Што кога девојка во поодминати години станува терет во сопствениот дом?!

Ок си е насловот, да, сопствен дом. Тоа што е на моите родители е и мое. Мене ми е кажано, јас на шала кога одам на гости велам "да не пречам", мајка дури лута кога ќе го чуе ова.
А јас планирав до 30 да си бидам мома, ама ете...
Се ставам во ваква ситуација.
Значи да, и таа е дел од фамилија (жена на братот), ама треба да си знае кај и е местото.
За да ми направи некој да се осеќам како "терет" нема да дозволам. Едноставно нема.
И да, нормално е за коментари после 25та "ајде кога ќе се мажиш", па откако ќе се омажиш следи " А бебе кога?" и така по ред ќе си се нижат глупи муабети.
Ама дали тие што нарекуваат некој терет, размислиле дека еден ден недај Боже тргне на лево, па да се врати и она од кај што дошла, па да осети како е да се биде "терет" ?
Не мислам ништо лошо со овој коментар, само сакам да си стават некои луѓе во глава дека кога некого повредуваш, може да се врати како бумеранг.

 

Бабе,точно е дека домот е законски на моите родители и не ни барам да биде префлено нешто на мое име,далеку од тоа,само сакам мир и комотност,како што нагласив и претходно,не дека немаме доволно место и простор дома-имаме,ама како да ти кажам,моите се потрадиционални така малку од повеќе,уште од 25 та година ми инсистираат за брак,и одат до толку далеку да прават филмови што би било кога би останала цел живот стара мома,кој би се грижел за мене,терет би била дома,така зборат од свои видувања и искуства од околината каде немажените девојки со тек на време стануваат терет и пречка дома,иронично е знам.
И не се работи само за девојки,ете и за момци нека е,само зборувам од гледна точка на девојка,жена,стара мома или што и да сум
Често ми инсистираат да не бидам пребирлива толку(а не сум,постојат многу фактори кои тие не ги знаат)да сум се омажела ќе ми помогнеле за станбено прашање,а јас им велам да ми помогнат уште сега да се одделам,кога ете сами сакаат-ама не,условот да се помогне е само да се ОМАЖАМ и да не барам ништо од куќата на брат ми
Темава ја отворив под наплив на емоции,можеби преувеличувам понекогаш,но криво ми е што на свој грб добивам коментари од тие што треба и не треба и се си сфаќам доста лично,си правам филмови во глава зошто да е така,не само за мене,ами и за добар процент на девојки....

Друг пример од познаничка друга,уште сега прават 'договор' со брат и,ако еден ден остане стара мома тој да и вети дека нејзината сегашна соба,засекогаш ќе остане нејзина,ама кажи ми,искрено ама,се сведува ли животот на тоа кога братот се жени сестрата да стравува и моли за своја соба,и каков би бил животот во таа една соба,не е фер....
Друг пример кажав погоре како друга "стара мома" уште сега ја сметаат како посебна фамилија дома!

И не е само дали има љубов или не кон ќерката,кога сепак тука преовладуваат и други фактори,да не речам останати од турско уште

 

Да, нејзин сопствен дом, нема никаква грешка И кога ќе се осамостои, дали само настрана со свои пари сама или со цимерка, дали со партнер (во брак) – пак и тој ќе биде нејзин сопствен дом.
Така треба да биде во секој, секако нормален, однос меѓу родители и дете. Животот не се одредува со имотни листови и потписи, има нешто многу поважно од тоа.

А од „мислење добро“ (кое вклучува притисок и напнување кон личноста со тоа што се подразбира како добро) до навистина добро влијание на психата и среќата на таа личност, има ОГРОМНА разлика.

 

Уште сега си ја планирам детската за пренамена, дали во библиотека, дали во соба за вежбање, дали нешто во стил на мистер Греј, зависи како ќе ми се движат интересите со тек на време. И ако треба долго да чекам, богами ќе се изнервирам
Кого лажам, како што немам никој тука попрво би била од оние мајки што ќе си ги врзат децата до сукња за навек.
Ок, сега озбилно. На некои родители тоа им е како поттик да ја убрзаат мажачката/женачката на своите деца оти тие генерации уште се со мислење дека девојката мажена ако не е, ништо друго не и се важи, па одбираат вака позаостанати методи. Плус притисок од околина а они кутри за народ и од народ живеат и така...
Сега уште поозбилно, ако гледате дека нема место во куќата а вие веќе возрасни, најдете си соба под ќирија. Мажени или немажени, небитно, некој треба да излезе.

 

@Rama @Someonespecial ...сепак мислам дека ги преувеличувате работите, од мравка правите слон..никој на никого не е терет...но, бидејќи е голема разликата меќу нас, оставам коментари настрана и се надевам дека еден ден кога ќе имате и вие деца, исто ќе сакате да се омажат или оженат, да не останат сами.

 

Што знам, јас не познавам, ама сум чула дека го има и ова. Сиромашна земја, многу луѓе нема каде да одат, доста и менталитетот е одговорен тука. Голем број нешта се и во психата, добиваш третман каков ќе дозволиш да ти го пружат, но сепак, никој не ги избрал самиот околностите под кои ќе се роди, луѓето со кои ќе биде опкружен, воспитанието кое ќе го добие... ама моја порака е да се заземеш за себе.

 

Муабетот и осудите на тетките немаат ама баш никаква логика. Пази, керка која е сама треба да си излезе од дома, а син кој оформил семејство е океј да седи во домот на таткото?
Дали ја сум слаба во математика, или двајца можат да заработат повеќе од еден?

------------ Мислењево го почнав вчера уште кога ја видов темата, ама си реков да прочитам некој коментар пред да елаборирам. ------------

Толку примитивни сфаќања, тоа е чудо. Не знам што ме нервира повеќе, дали делот каде што се очекува од жената да се грижи за целата куќа (значи од местење на креветот, до правење ручек, перење, пеглање, чистење, грижење за децата т.е. секоја активност која може да ви падне на памет а е поврзана со домот) и покрај фактот што таа и мажот имаат исто работно време од 8 часа; или пак фактот дека синот носи снаа дома.

Значи, на сите им е јасна состојбата дека: нема доволен број на соби за сите да имаат приватност и комоција; имаат едно wc и секој ден пред одење на работа постои опасност да дојде до тепачка јер на сите им се моча; немаат стабилна работа и солидни примања да живеат сами; немаат никаква работа ама океј е да се оженат и непланирано остануваат бремени...
Иако не сите парови го прават ова, добар дел од младите вака функционираат. А после криви се сите: немажената сестра, свекрвата, Бранко, државата и така.

Како бе вакви животни прашања планираат да ги решат "уз пат". Демек појадок е ова, па ај земам нешто од пекарата пред зграда?!

 

Што кога девојка во поодминати години станува терет во сопствениот дом?

 

Јас не сум во поодминати години туку баш спротивно во цутот на младоста сум, па мојте дома особено мајка ми , ми кажува до кога ке те ранам, дека и сметам, се нервирала кога ме гледала, и толку несакано се чуствувам. .
Не секогаш имат врска годините

 

Често κомшиκи собρани κај нас знаат да κоментиρаат за едно девојче што не беше мажено и замисли во тие поодминати години
Девојчето сκоρо се омажи и пρед да се омажи таа вложи дел од својата плата во догρадба на κуќата. Не знам што точно саκаше да ρеновиρа или гρади но тоа беше остρо κρитиκувано, што си мислела цел ли живот κај нејзините да седела. Па не можела да си најде неκој, па била пρебиρлива па не можела без мајκа и и слично.
Не сум ρазмислувала на оваа тема и исκρено κρиво ми е зошто во тој момент не сум се вмешала во муабетот. Имам навиκа за ваκви теми жестоκо да се κаρам.
Всушност еднаш κога се изјаснив деκа имотот тρеба да се дели ρамнопρавно а не се да му се остави на бρат ми бев стρашно нападната, што сум планиρала јас па он κаκо ќе фоρмиρал фамилија во оваа κуќа, и еден κуп ρаботи. Κаκо јас да не сум им дете на моите. И не е деκа ќе му земам јас дел на бρат ми, само моите неκа се понудат доволно ми е.

 

Има такви кои суптилно , сакаат да ја избркаат сестрата на братот( со жена му), од својата куќа а има само 25. Тоа поодминати ли години се рачуна?
Упорно ги редат играчките на детето во нејзината соба...

 

Јa иaм брaт , и си зaмислувaм дa ми рече дa сум се зaречелa aкo oстaнaм стaрa мoмa, сaмo у сoбaтa дa си дремaм, У МOЈАТА КУЌА, или пaк мoите дa ми викaaт дa не бaрaм ништo, се нa негo дa му oстaвaм, или пa ќе ми пoмoгнaт стaнбенo, сaмo aкo се мaжaм...Абе пепел ќе се стoри куќaтa, никoј немa дa живее у неa. Тoa е пoлa мoе, утре мoже без крoв нa глaвa ќе oстaнaм, пoд мoст ли ќе спијaм. Акo тoлку им сметaм, некa шитнaт куќaтa, пoлa некa ми дaдaт зa стaн, и чao пријатнo.

Акo не ќе се влечеме пo судoви,ќе се брукaме...

Пa уште и дa не бaрaш oд свoјaтa куќa, демек скрoмнoст нештo aу. Абе имaте ли сaмoпoштoвaње? И пoсле се жaлите кaкo никoј не ве есaпи...

 

Јас па имам некој впечаток дека баш ќерката е посакана во куќата од братот, не смее ништо да и фали и ја гледаат ко принцеза, особено татковцитеОбично снаата што ќе дојде и ги трупаат сите обврски околу куќа, кај тоа па и дежурен кривец за се (не дека ова го оправдувам и машко и женско треба да е рамноправно и ист третман да добива)И во однос на внуци се попривилегирани оние од ќерката, што лично го имам осетено, ова ваљда дека обично тие не живеат со нив или не ги гледаат толку.
Озбилно не знам за ниеден случај кај што ќерката била "бркана" од домот заради синот.

 

Во секоја ситуација е различно не можеме да генерализираме .

 

Tocno e deka sinot je povece sakan dodeka brat mi ne bese zenet mozev da odam vo mojot dom decata mi bea sakani od moite roditeli no otkako dobia vnuci od brat mi se smena se zamislete vo kucata vo koja sum rodena nemam pravo na edna soba no ce prigovaram i jas imam del vo taa kuca nikogas ne bi im napravila taka na moive deca i jas imam cerka i dva sina no podednakvo gi sakam ne gi delam

 

Тоа зависи до родителите.Ете гледаш ти имаш 3 деца и сите ги сакаш подеднакво.Не дека твоите не те сакаат ама ете им останало веројатно дека ќерката треба,да си оди дека се останува на синот.Но не е секогаш така.Еве тетка ми своеволно му го дала нејзиниот дел од куќава на татко ми.Никој не ја терал тоа се е во договор меѓу децата, ако не писнеш нема ни да добиеш.Од друга страна пак мајка ми сакаше својот дел од една ќуќа да и го даде на сестра и.И викам абе будалче колку бездомници има во земјава ако веќе даваш дај на некој што ќе му треба не на некој што веќе има.Јас искрено кога би имала брат или сестра(не возможно е да имам ама кажувам АКО би имала) ќе си го земам тоа што ми следи по секоја цена.Таква сум за се во животот.Се што е мое е мое и крај.Нити туѓо барам нити свое давам.

 

Што да ви кажам? Жал ми е што сте се родиле во таква фамилија. Кај ви се мајките, или и ним им сметате? Боже сачувај, ај пред 50 години да прочиташ ваква работа, али сега да сметате дека е нормално и да ќутите?

Ко што пиша членката погоре, пепел. Да видиме после кој како ќе се снајде. Да ме делат ради тоа што некој се родил со такво меѓу нозе, може да сањаат.

 

Околу делба на имот, фер и чесно е ако е тој поголем да биде рамномерно поделен (куќа на едниот, стан на другиот, земја или пари злато на пола) ама кога е само една куќа или стан, а притоа братот таму живее со семејството, јас лично не би барала дел ако не живеам веќе таму.
Што побогу ќе и правам на една две соби ако се на мое име, па и деца речеме имам две, после таа соба на пола ли нив ќе им ја делам?Самиот ваков чин ми е себичен.Можеби пари во компензација, ако се има можност за тоа.

 

Мислам дека не е поентата во таа соба или две, туку и ќерката да биде понудена од страна на родителите и братот во поделбата, да ја уважат како еднакво чедо и да ја прашаат дали сака дел или не. Иритира тоа што по автоматизам ќерката не ја ни вклучуваат во тие муабети околу имотот, туку се знае тоа е на братот тој ќе донесе жена, а таа ќе си оди. А што ако не си оди? На пример не се мажи? Или пак се мажи и потоа се разведе и мора да се врати назад? Не ми е јасно како има вакви родители да си ги делат децата, тоа според мене не се родители на место.