Девојки се утепав од спиење. Благо се изнакркав, сите глупештини што можев ги бутнав у уста и сега треба да се спремам за на слава. Ми се темни. Од се. Ич немам желба за ништо. Само сакам да лежам и да спијам. Силите ми се толку исцрпени, се осеќам како да сум копала 3 дена... Не ми било вака претходно, или па толку паметам, ама стварно ништо не можам да правам. Не можам да се наведнам, не можам да пешачам , да стојам долго, ништо. Едноставно ми треба бегање од реалноста...
Здраво, прв пат пишувам немав каде да се обратам. Како и сите тука со анксиозност и стравови. Неколку така што ме јадат -дали ќе успеам да дојам -дали ќе ги намалам килограмите -дали ќе изгубам многу на поле кариера и работа -дали ќе ми се преокупира животот само околу дете -дали ќе се снајдам да го чувам без да оптеретувам поширока фамилија Навистина чудна промена, бурни емоции и многу многу различни видувања. Како се справувате со овие стравови, има ли начин да се олесни?
Има. Верувај во себе! -и да не успееш да доиш има формула, ќе напредува бебето и со неа. Знам многу жени што ни еден ден немале млеко, една капка детето не пробало од мајчино млеко па децата се живи и здрави, напредни машала. -ќе ослабнеш, ќе вежбаш, а што ако о не ослабнеш? Дете си родила, ќе си де сакаш каква што си поради него ќе видиш -работа???? Да знаеш дека во секој момент секој е заменлив на работа, па макар и да ме си на трудничко туку да си постојано на работа. Не вреди семејство да се жртвува поради работа ниту во тие сиромашки 9 месеци што ќе си ги имаш со детето, да размислуваш на работата -со добра организација нема да ти се окупира животот само околу детето. Ќе се менуваш со мажот за чување за да можеш да одмориш, да отидеш на шопинг, да си излезеш на кафе. Се е договор и детето да се научи од почеток да останува само со таткото а не само мајката да ја гледа, или па со бабите, дедовци и сл. -како и претходниот одговор, ќе се организираш и ќе се снајдеш. Силни сме ние жените, затоа ја имаме таа можност да раѓаме ние а не мажите. Нема нешто во што жена нема да успее ако се потруди И не се оптеретувај пред време. Колку и да размислуваш, правиш планови кога ќе си го видиш детето ќе знаеш што треба да правиш
Епа Хелоу девојки Im back Поминаа години како не сум пишала во темава...и оп бебе 3 ме врати во игра Време како со предходните бремености нормално ќе нема ама по некогаш, по некој збор би можело да се пише Со лесно на сите
Здраво на сите Знам дека тука најубаво ќе ме разберете па затоа сакам да побарам совет од вас и секако ваши искуства Бремена сум 20 недели, до 12 недела постојано се плашев и бев во паника дали ке успеам до тогаш да го задржам бебето бифејќи претходно имав спомтам во 7г.н а сега одкако поминаа тие “критични” 3 месеци јас повторно сум опседната со мегативни мисли а не знам зошто.. пред некој ден бев на контрола и таму во чекална имаше една мајка дојдена со дете со попреченост, толку се уплашив што од тогаш навака тоа ми навлезе во потсвеста и се плашам да не ме снајде недај боже и мене такво нешто.. дали ова се случувало и на некој од вас и што да правам? Како да се ослободам од тие глупави мисли.. инску за сега се е во ред бебето си напредува, првиот скрининг излезе дека се е во ред, не знам зошто постојано ми доаѓаат лоши мисли
Тргај си ги лошите мисли со убави, и барај филмче, занимации и слично. Понекогаш сите размислуваме на неубави работи. Ама нели мора и на иубави да размислуваме
Jaс истото си го мислев, ама па што ако биде дете со попреченост, мајка пак ке го сака највеќе на светот и ќе се трудам колку можам да му го олеснам животот. Ако е дете со попреченост значи дека мене ме одбрал господ да му помогнам и ќе му бидам благодарна. Мисли вака.
Да веруваш повеќе во себе и своите способности. Не сум феминистка ама животов ме научил дека една жена и те како е способна и спремна на сè. Прво гледајќи ја мајка ми што правела за мене и сестра ми а потоа и сама проаѓајќи низ животни бури. Тотално истите прашања сум ги добивала од блиски луѓе но јас некако од старт го програмирав мозокот на друг начин и ниеднаш не ми дошол сомнеж јас ќе се изгубам себе, јас нема да се снајдам, па ќе зависам од други... Одбивам да размислувам леле детево ќе ми е пречка за се и ќе седиме само дома без живот. Ти доаѓа upgrade на животот, поубав,побогат, тоа се сè нормални работи, текови на настаните што нормално дека ќе ги совладаш. Помалце црни мисли, одбери да мислиш дека ќе бидеш најпрекрасната мајка, луѓето ќе се угледуваат на тебе на кариерно поле, ќе бидеш независна и самостојна и сл. @ANITA.sk123 и јас ги имав истите мисли па направив пренатален по препорака на докторот ми се смирија тие па после ме фатија мисли дека срценцето не му го виделе и ќе има аномалија. Едноставно бременоста е тежок период, преполн со 300 промени и хормони, кога ќе ти дојдат тие мисли веднаш стани, прави нешто друго и блокирај ги.
Ама реално нема причина за да мислам така сите во фамилија се здрави прави а мене упорно тоа ми се завртело во глава дали дека сум сретнала, видела баш такви лица и на интернет сами ми се појавија нелолку такви објави па ми влезе во потсвест па може затоа се плашам.. вие какви искудтва имате ви се случувало ли истово па после се да излегло во ред?
Како? Сериозно како е можно да се балансира? Притоа без многу помош околу детето и во кариера која е захтевна. Не дека ќе пропадне светот јасно ми е дека секој е заменлив на работа, но еве овие работи се важен аспект од мојот живот, не сакам да ги запоставам. ако има некој трик за подобра организација споделувајте
Ден за ден Не знам и мене ќе ми биде прво дете ама во ниеден момент не сум помислила дека ќе ми е пречка, зошто во таков случај немало ни да го правам ако гледам на таков благослов како на пречка. Да факт е дека за жените е потешко и сме дискриминирани сеуште на поле кариера зошто и јас се соочив со сличен проблем само што почнавме да пробуваме за дете, ме унапредија и сметав дека ќе биде неблагодарно и несериозно од мене да останам трудна па на мм му реков сега ќе паузираме барем пола година, па животот ми покажа дека си има свој план па изгубивме уште 2. Така што малце опушти се и биди среќна што си благословена со дете, овде има многу жени што се борат со години па за жал не успеваат. Според мене фамилија секогаш треба да е на прво место, кариерата ќе си ја спасиш сама доколку си способна и амбициозна. Секако после породилно се враќаш на работа нема сигурно од дома да ги работиш први 9месеци па да ти треба помош за чување.
Многу добро те разбирам во врска со работата. Поготово кога работиш приватно за себе. Еве јас си направив мини канцеларија дома и планирам да работам од дома додека бебе спие и татко му кога ќе се враќа од работа се договоривме да го гледа поактивно барем 2/3 часа. Колку можам толку ќе работам, ама да не сум без ич сработено.
Јас сакам после породилно да започнам нешто ново т.е работа од дома. Да се фокусирам повеќе на upwork или дајте предлог каде можам да работам.. Со три деца на работа да одам некако не ми фаќа ум.. А и општо ми се менува, сакам поголеми примања..
Значи никако мир во оваа бременост. Само што завршив со третиот скрининг,се во ред, протоци, плацента, но ми кажа папочната врвца дека била замотана два пати околу вратот на бебето. Ми кажа нема потреба од паники, дека се случува често, и дека единствено проблем може да се случи при пораѓај, да биде итен царски. Но јас немам мир, секакви филмови си направив во глава, што ако се случи нешто, да се затегне бебето да изгуби кислород, значи сите сценарија си ги направив... Дали некој има искуство со ова и како се завршило,навистина сега се многу насеќирав.
Има бебчиња што цела бременост папочната врвца им е замоткана околу вратот и здрави, прави си се родени, како што ти рекле единствено нешто што може да биде и да те породат царски рез. Не бери гајле
Ќерката ми е родена со папочна врвца два пати намотана околу врат. Контрола имав 4 дена пред да се породам, не ми спомнаа ништо, ни па после пораѓај нешто ми рекоа, сама си прочитав во родилната книшка дека таква била ситуацијата. Нормален природен пораѓај, малата е родена со нормален апгар. Со болки бев скоро 20 саата, самото раѓање (напони) беше помалку од еден саат, цело време ме проверуваа со цтг, немаше никаков проблем со бебето. Не дека некој може да ти гарантира дека нема да има проблем, ама моето искуство (а и се што сум читала во врска со ваква ситуација) покажува дека ретко се јавува компликација заради папочната врвка.
Хејј. Мојот позитивен тест за бременост ме донесе членка во групава Мислев дека сум по упатена на оваа тема се додека не ја видов и другата црта од тестот. Направив 3 теста за бременост, од кои едниот преку крв по само еден ден доцнење референтните врености ми се околу 1.600 б-ХЦГ. До сега имам само огромна болка на градите. Може ли неколку совети да ми дадете додека не отидам на првата контрола? Ви благодарам одднапред.
Немој да се секираш пред крај. Еве моето прво беше родено природно со два пати замотана папочна околу врат. Жив и здрав силен батко од 4 години е сега. Уште во 38ма ми кажаа дека му е замотана,се роди 42ра недела,со супер апгар.
Би ти препорачала да се не условуваш со "МОРАМ", ништо не се мора ако едноставно не можеш. И во ред е да не можеш некогаш, за се постои друг начин кој ќе има сличен ефект на крајот. Да, за жените кај нас кариерата трпи, ама таму сме заменливи, а на тоа мало бебенце си му целиот свет. Доколку ти е прво, биди спремна дека за некои жени поврзувањето и блискоста доаѓа малку подоцна, и тоа е исто така во ред. Подобро и да не се фокусираш на фамилија, зошто да борџиш некому услуга? Стегни заби, се можеш сама, верувај во себе. Мајчинството е еден период каде се спознаваш самата себе и некогаш нема да си поверуваш на сопствената сила и храброст. Можеме без сите, само не без нашите деца Се најдобро ти посакувам ❤
