Трета смена на форумот

Ja odoh da spavam.
Si naprajv uste dva-tri alarmi sto znacit "sigurno" ke stanam.
Vie ako sakate posedete uste malku, a koga ke odite na spienje zemete go klucot vie.

Dobra nokj

 

Сакам тука да си пишам тоа што сакам во „Сакам да кажам„...
Пренатрупана е таа тема, а и трета смена сум си де... се квалификувам, се надевам.

Три нешта ме оставаат без сон - Стресот, Грижата, и Возбудливоста. (Големи букви, оти се личности тие).
Стресот најчесто доаѓа со мигрена, грижата со солзи, а на возбудливоста и се прости се-, оти сама си доаѓа, без непослушни деца.

Но најдоброто е тоа што денот пред возбудливиот ден, си спијам без проблем, дури претерувам понекогаш, но таа ноќ после возбудливиот настан, не можам да спијам. И од зборување толку долго, продолжувам да мислам за што друго би зборувала, и обично не одам до тој степен да мислам за мојот живот и неговата смисла, но ноќва сватив едни добри работи за него, и ете, сакам да си пишувам.
Позитивноста треба да се шири, а не тие моменти кога се грижам за се и сешто, и стигнувам до песимизам, и си велам дека многу лоши одлуки сум направила во животот. Но денес, слава му на Бога (ќе стигнам и до тој дел), се е добро, многу сум мирна.

Се случува доста често, кога слушам приказна на тие што се вратиле во Исламот, зборуваат за тоа дека, едноставно сакале да ја знаат смислата на животот.

Јас, сакајќи да ја откриам, отидов по некои лоши патишта, и се најдов во другата група, тие што грешат многу, стигнуваат во низока морална состојба, и се решаваат за драстична промена.
За мене, општите пракси за еден обичен Муслиман беа драстични (не е ова зборот кој ми треба, но се надевам ќе врши работа). Порано мислев дека да се клањаш редовно е од висока духовност. Нечуено е да поздравиш некого што не познаваш, и тој да ти го врати поздравот со насмевка. Да не можеш ни уффф да им кажеш на твоите родители, бидејќи значи на мајка ти не си можела никогаш да и вратиш за нејзиното мајчинство. Жените да одат во џамија, ааабсурднооо

Но, за да почнам одново, со чиста сметка со Бога барем, ако и умрам, да си знам дека живеав како муслиман до некаде, се решив, иако не планирам да практикувам нешто, барем да си знам што, како.

Но, за да не ги изгубиш тие елементарни пракси, треба да работиш секој ден, и тие помалите пракси да ги направиш, за да бидеш посилен.
Но, ми се чинеше дека мојот awesome живот, ќе ме тера да бидам подуховна (спиритуална, не смешна, хумористична де... тоа ич не ми оди).

Значи, завршив факултет, имав работено, штедено пари, имав нов живот, нов изглед, Исламски, читав многу, а не сум ич по читањето. Добив добра понуда за брак, во странство, Исламско и тоа, оној беше висок, згоден, срамежлив, ми се чинеше и паметен, и по првиот состанок, откако добив позитивен одговор од него, прифатив и јас. По неколку месеци, си ојдов во странство.
Неговите родители во друг континент, братот негов во друг град, цела зграда Албанци (бидејќи насекаде никнуваме, не е чудо во вакво Исламско место, дури и до Аласка стигнавме, не знам дали сте знаеле, ако сте стигнале и вие, арно, не љубоморам лесно), хаос да е куќата мажот ништо не вика, ако доцни оброкот, си одмара и си чека, ни фаца не прави ни ништо, романтичен многу, не го крева гласот, не употребува улични жаргони, ни во шега, се смирува за помалку од три дена, и во тоа време само ќути и не ми зборува, додека да се среди, друго ништо не ми прави. Супер, нели?
Но, токму обратното се случи, почнав да станам мрзелива, до тој степен стигнав што и за клањање ме мрзи. Предавањата почнуваа да станат повторливи, и некако не стигнуваа до моето срце.
Иако молев за некој судир во животот, нешто што ќе ми ја тресне душата од правот, молитвата ми се прифати, преживав моменти кога само чекав да ми дојде ангелот на смртта, ми се отворија очите доста, но ете, пак се вратив на истото место.

Значи, дојдов до тоа дека животот е борба, секој ден, секој ДЕН. Се бориш оти знаеш дека секој ден може да биде твојот последен. Јас, едноставно, можам само да не се откажам од самата себеси, и од мојата душа.

Off topic, овие емотикони, смајли, emoji, moji, whatev, се најawesome во овој форум!
Особено што сега Skype изгледа и работи супер, WhatsApp ич не сакам да го користам.
Но морам да кажам дека ич не ми се допаѓаат овие ()
А и мразам бубачки

 

Екипо тука сте?
Касно е за кафе ама еве ви нудам чај од јагода и ванила..

 

Досадно а?

 

Сон не ме фаќа

 

досадно и тоа многу и јас ко @rrrrrrrrrrrrrrrrrrrr сон не ме фаќа а како сум уморна

 

Jas uste ne sum legnala.
Si velam sea samo so ke si legnam odma ke zaspijam....iako nema da e taka ama ke probam

 

Кукле пробав јас и на крај цела постела ја растурив вртејќи се, па видов не видов станав и си го укл. компјутерот.

 

Јас од моб сум ама како кочи се нервирам, дури напишам едно мислење вие сте нпишале пет

 

Off ic ne ni e od raka rano zaspivanjeto bre ccc

 

и мене ме нервира да пишувам од моб. затоа совет. легни си

 

Овде била журката а?

 

Ee zurka na pospani so nemozat da zaspijat.
Hah interesen vid na luge

 

@Umbrella22 @Kukla994 ноќни птици сме ние изгледа

 

Neznam sto sme, moze toa da sme.
Koga spiev do 14:00 I navecer sekako do sabajle nemozev da zaspinam si vikav eh barem ako stanuvam porano ke si zaspivam nakaj 11 vecerta...ama ete..stanuvam rano I pak uste nespijam

 

Нема да заспијам 100% баш тогаш ќе почнам да мислам на проблеми, на глупости и ќе почнам да се нервирам а може и до плачки да допрам, вака поарно тука ќе читам нешто

 

Nemoj da places, samo toa ne.
Znaes li kolku sum emotivna jas?
Ako te vidam deka places ija ke pocnam

@Umbrella22

 

Најмногу размислуваме пред да заспиеме. Епа и баш за тоа неможеме да заспиеме.

 

^Da..tokmu ova go kazav sinokja jas deka se sto odbegnuvame preku den da mislime si ne cekat navecer, pod pernica xaxa