Труднички муабети

Ако можеше така јас до сега ќе го плукнев во 23ка хаха
Мене сите ми викаат колку повеќе се движиш и работиш полесно ќе се породиш. А и од лежењето само килограми се трупаат ништо повеќе ,еве јас тие два месеци што бевме затворени накачив 10 кг. А претходно немав ни килограм качено.


@Vojdana мене железото прв пат во животот ниско да ми е. Минатиот месец 17 сега 3 ка па види ти што е тука нормално хаха
Докторот ми рече протеини повеќе да конзумираме и тотхема ми даде па сега на крај на неделава сум на контрола ќе видиме дали се подобрило.
Со лесно и не мисли негативно

 

Само позитивна мисла жени.
Јас ниту еднаш не помислив дека може нешто лошо да се случи. Често одев на доктор, иако докторот велеше нема потреба, мене ми беше поубаво така. Крвна слика постојано, димери исто, скриен шеќер два пати, и мирна глава.
Шетав без никаков страв, купував откако дознав пол.
Дома не можам да кажам дека работев многу ама постојано бев во движење.
Да знаев да си направам профил на време, цела бременост ве читав.
Се породив во 40 плус со царски.
Често си велам дека што треба да се случи ке се случи, дали ке мислам лошо или не.
Уживајте во бременоста затоа што минува дури да трепнеш.
Лета времето. Кога видовме две цртки, еве роденден уште малку ке славиме.

 

Ако од доктор ти е одобрено да се движиш, немаш потреба од лежење.
Јас барем така мислам.
Сите сме различни, да, паузи да се прават и одмор, но не и нонстоп да се лежи.
Возам кола,никој не ми забранил

 

Џабе. Првата бременост бев 3 пати на море, се возев 4 пати бо авион, секој ден купував за бебето по сите можни дуќани, нит цервикс знаев што е нит компликација. Сега со оваа лежев 3 пати во болница, се одлепи постелката крварење мирување и после кога кажа доктор сега си ок, јас само си реков ќјути биди пасивна да дојдеш до 36 недела, па после како биде нека биде. Едниставно не можам да се опуштам, па и ова со коронава ми е капак.

 

Душа ,само сакам да ти дадам поддршка ... сега до каде си ?

 

Не знаев, во тој случај оправдан е стравот со лесно до крај

 

Со колку диоптрија си?

 

28 ја терам. Се надевам ќе стигнам до 9ти месец. Фала мила, многу ми значи

 

И јас бев царски, - 5.5, - 4.5 диоптрија.

 

Ќе стигнете и до 9 ти и гушкање потоа ... Само избегнувај стрес и негативни вести...и психата е многу важна покрај физичкиот одмор

 

I jas sum 31 G. N I Iskreno non stop sum aktivna eve denes vo 7 utrovo bev so sin mi i majka mi na bavca(gradina) si berev piperki,domati se od zelencuk i pomagav so navodnuvanjeto pa dorucok za sinko i mene pa vkluciv 2 peralni gi prostrev pa peglav malku za bejbi pa pravev desert pa rucek i edina pauza vo 15 za rucek i posle bev na shetanje so sinmi si dojdev vo 18 i 30.Celo vreme sum aktivna i nemam nekoi poteshkotii duri i polesno se custvuvam. Pozdravce

 

Здравоо, одамна немам пишано.. При крај сум до терминот уште 10 дена негде, главата не знам кај ми е постојано сум напната и уплашена и само ми се плаче.. Многу ми е страв од пораѓајот и од тоа како ќе биде понатака дали ќе бидам способна да го чувам дали ќе научам се за брзо време.. Се некои мисли ми се мотаат низ глава и само спијам за да не мислам толку, свекрва ми и мајка ми секогаш ми викаат никој не знаел па се научил нормално е со прво дете така и што и да треба тие се тука, и за пораѓајот ми кажуваат дека не е ништо страшно дека се слатки болки.. Ама ете јас сум премногу уплашена, пишувам тука и плачам.. Исто страв ми е да не дојде и до постпородилна депресија.. Кажувајте како да си помогнам вака не можам секој ден со страв и паника.. Свекрва ми ми вика бедоксин да пијам по едно дека ќе ме смирело ама не сакам се со лекови, сакам некако сама да си помогнам и да ми кажите ваш совет..

 

B6 слободно пиј си, и јас си пијам некад 2 на ден, ми помагаат со мачниниве.
Иначе еве уште една трудница што од кревет не станува. Колку различна бременост од првата Со денови немам станато, немам сила ни да се избањам не нешто повеќе. Вчера имавме гостинка па ај да ја изнесеме на кафе, се молев што побрзо да стигнам дома.. Ужас. Мм ни на одмор рече нема да ме носи. Вика за што да идеме да го прележиш цел во соба. И во право е.. Ајде белким ќе помине период е.

 

Нормално е да се плашиш,ама потруди се и мисли како ќе се гушкаш со бебчето и најди се некија занимација ете уште малку имаш излегувај на прошетки.За чување и нега не се секирај се ќе знаеш да правиш и секако од болница ќе ти дадат инструкции,тука на фирум па почесто се оди на педијатар во првите месици така да нема да имаш никаков проблем

 

https://www.facebook.com/groups/134479814524683/?ref=share

Види во групата има видеа од единствената дула во Македонија со убави совети и одговара на прашања околу се за бременост мајчинство доење и пораѓај

 

Зар останало мајка која не се научила и не се снашла? Нормално е да се плашиш, ама за своето дете ти ќе бидеш најдобра. Мајчинскиот инстинкт е чудо. Плус, убаво ти пишаа погоре, на форумот секогаш ќе најдеш совети, имаш мајка, свекрва.
Ќе биде се во ред, со лесно

 

Мислам дека нема жена што ме чувствува страв од првиот пораѓај, една другарка ми рече.. За првото ми беше страв дека незнаев што е како е а за второто ми беше страв дека знаев што е и како е... И јас се чувствувам исто, цело време во страв... Баба ми работела како бабица на времето ми рече тие што се плашат потешко поминуваат сите мускули им се згрчени,повише боли а само правилно дишење и позитивна мисла е најдобро решение па ќе се трудам да се водам по тоа

 

И мене ме фака малку страв за пораѓајот иако сум сеуште на почеток ама си викам кога ја издржав таа болка додека ги правев забите ке го издржам и ова Мене повеќе ми е страв после тоа да не го повредам некакп бебуш бидејќи нели прво ништо незнам