И јас тоа викам. Таа оди во градинка, ама сега со вирусот дома. Колку и да се трудиш да им е исполнет денот не е исто.
Секако. Сите сме на исто мислење дека колку и да го анимираш едноставно предолг е денот без градинка.
До скоро само читав за тантруми,од пред некој ден ги доживуваме. Денес беше најлошо до сега. Шетавме надвор и поминавме покрај една куќа кај што беше отворена портата. Виде внатре играчки и се запна да влезе... Луѓето не ги ни познавам, а и не може само така да влегува кај сака. Му објаснив убаво дека не можеме да влеземе туку ќе продолжиме да шетаме. Детево почна да вреска и буквално си легна на улица. Го кренав некако во раце,ме гушна и се смири. Неколку чекори го поносев во раце после го спуштив како ништо да не било. Ама за секоја ситница легнување на улица, не можам да сфатам. До сега незадоволство искажуваше со кенкање и сл. Ако има некој совет за справување или искуство, нека пише. Поскедниве постови се воглавно критики за родителите, дека сме ги разгалиле премногу.
Тантрумите не се резултат на разгалување туку се нормална фаза од развојот. Тие деца кои навидум ти изгледаат мирни, се преплашени од родителите кои којзнае како ги казнуваат. Справување така како што си направила. Му објаснуваш, не попушташ, не се ценкаш, ама не губиш и ти контрола над своите емоции туку остануваш смирена. Тантрумот е бура од емоции со кои детето не може да се носи во моментот, па затоа изгледа толку звучно, значи не го прави тоа намерно или за тебе да те манипулира ко што мислат некои, туку едноставно му се развива силна емоција и не може да ја контролира. Затоа ти треба да останеш смирена, да не попушташ на неговото барање, да го гушнеш или кренеш во раце и едноставно да чекаш да помине како и сама што си видела дека поминува и после како ништо да не било. Немој да се замараш што ќе речат другите околу тебе, пак ќе ти речам нормална фаза од развојот е на сите дечиња. Јас кога ќе видам мајка со дете кое има тантрум на улица, воопшто не си помислувам дека е разгалено или дека којзнае што му правиш. Знам како врескаат и знам како ти е тебе во моментот. Ама е фаза, ќе помине, и не се загрижувај дали твоето дете е посебно разгалено. Тебе работите за кои плаче ти изгледаат како ситница затоа што гледаш од твоја перспектива. Треба да гледаш од негова перспектива. Него му се важни, децата со такви работи се занимаваат, секако неможат на таа возраст да се занимаваат со возрасни проблеми. Смени ја перспективата и нема да се нервираш.
Не најдов соодветна тема па овде да прашам. Како се справувате со инаетливо дете, што се сака да биде по негово и што плака за секоја работа што не ја добива? Не можам никако да ја убедам дека не може се да биде по нејзино и дека не може да го добие тоа што го сака. Ништо ама баш ништо не помага. Секој ден сум под нервози и само се дерам оти ништо не слуша. Сум пробала со поставување граници,поставување услови, ќе добие што сака ако го направи тоа и тоа. Ама не помага. Само плака и вика сакам, сакам, сакам. Многу е инат, претерано многу. Не можам веќе секој ден да се нервирам, психички попуштам веќе.
Дефокусирај го, остави да поплаче понекогаш, важно не го дозволувај тоа што не треба. Таква е возраста, скоро секое дете преживува тантруми. Но период е и ке помине. Не дозволувај да го изгубиш трпението, напротив.
Исто е и кај нас,апсолутно ништто не послушува периодов. Вчера бевме да си поигра со братучедите у двор, па неќеше дома па се трескаше од земја, ја земав она вришти јас у кола и дома. Се смири скоро одма у кола. Еве сега неќеше да руча ќе спиела и заспа од инат само да не јаде. Ако и кажам собери си играчките ми враќа одма со плачење неее си играм, а веќе зела друго за играње.
Веќе е на почеток со изразување незадоволство и влечење на под на секое. Буквално легнува за се. Ајде Емили да се облечеме и имаш драма во два чина се тегне, јас ја облекувам она се соблекува и се тоа пропратено со плачење со солзи. Реагира многу и на се. Значи фазата почна и сега учам како да не ја фрлам од тараса. Ако ја оставам во моментот не сопира туку засилува со плачење. Ако ја гушнам е најлошо нешто. Ако продолжам да ја облекувам за две секунди потоа се смирува. Не сака ни сама да се облече ни да одбере имам пробано. Има ли некој идеја како полесно да ги фатиме од почеток тантрумиве?
Јас Б6 пијам кога ме изнервира и ми доаѓа да ја треснам од земјата, дека сум бремена затоа. Инаку куќата во вис ќе ја дигнам. Од такт ме ваде некогаш.
Уфф и мене мојата. Кога сме надвор, не можам потоа внатре да ја внесам. Мислам дека маалото во вис го крева.
Мамички, и малата почна до тантруми најверојатно. Има 2г7м, од пред 2 недели почна во градинка, нормално со адаптација по 2-3 часа. Првите 3 дена одеше со ќеф, насмеана, веќе 4 от ддн до плачки... После градинка ја носев кај моите (се комбинираме некако со саати затоа што мораме со мм на работа). Од дете кое сакаше кај баба и дедо, сега штом појде таму сака "дома одам кај тато и мама.," играм во моја соба" итн итн... Ако ја однесам јас, плачи и вика" не мама оди на работа".... Во исто време и жал ме фаќа, и коса ми се крева. Од пред некој ден почна да се жали дека ја боли доле каде што мочка (на жалост уште сме со пелени), но реално не ми соодветствува другиот дел од однесувањето со тоа дека би имала проблем. Затоа што кога мочка кажува - си мочка, и не плаче, успеав да и ставам ќесичка да се измочка во неа и урината и е бистра, не и мириса. Ова се случува или пред спиење или кога не е расонета. И прави сцени, плаче, се дере, липа, јас ја мијам, ја туширам, таа пак истото. И по кратко време кога ќе се расони - оп како да не се случило тоа. Си игра, си јаде, менуваме пелени без проблем. Дали сака внимание... Секако планирам ако продолжи да ја носам на матичен, но ме интересираат мислења и искуства.
Здраво мајки, малиот има 2 год и 3 месеци, одсекогаш бил инат ама до пред некој период некако и се разбиравмеи добро функциониравже ама од кога наполни 2 години булвално се смени. Не знам дали му е период или еве тантруми ама последниве 3 месеци ме доведува до лудило, дури ми иде да го треснам од земја. Ништо не му чини, не сака да се преоблече, па зошто тоа сум му го облекла, зошто малце вода или многу вода сум му стаила да пие, да не сум ги средувала играчките, зошто чашата била на едната страна на масата, он да отварал или затвара врата се он сака да праи, ако не напраиш нешто по негово рика плаче цела зграда не слуша итн итн... навечер не можеме до 12 да се заспиеме ..а надвор е како маче глас не му се слуша...ве молам за совет како да се справам пробав со добро не бива со лошо не бива со уцени па ич...мислам ќе полудам веќе на момменти ми иде и да го удрам...знам дека втората година е најтешка ама па до кога вака...
