Што му фали на мојот карактер (самокритика)

@referentka не реков такво нешто дека некој неќе да признае туку зборував баш на темава зборувајки за мене од аспект што друфите мислат за мене. Затоа што е глупо јас да кажам дека мислам дека нешто што го правам не е ок а упорно пофторно го правам.
Она што овде нема да го прочитате е дека некој е лош човек затоа што секој од нас за себе мисли се најдобро. Затоа и не очекувам лугето да бидат до крај отворени токму од причини кои ти ги наведе дека општеството ќе ги отфрли, во случајов останатите члениви на форумот. Зато е полесно да се приклучиш на толпата отколку да бидеш соло играч.Е, сега ако се избориш да бидеш водач во таа група тогаш браво за тебе.
Да пофторам за никого не реков дека не сака да признае неморал, ќтуку реков дека многумина можеби размислуваат како мене но не се осудуваат да се издвојат од толпата затоа што е полесно да се трча во толпа отколку сам наспроти ветрот.

 

Јас мислам дека @Strumka22 се бори за признавање на тоа дека секој може да има каков сака морал, висок или низок. Е сега со оглед дека дотичната цурка си вика дека има низок морал во превод промискуитетност си ствара лоби и се бори за своите права. Струмке не влегувам во дуел со тебе не го сфаќај ова така. Имаш право да го живееш животот како сакаш и што сакаш да правиш, па и 100 партнери да смениш, твој живот и твој избор е тоа. Со таквото однесување дефинитивно би излегла од поставените фиктивни норми на општеството, па верувам на тоа алудираш. Нема правила во животот што и како треба да се прави, сите “правила“ се поставени онака... лежерно! Не мора строго држење до нив, но како и да е мора да си го цениш сопственото тело и да не дозволуваш да биде сечиј трофеј. Ако сметаш дека излегуваш од повеќето општествени норми, не мораш тоа да го нагласуваш и да бараш другите да бидат како тебе (и да се, ќе ќутат и ќе се прават светици), само фурај даље ако ти е убаво.

Назад на темата, мислам дека мојот карактер е добар во глобала. Во последно време се обидувам да терам таканаречена Путинова политика во стил: Нејќеш ли Јужен и Турски тек, добро нема ни да ги имаш! Сметам дека така треба со одредени луѓе да се игра. Само јако и отсечно!
Единствена самокритика што би си ја упатил на самиот себе е дека кога еднаш пресечувам во корен, така и мора да остане, а не да давам нови шанси и да гледам како луѓето не се менуваат (остануваат исти социопати!) пошто тој факт ми е добро познат. Но секогаш верувам во доброто, непоправлив оптимист сум, фабричка мана ми е и таков ќе си останам. Ако другите се за никаде, бар јас ќе се трудам да бидам супер.

 

Pisav deka dokaj nekade si vo pravo no otkako ti gi procitav postovite go izbrisav.Zasto mislis deka i pokraj anonimnosta nekoj ke se pravi deka e svetec,ednostavo ne razbiram ova e samokritika i nekoj ako pise ke pise kritika za sebe a ne sosem nesto treto,ili pa te sram da se samokritikuvas ili ednostavno nesto dr sakas nez.I dr pat pisi si samo za sebe a ne da mesas dr devojki,tolpi,babi i zabi

 

Mi treba malku poveke samodoverba i pomalku zemanje na nekoi nebitni raboti pri srce.

 

Самокритичноста ми е огромна,склона сум прво себе да се осудам отколку другите.На моменти преемотвна а на моменти-камен.Злопамтило сум големо,простувам ама не заборавам.Заборавам работи настани имиња, многу често-ова не знам дали Алцхајмер ме посетува.Затворена спрема луѓе кои не ги познавам.Посесивна сум спрема се-што е мое е само мое .Педантна не поднесувам неред,освем кога сум болна.Нестрплива и брза,заради тоа правам грешки.Самодовербата ми е на ниско ниво.
Има уште...

 

Нетрпеливост - сакам се што ќе наумам да биде одма и сега, во спротивно ме фаќа нервоза и почнувам да се чувствувам непродуктивно. Сум имала случаеви каде сум си поставувала и ограничувања самата на себе при неостварена цел. А воопшто не бил до мене проблемот...
Среќа како созревам и стекнувам искуство, сфаќам дека понекогаш и на времето му треба време.

Емотивност - однадвор изгледам како стабилна, цврста и арогантна согласно на исказите на други луѓе како ме доживуваат. Никој кој што не ме познава ептен добро, не би ни претпоставил колку голема плачка знам јас да бидам.

Избувливост - манифестирам незадоволство многу отворено и по држење и по однесување. Нешто кое што многу го мразам кај мене и никако, ама никако да го променам.

 

Многу сум посесивна,понекогаш и себична,сакам се` да контолирам иако знам дека некои работи,едноставно не се под моја контрола и тогаш збеснувам.
Премногу сум избувлива и често се каам за некои работи што во афект ги правам или кажувам.
Тврдоглава сум,сакам се` да е по мое и голем инает сум,никогаш не попуштам.

 

И јас истово, нонстоп дома ми го зборат, ама џабе. И јас сум ракче иначе, до знакот ќе да е.
Ќе додадам дека кога се работи за туѓи обврски и проблеми секогаш гледам што е можно побрзо да се најде решение, а кога се работи за мене секогаш ги одложувам работите. Избувливоста на моменти исто не ми чини, ама сепак имам повеќе self-control него порано.

 

Треба да престанам да барам луѓето што ме сакаат да се сменат или да менуваат нешто за мене... не сум јас крива, тие не знаат не да кажат ...
Премногу се гледам како жртва и понекогаш не знам да се опуштам како што треба.
Храброста ми е потребна само за да го запознаам него дома, за ништо друго.
Среќата треба да ја пронаоѓам во малите нешта... ама тешко ми оди некако

 

Ми се свиѓа темава

Па на мојов карактер му фали ... постојаност, да малце повеќе да намалам со неодлучноста и повеќе да верувам во себе.
Да се слушам самата јас,помалку да барам совети од други.Да имам повеќе контрола врз моите мисли и зборовите што ги изговарам.Да бидам попретпазлива во одредени ситуации.

Мислам толку.

 

Пребрзо реагирам дури некогаш и пребурно,сакам секогаш да се изборам за правдината да излезе на виделина.Не поднесувам лицемерие дволичност,кажувам во лице тоа што го мислам и ценам такви луѓе.Сакам секому да помогнам а многу пати сум добила нож во грб од истите тие луѓе.Лесно се разочарувам и ми е тешко на душата и ми треба време да се соземам.Ми фали поголема самодоверба и решителност.Не ми е важно кој и каков живот води,битно ми е да е човек спрема мене.Си имам мани,знам и се трудам да бидам подобра личност прво за себе а после за моето семејство.

 

Решителност, самодоверба...

 

Малце помалце сарказам и хејтање..

 

Премногу сум самокритичен, нешто што во некое понормално општество би било ценето да речеме. Многу трпам, не избувнувам лесно, али кога ќе избувнам и што треба и што не треба кажувам.

Кога мислам дека спроти мене имам човек на ниво, небитно дали е љубов или пријател/ка. у смисол начитана, сериозна личност и како да кажам, ќе те продаде за 5 денари, многу се разочарувам. Па зошто ги читаш тие 100 тома книги, кога сте исти ко сите, а мислите дека 10ките на факс те прават подобар? Значи емотивен.

Порано бев многу отворен пред другари. У смисла ме мачи некој проблем со женска и се до детал ќе им раскажам и добивам смеење и одговор, па шо чекаш брат еби ја????? А ти чекаш озбилен совет.
Поминаа години ја не им кажувам ништо шо праам по Скопје. И ми ѕвони мобилен, ааа ти се јави некоја. Олади викам, на моите дома не им кажувам шо праам, па вас. Го решив тој проблем со отвореноста.

 

Кажувам работи без да промислам убаво и после ми е криво зошто така сум кажала, лесно се нервирам и се лутам, многу сум неодлучна (или не сум), многу чувствителна дури и за луѓе што не ми се толку битни...едноставно ми е жал за сите и премногу им верувам на другите а после излегувам повредена...
Уф, треба да се менувам...

 

Премногу сум сожалива и лесно можам да се сочувствувам со туѓа болка и несреќа. До тој степен што на моменти не можам да уживам во сопствените радости.

 

Е тоа ич не ти чини извини вака што морам да се замешам и да ти кажам. Не сожалувај никого и никогаш не ја заборавај поговорката: рани куче да те лае. Не за џабе е кажана, има 100% вистина во неа. Некој намерно игра на карта на (само)сожалување за да добие она што сака. Има секакви луѓе по овој свет, варкај се. Just saying... не те плашам cheer up.

Биди човечна, ама не ги сожалувај другите, посебно не тие што се здрави и прави, а нејќат со мал прст да мрднат животот да им се подобри.

 

Понекогаш сум толкав песимист што сама си го расипувам расположението и сама си се расплакувам за без врска работи.
Често несвесно дозволувам други луѓе да влијаат врз мене и мои одлуки.
По некад сум наивна па брзо стекнувам доверба во луѓето без да ги проценам какви се.

 

Многу сум мрзелива и не можам мотивација да си одржам. Ќе почнам нешто, мотивирана и среќна, наредниот ден веќе не ни помислувам на тоа.

Избувлива сум само со блиски, најчесто со дечко ми, а пред други сум маче... Мора да ми се постави некоја психијатриска дијагноза.

Многу сум наивна и многу работи кажувам на луѓе што не ми мислат добро... Ама таква сум, секој пат си се надевам, може не е лоша/лош, би била добра пријателка со неа/него и слично, и секој пат се зезнувам...

Имам уште, ама ако продолжам да пишувам ќе се издепримирам.

 

Супер е темава,уште кога ја видов без да отворам почнав да размислувам за мојот карактер.

Емотивна сум и се што ке ми речат си зимам на срце.Многу брзо се лутам и сум голем инает,и кога не сум во право не попуштам,а и секогаш кога ке се налутам не попуштам прва чекам малку да ме помолат.Исто така преокупирана сум со непотребни мисли по цел ден,од кои добивам и несоница.