Уморни ли сте од секојдневието?

Од дечко ми не.
Работата си ја обожавам, обожавам нови лица и нови предизвици, да помагам на жени.
Благодарна сум на секој нов ден на и на тоа што го имам, колку толку ама барем е мое
.
Можат психички да ме изморат само негативни, лицемерни, завидливи луѓе но само ако си дозволам, а обично бегам од такво опркужување така да..не се давам и станувам се појака.

Секој нов ден е шанса за доградување на сопствената личност и карактер.

 

Во последно време уморна сум и од што дишам.. ама не се давам..
Само тој не ме уморува, баш напротив, ме релаксира... да не е тој не знам ден за ден како ќе ги истуркам..

 

ХРОНИЧНО сум уморна од околината. Дома не ме фаќа депресија, ама кога ќе излезам, загарантирано.

 

Интересна тема.
Јас по принцип сум човек што е уморен да живее во се едно исто по се едно исто и да тоне у меланхолија.
Не знам нормално ли е или не ама уживам да патувам, патувам многу често и уживам у истото, уопште не ме заморува било каков пат туку влечам максимумот и учам од истото многу.
Па дури и се имам селено повеќе пати под цена на секојдневието и учење одење унапредување напред
Секојдневието и монотонијата е ужасна работа и рѓава досадна за разлика од желбата првин па после и обидот да направиш нешто повеќе од себе си ако не си задоволен од досегашното и тонеш од монотонија и меланхолија во тебе.
Живи луѓе.. се едно исто не е во ред а и не се живее по шаблони и теркови затоа на човек му треба патување почесто, излагање од комфорот и истражување гледање и учење на нови работи и враќање дома у секојдневието на крај само што тогаш нема да ти е монотоно и секојдневно оти си отишол си прошетал си наполнил батерии и мозок
Верувам дека седењето во иста канцеларија и во ист дом работење по цел живот едно исто е крајно досадно. Верувам и не сакам да знам како е.

 

Некои периоди да, некои пак уживам во секојдневието и истите секојдневни обврски. Зависи кога како.

 

Уморна сум од околината.