Кој ти ги става овие мисли во глава? Ако одиш карлично да раѓаш природно и стане куршлуз ќе бидеш ли после вредна? Ај не се замарај, олабави малку. Го родив царски првото, не цицаше ама пиеше мајчино молзено година и кусур, нека дојде некоја што доела 3г па да ми каже која е повредна, јас или она. После царски сама станав одма и сама правев се, од бањање, од преоблакање, од чување, од се. Вредам ко и секоја мајка. Ми се деси друга жена, блиска, од фамилијата, да ми каже дека не сум вистинска мајка зошто сум родила царски и не сум доела, ај што си го доби по капа и што за мене таа жена веќе нема вредност во животот, туку и маж ми ја стави под тепих мислам. Вредиш толку колку што самата ќе се цениш, за твоето дете подобра и повредна мајка од тебе нема, не постои друга на планетата. Извади си ги од глава овие мисли, со позитивна и добра мисла оди да ја родиш лепотицата кога ќе биде време и гордеј се со тоа дека си станала мајка. Исти сме сите, и тие што родиле царски и тие што родиле природно, нема натпревар, ако некој ти каже поинаку знај дека сака да те изнервира. Утро! Се јаде банана, се лежака уште малку и сега ќе одам до кај комшика да пиеме кафе, па ќе одам да се шишам. Мислам дека утнав со терминов за шишање, ладно ќе биде во салон, миена коса, ќе смрзнам ама не ја измислив ич, важно мајка ќе се дотера. Да ве прашам, перниците Сомниа за трудници, ги перете во машина? Цели? Си викам може ќе се врати малку, ќе збуфне, скроз се спласна. Како ли само ќе ја исушам, ама тоа е, морам. А многу ми е удобна, ако не е таа што ќе правам не знам, многу ми е лошо спиењето. Убав ден мешиња!
Немој вакви мисли да си ставаш, не се вртат сите бебиња со главче надолу, еве и моето не е свртено ама тоа е. Царскиот е измислен да се интервенира баш во вакви случаеви и сè да заврши безбедно, и за мама и за бебе. А млекото нема врска, има жени што природно се породиле па немаат млеко или бебе не цица, а и обратно, тука нема правило. Обиди се да си ги избришеш овие мисли, зашто кога бебе ќе се роди и ќе те спукаат хормони само полошо ќе си направиш, а знаеш дека важи правилото: среќна мама-среќно бебе
Прво, искуство од другарка ми пред 3 години: отиде да раѓа на закажан царски бидејќи не беше свртен малиот за природно, оп на ехо го видоа спремен. Си роди природно. Друго, од кај тоа дека нема да имаш млеко дека си со царски и од кај е гаранцијата па дека ќе имаш ако си природно Јас се породив природно, 3 месеци се мачевме за млеко и еве ја скоро година ќе направи, на АД е 9 месеци. Да сме живи и здрави Тргај овие мисли, батали ги и чекај си го денот ко ќе си го гушнеш бебче, дали природно дали царски мање битно
Зошто воопшто си правиш вакви притисоци? Зошто би се сметала за помалку мајка кога и ти како и скоро секоја останата се мачиш во бременоста. Ги имаш истите болки, маки, стравови како сите. Битно пораѓајот да е во најдобар ред, па небитно на кој начин ќе излези. Немам родено сеуште, но и јас и ти и сите останати сигурно ќе направиме се за доброто на нашите деца. И после пораѓај, ќе имаме и потешкотии и болки, и доколку не цицаат, ќе се обидуваме со молзење или ќе стануваме по мал милион пати дење и ноќе за подготовка на адаптирано млеко итн. Се додека го правиш тоа што мислиш дека е најдобро за твоето дете, додека детето е задоволно, среќно, ништо не те прави помалку мајка од другите.
Зошто пред време си ствараш стресови мајка? јас сум природно породена пред 10 месеци и цела бременост бев оптимистична дека ке го дојам барем една година, ама се изнамачивме едвај 2 месеци, па фала му на бога си се развива супер и на Ад, и не се осекам никако помалце мајка од жените што дојат, најбитно од се е бебе да е нахрането не е битно дали ке биде на ад или ке биде доено
Не се преоптеретувајте со вакви мисли кај мене беше свртен со глава надоле пола час пред царски (секако морав царски ради и др компликации ) но кога почна царскиот во тој момент се изврте карлично така да до последен момент може да се сврте положбата на бебе .. Околе млекото и јас немав млеко а имав многу голема желба да дојам но ете немав ,и тоа што не доев и раѓав царски не ме праве помала мајка од другите напротив .. Не е толку лесен царскиот како што сите мислат не ни толку тежок ,но опоравокот е многу помачен и поболен додека природно се за заврше за 1 час по него ...Секоја мајка си е мајка , секоја мајка е вредна и тоа многу без разлика дали дое или раѓа природно , со самото раѓање на твоето дете ти тогаш ке се родиш како мајка и се созреваш потаму како мајка воопшто не е битен чинот како си го донела на свет , најбитно е дека ти си го донела
Знам дека цела бременост ти е мачна и дека се ти предизвикува стравови, многу мисли си имаш ставено во главата, момент не се опушташ, не знам која е причината ама не е здраво ниту за тебе ниту за бебето. Мој совет ако имаш можност да одиш на неколку сесии разговор со психолог, мислам дека многу ќе ти помогне, веројатно од што имаш толку мачна бременост и хормон на стрес ти е покачен многу па не можеш природно да се релксираш и многу мислиш, најискрено мислам дека ти треба разговор, немој да ме сфатиш погрешно ама ако може некој да напрви да се опуштиш и барем последните недели да уживаш секако ќе вреди. Во врска со ова конкретно, секоја мајка е мајка, небитно како родила, ептен си имаш набиено страв од царски, а во реалноста и не е толку страшен, неколку мои познајнички родија такс, некои второ со царски и ми рекле камо да знаев и првото да го родев така полесно е. Зошто да се мачиме ако можеме да си олеснеме, зар малку ти е мачење 9м, зар не заслужуваш брз и лесен пораѓај без разлика како ќе е? И не значи дека ако родиш царски нема да имаш млеко, другарка ми се породи пред 2м со царски и ете си ја дои малата, таа сакаше природно ама се сврти бебето последен момент и ја правеа царски веќе отворена, па уште следен ден стана и си ја гледаше малата. Другара другарка се пораѓаше 27 часа поради тоа што во нашето мало гратче немаше доктор во тој момент за царски, се изнамачи, еве 4г минаа не сака ни да чуе за второ дете. Секој пораѓај е различен и безразлика каков ќе е треба да сме свесни што не чека ама и да прифатиме дека тоа е нешто што мора да направиме, што побрзо ја ставиш таа мисла во глава и ја прифатиш ќе можеш да се фокусираш како тој процес да си го направиш поедноставен и помалку болен и секако посреќен. Мајка си секако, безразлика како ќе ја родиш, како ќе ја доиш и како ќе ја чуваш и никој не смее ни да ти каже поинку. Пак ќе повторам пробај последните недели да најдеш некој стручен за разговор мислам дека тоа е она што ти треба моментално.
Можеби е поврзано со фактот дека пиев антидепресиви кои ги откажав на почеток на бременост па стравот ми е 10ка од 1 до 10. .....тоа е ,што да кажам..се надевам ке помине се во најдобар ред.
Ve citam sega, a i pred da ostanam bremena si ja citav redovno temava i mectaev za tuka, i blagodarenie na iskustva od site sto bea ovde i sega sto ste mislam deka gi pobediv site stravovi okolu poroduvanjeto. Zeni, samo mene li mi e seedno kako ke se porodam? ic ne mi e bitno, kako ke dojde taka, samo zivi i zdravi da izlezeme dvete. Ustvari voopsto ne pomisluvam na toa, poveke sum preokupirana so spremanje za bebe (kolicka, krevetce, kozmetika) otkolku na poroduvanje, doenje i slicno. Mozebi e taka zasto se sekiram mnogu okolu prostorot doma, ziveeme na sprat i samo dve sobi imam, se greeme na klima, sobite se topli ama hodnikot e mraz, isto i kupatiloto. Aj si vikam, ke ja banjam vo spalnata ama ne mi go resava problemot, na podolg rok care drugo treba da se bara. Najgolema griza i okupacija mi e toa, pa zatoa um ne mi ide na poroduvanjeto. Koga ke dojde momentot ke mu ja mislam i vas ke ve vklucam
Значи сите со царски и на кои децата им се на ад се намајки? Или недоволно добри? По твојава логика е така. Сеа да се натегаме неееее, не е твоја кривицаааа, ма неее- е смешно. Свесна си дека е така. Мајка не те прави ни начинот на раѓање, ни дали го доиш, па дури ни дали си го родила. Мајка те прави она што го сеќаш со тек на време кон детето, екстремна љубов, помешана со грижа за детето. Пораѓањето не е како на амерички филм, го раѓаш, па го гушкаш цела таква ок, убава и аутоматски полна со љубов. Пораѓањето е збунувачко од емотивен аспект зошто 1000 емоции и мисли се мешаат. Никогаш не смееш да дозволуваш некој да те понижува или сама да се понижуваш. Каква мајка ќе бидеш, допрва ќе видиш, а не сега. За млеко, нема никаква врска тоа. Јас сум породена царски, ми надојде 3тиот ден после пораѓај. Другарка ми природно породена, нема млеко. Друга другарка, има млеко, детето не сака да дои. Сите сме различни и сите имаме свои приказни и проблеми. @Lavica2602 ние проблемот со ладно во ходник го решивме со панелка. Имавме подно во купатило ама се расипа, па сега со панелка прво загревам купатило па ходник.
А зошто ги откажа?По препорака на доктор или самоиницијативно? Штом си имала проблеми и си била на антидепресиви требало да се посветиш на тоа да најдеш алтернативи во време на бременоста за нив, како постојан стручен надзор. Бременоста е најплоден период за депресии и анксиозност зошто телото врие од хормони. Било што било, сега барем последните недели мораш д најдеш начин како да си ги надминеш стравовите оти кога ќе родиш нема магично да исчезнат, недајбоже можеш постпородилна депресија да развиеш. Ние тука можеме да ти делиме совети и да те убедуваме дека нема потреба за страв, дека треба на убавини да се фокусираш и да ти кажуваме приказни и начини како да ги надминеш ама во твојов случај не мислам дека тоа ќе помогне, штом пред бременоста си имала проблеми со депресија или анксиозиозност кај тебе тие мисле се многу подлабоги и веројатно сама си свесна дека треба стручно лице да те насочи. Те молам само не ме сфаќај погрешно, со добра намера ти го велам ова, не е обвинување или сл, не го сфаќај така, само мислм дека колку и да пишуваме ние тука нема да ти помогнеме, може малце ќе ти олеснеме ама ти имаш покомплексен проблем.
И мене ми е сеедно. Сакам да се породам природно, не викам не. Особено што имам искуство и знам колку е лесно опоравувањето после. Ама ако не бива Боже мој. На крај памет не ми паѓа дека ако раѓам царски ќе сум помалку мајка. Бебево е толку очекувано и сакано уште пред да се роди и знам дека ќе бидеме добри родители. Имам моменти кога си викам ќе знам ли ова како, ќе знам ли тоа, ама создадени сме да бидеме мајки. Родени сме со инстинкт и тоа е тоа. Моментот што други работи те окупираат нема врска со твојот став, до карактерот си е. И ние уште со старите живееме, чекаме станот да ни се догради и прашање е дали ќе биде пред да дојде бебето. Проблем ми е тоа да, ама веќе на ништо не ставам преголем акцент. Само нека ни дојде жив и здрав, за сѐ ќе се најде решение. Сите имаме стравови и сосема нормално е. Ама треба да дојде момент кога ќе си кажеш знам и можам и ќе успеам. Ако немаш сила да го најдеш тој момент се согласувам дека е добро да се разговара со психотерапевт. Од лично искуство можам да кажам дека се менува перцепцијата на нештата после разговорот.
Внук ми веројатно има коксаки во моментов, со висока температура е детето неколку дена и плус осип. Опасен ли е вирусов за трудница, 15+ сум?
