Чувството кога....

Кога некој од такт те вади неколку дена по ред, сѐ молчиш, молчиш, ама кога ќе пукнеш.... Е баш тоа чувство..

 

Имаш внатрешен мир и знаеш дека без разлика што и да се случи ќе бидеш во ред.

 

Ти е сеедно.

 

Сфаќаш дека нема ништо поубаво од внатрешниот мир

 

Кога уживаш во тишината и во преубавото кафе што си го направил/а.

 

Трпиш, трпиш и на крајот пукаш на "ситница". Мразам кога заплачувам во тие моменти а другите околу мене се смеат на тоа како сум заплакала како што кажав на "ситница"
А многу такви ситници требале за да се прелие чашата...

 

Кога ќе ти се јави некој член од семејството кој обично никогаш не ти се јавува и додека кренеш слушалка ти поминат сите црни мисли низ глава.

 

Кога ќе го победиш манипулаторот со арументи.

 

Кога некој ти е лут без причина, па си мисли дека ќе го молиш за муабет.

 

Си легнуваш преморена тазе избањата во штотуку променета постелнина.Добра ноќ

 

Кога на некој, на кого му прелетал некој бумбар над глава, ќе дојде намрштен, скиснат и сака да ти расипе расположение. Нему нешто не му штима, па зошто тебе "сè" да ти е ок?

 

Ќе се избањаш и ќе си легнеш на чиста постелнина на кревет.

 

Кога ќе се оптегниш во кревет

 

Кога една драга личност ти е подолго време на гости. Па толку многу се навикнуваш на неа, што, кога ќе си замине, ти автоматски сеуште поставуваш чинија на маса и за неа. Само што си замина а веќе ми недостигаш

 

случајно ќе се сетиш да изгориш темјанче и ќе те смири на начин на кој само една личност те смирува...

 

Кога ќе ми текне колку сум била глупа пред 10/15години.. Ми иде сама да си врзам 2/3 шамара.