Што би си кажале...

Добро ти оди.Само така продолжи.Се што зацрта полека остваруваш може на друго поле потфлаш но на деловно убаво напредуваш.

 

Знам дека си преплашена, ама и тоа ќе помини... Силна си...

 

Немој. По којзнае кој пат. Многу погрешни одлуки. Премногу. Ќе немаш излез долго време. Заради други ќе станеш најнегативна личност. Затоа немој.

 

Remember,- when your in doubt - fuck.

 

*уоu are

 

Hehe знаев

 

Сакам да си го живеам детството,да се вратам назад...

 

Кога си ненормален си најдобар. Биди помалку нормален...

 

Prekini da se izvinuvas za se и сешто, некои не го заслужуваат тој збор

 

Prestani da si toksicen kon sebe si.

 

Една година од сега гледај личноста која сторила најмногу за тебе да е жива и здрава, сѐ друго ќе се среди.

 

Учи овцо, не дреми цел ден дома у пола мртво стање, ти ибам глупачата.

 

Probaj nema so da izgubis, samo mozis da dobies.. za prv pat si velam "ajde gospode neka navrti srejchata nakaj mene"

 

Кај брзаш со пишување
Сабота е денес

 

Веќе ништо не си кажувам.

 

Крии си и од самата себе

 

Како што мислам на другите така барем малку да мислам на себеси. Како што им угодувам на другите, така да си угодам себеси. И да правам како што мене ми одговара а не како што кажала Петкана. Да научам да живеам а не само да преживувам. Да научам да кажам НЕ, тоа би ми донело многууу мир во животот. Доста ми е од борби, од премолчувања, од неискажани зборови, од задушување на детето во мене. Животот е многу краток за вака да го потрошам....

 

Не сакам да сум дел од свет каде добрината е слабост.

 

Мораш да се растрчаш на тие места и покрај твоите стравови.
Соочи се. Немаш друго.

 

Минатото време не лечи ништо!
Само доволно те смирува,да прифатиш тоа што мораш.