Што би му кажале... На вашиот претпоставен?

Аууу каква тема, па и мислењата

 

Пред да се вратам во Мк на одмор си размислувам за екс колегите кои не сум ги видела одамна.Дека ми недостигаат некои ,да седнам и да си направам муабет,да се изнасмееме од срце како што правевме кога раб.заедно.Последниот пат ги видов повеќето замисли некои дури 14год не сум ги видела.Онака како што не бев расположена сите се појавија пред мене.
Се мислам дека и тебе те видов.Беше остарен ,здебелен,замислен.Ти гледаше во мене изгледа се мислеше која беше оваа?Бев црна сега плава нормално не можеш да ме познаеш.
Сакав да те поздравам ама децата нешто ме повлекоа и не ти реков ништо.
Искрено беше гад за сите и сите се плашевме од тебе.Еј која мизерија требаше да станеме кога ќе влезеш како некои робови ти бевме.Не дај Боже да не ти беше денот,често не ти беше, можеше човек за цигаре отказ да добие.Доаѓаше и само кратеше плати на кои на тие што работеа во 3 смени.Гад.
Ама спрема мене беше супер. Ги сакаше младите и веруваше во нивните идеи.Кај мене доаѓаше и се поздравуваше, зрачеше со позитива и убавина ама пак имав страв од тебе што и денес си го носам.

 

работам во приватна фирма веќе 6 години и сум презадоволна!
Жива и здрава да-е мојата газдарица каде што е една од ретките газди кои знаат да го ценат трудот и вложувањата на својот вработен,да го наградуваат со плус бонуси и редовно покачување на плата!
не рекле за џабе:човек со човек бива!
На неа би и рекла:дека и се восхитувам!

 

Им кажав се на сите во лице што мислам и занемеа од колега до директор. Особено директорот, пред сите му кажав еден куп работи и не му беше сеедно.
А на претпоставените кога ќе ми дадеа плус работа ги прашував зошто не им ги даваат задачите на унапредените туку на мене, ако ништо друго бар ги нервирав. Порано им ќутев, ама веќе не.
И сега би им кажала многу работи, ама веќе не се замарам, изгубив мотив за работа.