Спинална анестезија

Осеќав допир пред да почнат да сечат. И реков на сестрата ама јас се осеќам мислев и сечењето ќе го осетам, ама не. Воопшто не осетив ништо потоа, ниту допир ниту болка.
Другарка, пак, ми кажа дека осеќала како скокоткање кога ја сечеле.

 

Јас само тегнење осеќав кога вадеа бебе, друго ништо.

 

Само тегнење кога го вадеа бебето, друго ништо.

 

Има ли шанса да не може да ми стават анестезија поради проблеми со кичма? Имам кифоза (во горниот дел од грбот), сколиоза, лордоза… ама па си викам кој нема нешто такво денес? знаете ли дали би имало проблем?

 

Полека почнува да ме фаќа страв од спинална анестезија како наближува времето за пораѓај. Споделете искуство дали ве болеше, што осетивте?

 

Со првото ништо не осетив. Со второто се осеќав ама како утрнато местото и осеќав сечење,влечење,тегнење, крајното веќе со шиењето не осеќав

 

И мене ми беше страв и се тресев ко п**ка таму на масата у сала или ко прасе пред колење. Нз што ме плашеше повеќе во моментот царскиот или спиналната. Ама помина супер се навалив осетив само како мннноооогу нежно штипнување и толку а со првото ни тоа не осетив

 

И мене многу ми беше страв од боцкањето. Ми звучеше ептен страшно боцкање во р'бет.
Кога одев накај сала, мислам дека ќе паднев од страв. Со сите сили си ги држев солзите. Дојде моментот, анестезилогот ми кажа дека нема ни да осетам. Ми ја покажа иглата за да ме смири. Многу е тенка и малечка. Навистина не болеше. Како најситно пецкање, а почувствував и кога ја вбризга течноста, ама не ме болеше.
Супер ми објаснија што ќе се случува, како да се наместам. Беше многу, многу полесно од што си замислував.
Анестезиолгот ќе се осигура дека делува, па дури после ќе почне гинекологот. Од тој момент натаму го почувствував само вадењето на бебето од мене. Сестрата ме предупреди кога дојде моментот, ми се доближи и ми кажуваше што се случува. Премногу ми значеше поддршката и објаснувањето од нејзе. Осетив само како влечење и притисок, болка не.
Знам дека тремата и неизвесноста не можат да се победат, посебно за олку голема и важна работа, ама пробај да мислиш позитивно. Посилна си отколку што мислиш, се ќе биде во ред

 

Ти благодарам многу многу за искрено споделеното искуство. Многу ми значи

 

Ти благодарам многу за споделеното искуство

 

Немој ич, ама ич да се плашиш, мене анестезиологот ме муабетеше и општо персоналот, толку беа пријатни што не се ни чувствував дека ќе се оперирам. Кога ме боцна во грбот, осетив само како допир, најискрено, воопшто болка немаше, баш како допир буквално. Сѐ ќе биде во ред