„Уморен сум…“ не од работата, туку од тоа што секогаш морам да бидам силен. Никој не гледа колку тежи тишината што ја носам секој ден. Секој чекор го правам сам, со страв во градите и надеж во срцето. Понекогаш посакувам некој да забележи дека и јас се кршам, само не се распаѓам. Но продолжувам, затоа што ако јас не стојам цврсто, сè што сум изградил — ќе падне.
Своја и сигурна во себе. Таква да се сакаш себеси. Ти можеш да направиш многу нешта, а непријателите нека пукаат од мака.
Сакај се и верувај во себе.Секогаш кога е тешко и мислиш дека неможеш сети на сите тешки моменти кои мислеше дека немаш сила да ги пребродиш и дека е крај,а ги преброди и излезе посилна и помудра.Го можеш и ова,тешко е но ќе помине и ќе бидеш уште посилна.Секоја пад и секоја грешка е лекција во животот.После дожд секогаш доаѓа сонце.
Првиот ден од 2026та... вториот од одлуката оваа година да не одиш на инфузии за крвта. Ризично е тоа ама не оди, не беше начин и тоа... како дома ти стана таа соба во амбулантата кај матичнана, башка докторката те здебели со тие чоколатчиња што ти ги даваше како да си мало девојченце доста беше! Сега важно е да имаш дисциплина, значи планот за исхрана, пилатес, прошетка во природа, без стесови и она мало местенце каде што е таа убава црквичка што се нафати да ја чистиш, уредуваш оваа цела година... еј, таму ќе се преродиш! Само полека се ќе биде во ред