Дали вие што сте царски со првото имате нелагодност кај резот? Знам цека знаат да пресечат лигаментите, но сега ме пресекува и преку стомак, што со првата бременост беше само од страните. Се е супер до сега, па малку ми е чудно кај резив, па да си прашам дали е нормално.
Кога земаше возачка испита крвна група? Инаку да, мене ми се има случено, на книшката од раѓање бев негатив, па во бременост испадна позитив, на 2 места проверив. Тогаш ми кажаа дека рх факторот може да се смени во првите неколку месеци од животот, и затоа сега на новороденчиња не испитувале
Ве молам за информација дали после 7 дена боледување од општ лекар ми следува боледување од гинеколог? Не сум воопшто добра, цело време повраќам и не можам ништо да јадам, едвај станувам за туширање еднаш во денот а утре треба да се вратам на работа...
ме умреа бракстон хикс цел ден стомакот камен тврд искуство со толку многу чести лажни контракции? денеска сум 36+2 рано е уште за да се раѓа а стомакот доле спуштен ми е скроз. и синоќа на свадба цело време имав такви контракции после вечерата си тргнавме неможев да доседам. мислев ќе се породам ноќеска ама сега и да се роди мислам дека не е страшно веќе сум во некоја безбедна зона. другиве ми се родени 39+4 двете и едното 39+1 . Ако не се породам до петок ќе идам на контрола тогаш па ќе видам шо ќе каже докторката.
Не знам каде си испитувала, но на трансфузиологија е најверодостојно. Плус на клиника не признаваат ако не ти е од таму крвната група.
Да и јас претпоставував најверодостојно, но кога се јавив кај матичниот коментарот беше дека не сум прва дека и кај други се случувало да добијат различни резултати и ќе морам на приватно негде да проверам уште еднаш…
Јас се поправив 30 кила ужасно ми беше никако не можев да спијам. Имав купено од Стружанка перница за доење на таа лежев, под колкот имав друг јастик, под стомакот друг. Абе дур легнеш дур станеш пола саат. Како се породив така ја снема. Иначе цел 9 месец спиев во дневна на троседот седната и со главата потпрена на потпирачот.
Здраво мајки, Ве молам мислење 24 недела сум, денес имам болки доле од левата страна како клукања. Не се константни и не се од клоцање на бебето. Дали сте се соочиле со сличен проблем и што би можело да биде? Пијам магнезиум и до сега не сум имала болки никакви само околу 3ти месец поради ширење на матката… Дури Среда сум на гинеколог
Добитно прашање Моментално сум подебела него кога отидов на пораѓај, јас сум од тие кои се здебелиле од доење. Додуше јас пиев 1200мг магнезиум од што имав грчеви, страшно... Последните 2 3 месеци пред да се породам спиев некако на косо, имав перница позади и некако лежев не скроз на колкови и не скроз на грб. Тоа ми беше спас
Zdravo devojki majki 30ta+5 na pregled se vo red dobro namesteno so glavceto nadolu kilaza merenja se vo red no imam nekolku prasanja zelezoto mie vo red hemoglobinot e mn nizok smenivme poveke vrsti na apcina pijav i tothema no nisto samo zelezoto se krena a hemoglobinot 96 nekakov sovet pliss i uste edno prasanje doktorkata rece se vo red no seks da prekinime vasi iskustva do koga imavte odnosi
Lele pa moive maki kraj nemat, cerviks dobar e sega ama imav ogromen sludge i crp 45, mi dade doktorot pak antibiotik lekoklar i flagyl 2x1 i sega sum kako drogirana od krevet ne mozam da stanam sve mi se vrtit
Hello девојки, Еве сум јас втор пат со црни мисли и се дерпимирам (знам дека е џабе) ама никој од поблискава околина не можи да ме сфати… бремена сум со второ, 7 месец, првото има 2.5 години и е центар на светот на сите дома, цело време сме заедно, ама јас пак се чувствувам виновно некако, како да не правам доволно за него, а за брзо ќе му се смени цел свет, и него и нас, а колку и да мислам дека сум спремна, многу ми е страв. Се плашам дека ќе се чувствува запоставен, отфрлен, заменет, иако нема шанси оти сме многу луѓе дома и никој нема да го дозволиме тоа… ама сепак е дете, мало, и знам дека целосно нема да нѐ разбери одма. Се чувствувам како да немам доволно време поминато со него само, иако сум дома, на патолошка, и кога ќе го искарам се јадам одвнатре, после со часови плачам и се чувствувам ужасно. Шетаме заедно, си играме, го заспивам јас, прва ги гледам сите нови работи што ги прави или кажува, најлесно се разбираме, и сепак се акам дека не е доволно, дека нешто фали. А да не зборувам и за вината дека не сум превозбудена за вторава бременост, и со тоа си правам филм дека нема да го сакам доволно второто бебе, и тоа ми е капак. Сите ми викаат глупости, глупости, ама јас уште од сега се чувствувам неубаво, се плашам од постпородилна депресија (минатиот пат имав ама успеав да ја пребродам со психолог). Ве молам кажете ми дали сте имале слични мисли/искуства, или се е до мојов мозок.
Хормоните малку повеќе прават психички бељи во бременост. Сите го имаат истото, еве и јас сум со второ 12та недела и уште од позитивен тест, првата мисла ми беше “ Леле како ќе сакам друго дете и како сега некако криво за нејзе, ко да ќе треба да и скратам од љубовта за да дадам на другото.” Немај гајле, кога ќе се роди, нема да е така. Сѐ ова е нормално што го помислуваш. Пробај да се опуштиш, и гледај на тоа дека ќе си има другар или другарка за цел живот, а тебе ова ќе ти е само лоши мисли утре кога ќе видиш како се гушкаат.
Ќе видиш дека ова е најубавиот подарок што можеш да му го дадеш за цел живот јас едвај чекам да видам колку ќе си играат заедно неможам ни да ја замислам нивната среќа
Те разбирам целосно. И јас моментално го поминувам истото и секој ден се борам со тие чувства. Кај мене се две девојчиња, едната има скоро 4 години, а другата 14 месеци, и сега сум бремена повторно. Најмногу ме боли што не можам да им го дадам тоа што порано можев. Не можам да ги носам на долги прошетки, на плажа, во парк како што сакам. Не можам да ги кревам во раце кога ќе посакаат. Најтешко ми е со малата. Кога помалата ќе ги испружи рачињата кон мене да ја земам, а јас не смеам поради бременоста и серклажот, срцето ми се кине. Се чувствувам виновно и постојано си мислам дека ги запоставувам, иако знам дека давам сѐ од себе. Мислам дека ние како мајки понекогаш сме премногу строги кон себе. Од страна сите гледаат колку сме посветени, а ние гледаме само што не сме успеале да направиме. ❤️
Јас во 9 месец имам нонстоп бракстон, најизразени ми се кога се движам и пешачам. Еве терам 41 недела
