Тоа е, многу мажи се менуваат кога ќе се роди бебето, исто и жената. Преовладува нетрпение, тензија, препирки итн Важно е да се остани сплотен и да се преброди тој период, кој не е лесен и за двајцата родители. Јас сум прилично лесно избувнува особа и многу паничам, за ситница, с пак тој е обратен од мене, се надевам дека ќе се снајдиме и ќе помини се во најдобар ред Јас чекам за виза за Германија, прво дете ни е и ќе бидиме во нова земја, тотално непознат систем за нас. А пак ако ме стигнам со документи навреме оти 5 месец влегувам уште малку а треба допрва и да полагам на 25 април, и тука не ме чека сјајна ситуација, живееме во заедница со свекор и свекрва во многу мал простор. Господ на помош, во деликатна ситуација сме ама времето оставам да си кажи што ќе биди, најважно ми е да е со бебе се во ред, нормално и со мене.
So lesno mila, bebeto i ti da ste dobri se da pomine vo najdobar red prvin so sreka, se nadevam so vizata ke se sredi sto pobrzo i ke ste tamu kaj sto posakuvate i za vas i za bebe dobro i da se oslobodis od starite, realno zaednicata e losa rabota nekogas poveke odmagat otkolku pomagat. Ednostavno sakam jas kako sto mi saka dusa da ja rastam, a ne za se da dobivam komentari, i ne sakam u race da ja drzat realno ne znat ja sednuvat a toa ne e dobro da kolkovite i odgovorot e jas taka sum rastela pa sto.... da zatoa defek se tvoite deca jas sakam na moj nacin da ja rastam fala bogu i sirok povoj nemavme potreba i se bese dobro,ama sega sledno ke vidime bidejki koga doagat neznat sto pravat kako nevideni. Vleguvat spalna sabajle bam, sto slusnavme deka ste budni da sme i sto treba da ve precekam vo spalna ni fali edukacija
Мене свекрва ми без тропање ми влегува во спална, еднаш само што не не начека на сред .... Немам своја приватност, колку и да ми помага некои работи од такт знај да ме извади. Па можам да замислам бебе кога ќе се роди, на секое кога ќе заплачи бебе таа во спална ќе се нацрта, таква си е без осет малце.
Ќе се снајдеш. Сега не ти е верно, ама мајчински инстикт ќе те води. Џабе ќе ти збориме сега, ќе видиш дека одлично ќе се снајдеш.
Сестрами првата недела од мајками и од зетот многу и значеше, беше со царски, рана нешто испука малку од страните и крвареше, све зетот сам неможеше. Бебе беше пола пола со храна ради килажа. Ама он стануваше навечер да ја нахрани, да се измолзи сестрами, мајками храна, чистење, преврски на сестрами. Така да ако имаш добра поддршка многу значи. Тешко е кога нема, човек ќе мора секако да се снајде.
Искористи ја секоја помош што ќе ја имаш. Мајка сама може, ама и не може. Не треба да се распаднеш, и тебе ти треба одмор. Така да нека помагаат бабите. Како е?
Nemam nekoja mozhnost da imam za pomosh, mazhot samo kje zeme odmor 2 nedeli. Svekrvata se iznatufka kako da mi pomaga strav i e so bebeto vikam epa ete kje zgotvish neshto za mene, kje ischistish ponatamu kje mi treba tvoja pomosh koga kje potporasne.
Маж ми на почеток првата, втората недела ќе работи од дома за да е покрај нас, за што и да потреба да е тука. Свекрва ми иако не сакам да ми се плетка убедена сум дека ќе е присутна, барем ручек ќе и речам да ни прави. Додека е маж ми дома нема да е толку присутна зашто он и вика ајде фатија вратата (кога мудрува, се меша кај што не и е местото, ако примети дека се нервирам, ако шири негативна енергија и сл). Што јас кога сум сама во такви ситуации морам да се "борам" со неа и да се убедувам а немам енергија Мене за првото матичната и на една недела ме викаше на преглед за да ми зема по 1.000ден. Ме водеше како високоризична а врска немаше од високоризична, поуредна бременост...здравје. 130 ми беше притисокот и димерите благо покачени, но во граница на нормала (на висока граница ми беа) доволно за да ме плаши за да одам. Затоа ја сменив и сега сум раат, таа така на сите им правела. Сега последно што разбрав правела и инсеминација, на некоја 800€ и има земено. А тебе ако ти е уредна бременоста и е се во ред немаш потреба да одиш на 2 недели. Се разбира докторот што ти закажува најдобро знае. Ќе се снајдеш и те како Имај самодоверба без страв и паника. Мајки ќе сме, самото тоа не прави посилни И мене ме има разгалено. 7,8 месеци смукалка немам фатено. Ама затоа све што можам правам, готвам, перам, пеглам, бришам прашина, џогирам итн... он сам знае што можам а што не. Од 1кг немам кренато потешко, некогаш кога ќе види дека сум без енергија, дека ич не можам или ќе нарача јадење или ќе спржи јајца. И јас сум за мажите да се наоѓаат исто и околу децата. Тоа дете колку што е мое е и негово, ќе го пресоблекува, ќе го бања, храни итн . Ме иритираат такви мажи што чекаат се на готово, поставена маса, расфрлани чорапи, гаќи и иди ти само по него а тој оптегнат на кревет со даљинското во рака и ќе ти рече јас работам. Ние не работиме дека, само они работаат и само нив им е тешко и само они се заморни
И мојата само туфка и реков ќе исчистиш дур сум во болница. Теписите деновиве ќе ги пуштам на перење и ми вика а јас кај мене сум исчистила па кај тебе. Сега пред некој ден рече јас прозори ќе избришам ова ќе направам она ќе направам ич да не се секираш. Тешка работа...
Hahah dobro postari. Ne mozam da se zhalam od mojata dobra e ne se mesha i mnogu poddrshka imam od mazhot.
Ние живееме сами во друг град. И засега се снаоѓаме потполно сами. На пример снаа ми кога беше трудна, имаше голема помош од моите, и со драго срце ја прифаќаше, и во текот на бременоста и понатаму кога се родија децата. Многу значи да се има помош. Засега поголемите работи за дома од чистење, кревање, ги презеде сопругот, здравје и пред да се породам веројатно ќе викнеме фирма за чистење ако не можеме да постигнеме се сами. Можеби ќе дојде мајка ми на почетокот, две три недели, ама за остатокот, знам дека не можам да ја преселам. Верувам дека ќе се снајдеме сами.
И јас живеев во иста куќа и знам колку е мачно. Затоа кога дојде снаа ми на мајка ми и кажав што може што не може да прави а и на снаа ми и објаснив дека се постари луѓе и дека не треба да замерува ама и дека некоои работи мора да ги прифати.Среќа има кој да и каже од искуство Разбирам дека сите сме програмирани со тие што сме живееле, и сега одиш во туѓа куќа каде што треба да се прилагодиш одма...други правила друга храна, други карактери... Мене ми беше многу тешко. Јас сум избувлива ама ради почит кон сопругот, родители му се ќутев не сакав да се карам, ако имав нешто што ми смета него му кажував па он средуваше со неговите. Ама мачно секако, секој ден напнат си...па од кога ќе им каже кавги па љути на него ...ама сфатија. Касно, ама сфатија, ние се иселивме и сега раат и они и ние. Нема поубаво од сам. Сам па како знам. А тоа јатрва ми ги трпеше поише со првото дете на секое и влегуваше кога ќе го слушне бебето, дали овие спијат дали се голи неа не ја интересираше дете да види она хаха А дека помагала свекрва ми и те како за децата на јатрва ми од перење прглање ручек шетање чување... Грев е да се жалат, здравје и за мое, нека се живи и здрави ќе ја вклучам свекрва ми мајка ми у се нека помагаат и нив мерак и мене полесно. Многу значи кога ќе имаш дете на кој да оставиш ете ќе порасне да го земе некој од школо градинка ... А кога ќе мораш ке најдеш начин и ќе се снајдеш ама кога веќе имаш помош искористи ја, не може и да помагаат и да не сметаат
Вчера беше емотивно тежок ден за сите , имам благи болки од десна страна да се надеваме дека расте бебе се шири матка. Денес решив не отварам ни фб ни инста ни тик ток.и пак паметот таму ми е ... @Ladyme Пиши што си направила
И јас немам ништо отворено, ни тв немам пуштено ама не можеме за жал да се изолираме. На улица да излезеш само тоа е моабет
