивање, првата дохрана, ортопеди, моторика итн. каде мајката била нон стоп прва линија. Затоа не станува никаков збор за стратегија во која мајката измислува топла вода и се замишља кралица.

Прво треба малку да го симнеме притисокот од мајката за да стасаме да разговараме за причините. Сега мајката е во клинч на она што сите бараат и очекуваат од неа и како што можам да видам од разговорите овде секое вртење кон себе се дочекува на нож. Значи мора многу да се работи на таа тема. А од каде идат фрустрациите веројатно сите знаеме или сега и тоа не знаеме?

 

Долго време не сум шкртнала во темава. Бебо 18 м скоро. Си оди со радост во градика, дури и чао ми вика. Нема никаков проблем таму со јадење, со спиење. Наигран и многу среќен го земам. Јас се вратив на работа. Луѓе мои, ова било рај, нит го мислам, нит се секирам. Можеби дома да го чуваше некој ќе прашував што како правел/јадел/какал, сега знам дека му е убаво и мирна сум. А јас ослабев, се лакирам, средувам, дотерувам, мирисам на парфем а не на манџи само ко последно пред да тргнам на работа. Готвам од вечер за нас ручек, ма да бебо јаде само вечера дома, рано легува.
Сега се' му е да. Сакаш ова, да, сакаш она да.
Се труди нешто да зборува, ама безгласно неколку збора врти.
Генерално за мене, многу сум сменета на подобро. Се вратив старата јас на штикла со парфем. Долго време бев дома...

 

Не те срам!
Подајте камшикот 100 стапа за оваа

Мило ми е

 

Немој такви муабети тука, во депресија ке не фрлиш . Супер мила, едвај го чекам времето што ти сега го живеешhandshake:

 

И ние сме во фаза ДА на се што ќе ја прашам. Само што за разлика од тебе јас сеуште мирисам на манџа да ти е мака
А бебе е во овој фазон: сакаш да јадеш-да, сакаш да цицаш-да, сакаш да те преслечам- да, но кога нешто не сака ја врти главата лево десно за не.

Да прашам од кога почнуваат да осеќаат за мочкање/ какање?
Има некое време се фаќа за пелена, застанува И ќемка. Ја трга пелената со раце. Ако веднаш ја соблечам И седнам на нокшир или тоалет ќе се мочка, ако не по кратко да ја извадам пелената гледам е тогаш мочана . Исто И за какање. Некако ми е мала за ова. Се грижам да не има уринарна инфекција И ја пече при мочкање, но веќе 2недели ова трае, а друг симптом на настинка нема.