Само 5 до 10% сме високи, но зависи и што се подразбира под високо, секој има различни преференци, јас сум измеѓу 1,85цм и 1,90цм за некоја и јас сум низок, например за одбојкарка
Лажењето за висина е непотребно иако на многу им изгледа како ситница, ама реално тоа покажува несигурност и недостаток на самодоверба коа некој те лажи за ситна работа. Плус висината е нешто шо не може да се смени ниту па прикрие, па многу поважно е како човек се носи со тоа т.е да се прифати каков шо е него ли да се обидува да прикрива со лаги, оти нели кога ќе дојдиш со реалноста и се сретниш еве да речиме, тоа шо било прикриено ќе се види во живо нема кај да бега. Дополнително на ова е тоа шо ако некој лаже за ваква банална работа, нормално е да се постави прашањето за што уште би те лажел утре? Искреноста е основа за се и реално ако таа недостига од самиот почеток не знам како би се одвивал понатаму односот за некои други посериозни прашање ако би кликнал/а.
Ова е главниот проблем уствари. Он нема самодоверба, нејзе недостатокот на самодоверба и е трн-он, не дека 3 или 5 см се пресудни за нешто, реално не се забележуваат. Брат ми е понизок од мене 5см, дечко сум имала 5 см повисок, визуелната перцепција не е нешто различна. Комплекси се страшна работа.
Физичките карактеристики се небитни тотално. Она што ме прави среќен не е симетријата на лицето, туку карактерот, како комуницираме со нашите души и како се чувствуваме кога се држиме за рака. Ако е ниска може да ја изгубиш во гужва, се зезам Никој не треба да губи самодоверба за висина или изглед, лошо е лажењето.
Така е. Мојот бивши беше пренизок, ама сепак јас бев таа што прва му пријдов зошто ми беше привлечен. На штикли повисока бев од него и воошто не ми пречеше. Ама во текот на целата врска не престана да збори "леле пренизок сум, леле кепец сум, леле гените на мајка ми да и ги пљукнам". Е ете тоа постојаното кукање и немањето самодоверба ми беше трн оф на крајот, а не висината. Self-sabotage.