Што после дипломирање? Да се работи што било или да се чека добра прилика?

Се согласувам, туѓ живот, туѓ проблем и нема што некој да се меша во истиот, секако другите луѓе не одговараат за евентуалните последици кои останатите ќе ги сносат.

 

Значи главната поента на темава е дека секој треба да си научи да си го заработува лебот и секој треба да се осамостои што е можно побрзо. Тоа е закон на природата меѓу сите видови, а што пак останува за нас луѓето.
Фала богу патот до тоа не е еден, но треба што поскоро да се одлучи во која наскоја ќе се тргне, да не се стои во место, затоа што ако заостануваш ќе те прегази конкуренцијата и само прашината ќе им ја јадеш што останала позади нив.
Ова веќе се меша и со други теми, но родителската грижа кон децата иако е вечна, сепак после некоја одредена возраст треба да си остане во сенка, а не да преовладува и да биде главна потпора.
Уште од мали нозе се учи самостојност, а не чекај мама да ти помогне со домашната, чекај мама да ти го нацрта цртежот за ликовно, чекај тато да ја направи куќичката за ОТП, чекај да ти уплатам партиципација во банка да не се гужваш, да ти намести мама за јадење и сл. И за жал ова не го карикирам и преувеличувам, луѓе јас сум се крстела што студенти втора година на факултет поим немаат една обична уплатница како се пополнува и каде треба да застанат во банка. Тоа е чисто осакатување и сечење во корен, а не грижа.
Кога во потсвеста му е ставено на некој дека постојано треба нешто да чека од некаде, нормално дека така ќе функционира цел живот. Е после не бива, ќе кукаме, тешко е...епа тешко е кога навиките се тие. Не за џабе е речено „Теле се учи, а не вол“.

 

Се мислев дали да пишувам на темава бидејќи повеќе пати ми е напоменувано дека нели чим не живеам во Мк не знам како стојат работите таму ама пак се размислив и сакав да споделам зошто мислам дека во странство младите се многу поуспешни од Мк.
Тоа се гледа од оваа тема, од снаи и свекрви каде на веќе возрасните деца им се прави guilt trip, да не смеат да се иселат од дома, од оваа тема каде им се забранува на повторно возрасни деца да работат бидејќи било пази молим те срамота.

Јас сум од средно богато семејство, кога бев 16 години на татко ми годишната плата му изнесуваше 200.000 долари, јас работев после училиште во МкДоналдс за 6.5 долари на саат, и само да и кажам на @Doozy сите се исто третирано во МкДоналдс, дали си странец или домашен, ти се ефтина работна сила која треба да се искористи. На татко ми не му било срам дека ќерка му работела во МкДоналдс, се радуваше дека сакам да заработам сопствени пари иако очигледно со неговата плата немало никогаш да страдам за било што.
Во Мкдоналдс работев две години и на 18 години си ја купив првата кола со сопсвени заштедени пари и можам да кажам дека никогаш не сум се чувствувала по горда од себе од тој момент кога со свои пари си ја платив во кеш колата.
За време на студии исто паралелно работев, келнерка, шанкерка, 3 смени неделно во брза помош, никогаш не ми било срам од работа, ниту пак некогаш ќе ми е срам, срам за мене е возрасна личност да чека од родителите сеуште да си ја кршат кичмата за да ги задоволат нивните хирови.

Работното искуство те менува, те прави поодговорен, повеќе ги цениш парите бидејќи сама ги заработуваш, така да секакво работно искуство е пожелно да се има, во ред е да си го цениш знаењето и трудот вложен во студирањето ама од некаде мора да се почне а никој не почнал од врвот туку од дното.

 

Е тоа е муабетот што јас цело време го правам. Многу нормално дека мене од дома ќе ми дадат пари, but that is not the point. Кој родител нема да му даде на сопственото дете? Мајка ми се осеќа виновно затоа што смета дека и моменталните пари кои ми ги дава за студирање не се доволни, смета дека еден млад човек секогаш треба да има повеќе паричиња, да му тропнат во џепчето. И сега што да правам јас, да и кукам како немам убав телефон, а таа има еден најобичен, или да викам сакам да одам да патувам, давајте ми пари, или сакам да одам на магистерски, мора да ме исшколувате, или сакам неделава да си купам фармерки, гајле ми е што први е далеку, сакам да купам шминки, сакам палто, ваа..... Моите ПЛУС желби не се ама никако должни да ми ги покриваат, кога сум возрасна и работоспосбна. Овде морам да ги споменам и баба ми и дедо ми, што никако ама никако не би ме оставиле без пари, помогнале и помагаат многу, а никогаш денар им немам побарано, but then again, that is not the point.

Ако не отидев настрана, ќе си барав работа тука.
Зошто?

Одиш и се мешаш троа со луѓе, научуваш да си пофлексибилен, да не се замараш, си ги гасиш емоциите на работа. Се учиш да се однесуваш професионално, не се замеруваш, не се караш, едноставно си ја работиш работата и си кулираш.

Море јас фактички и немав проблем со Германците во Мекдоналдс, одвај 2-3 ги имаше, имав проблем со доселениците од некое си Свирипичино, што рака на срце, ем не беа нешто поразлини од нас, ем сите фрустрации си ги истураа на нас. Значи прво не сум ти крива што животот те донел во Мекдоналдс, сама си си одбрала тука да работиш, сите се мачиме во животот за да успееме, очигледно и не ти е лоша работата чим си стасала до шефови и чуда. Ако веќе се прави Германец, нека се прави до крај, исклучително се строги, но и исклучително се праведни, никако не те замараат, а уште помалце и навредуваат. Не кликнав со нив како народ, оти ете, можеби и малце премногу си ги бркаат сопствените работи, па не обрнаа внимание за проблемите што ние ги имавме.

АМА.

По неколку работења од тогаш, било со деца, било со некои преводи, било сезонска работа.... сега нема шанси некој да ме извади толку од такт како што ме вадеа првата година. Треба ептен да ми згазнат на нерв за да реагирам. Дали отрпнав или созреав, не знам, како сакате кажете го. Знам што ми одговара и што не ми одговара, што можам и треба да истолерирам, а што не можам. Кај што ми беа шефовите/газдите во Америка на втората работа (уште си комуницираме, многу паметни и прошетани и начитани луѓе, двајца phD), само ЕДНАШ ми се развикаа за 3 и кусур месеци. Имаше гужва, сабота вечер, работна атмосфера, луѓе преполно, сите се буткаме меѓусебе, нервоза, тензии... и спискаа кај сум, што правам, ау уауа, гледам ли колку луѓе има, што се замарам таму со глупости (мислам дека ги бришев масите или менував некои кутии) .... само се насмеав, реков во ред, не се секирајте, доаѓам, ќе средиме и се насмеав. После на крајот на вечерта ме викнаа настрана да ми се извинат, не сакале да реагираат така со мене, ама навистина било гужва. Реков дека навистина немам проблем, и немав, затоа што знам дека кога работиш, работиш, не можам јас ради тоа едно нешто да се смуртам, да се расплачам, да фрлам униформата и да си одам дома. Реално па, и надредениот има право да реагира врз тебе и твоето однесување, мора некој да ги контролира сите. Луѓе сме, нервоза, нит го сфатив лично, нит ништо. Баш сега пред некоја недела им пратив слики од Македонија, нормални сме биле, ми потврдија.



Е тоа несфаќање на лично на работите, професионален однос за време на работни саати, работливост, брзина, квалитет.... Па дури и девизата - кога работиш, работи како што треба - немало да ги знам и да ги научам толку многу да не ми биле сите овие работни искуства. Да не споменувам колку расте самодовербата со секоја следна работа, да сум сега со овој памет, ехххххх....

Друг пример па, исто така родителите не му давале, демек нема што да работиш, еве ние сме работеле и сме створиле и за тебе, нема што да одиш да миеш чинии или да чистиш со шпањолци таму, и на крај тајно си најде работа дечково низ Скопје и си работеше. За волја на вистината, не правеше нешто поразлично од тоа што го правевме ние по странство. И што ќе му беше ако дојдеше и чистеше или служеше или не знам ти што? Ништо, само можеше повеќе пари да си земе и да прошета,а муабетот дека ќе шета по други континенти туку-така е.... Дали го разбрале дома, натаму сторијата не ја знам. Значи не е само за парите, за независноста е, за чувството на исполнетост кога правиш нешто во животот со тоа што ти си го створил.

Мислам, од дома сите знаеме како треба, ама скроз е друго кога ќе те ,,фрлат,, на пазарот на труд.

Па ќе ви речам, порано се знаело, убави и неубави, образовани и необразовани. Денес сите се убави и сите се образовани и сите мислат дека се' знаат, друга особина веќе стапува на сила.

 

@bittersweet i site ostanati sto ste von Makedonija,ic da ne se ustrucavate da pisete vase mislenje na bilo koja tema.
Vo naslovite ne stoi('Vo Makedonija').A toa deka sekogas ke se najde nekoj nemozejki da ve demantira so argumenti vo vrska so temata,ke se fati so vas deka ne ste kompetentni oti ne ziveete tuka.
Konkretno temava se zapocna na osnova na eden oglas vo Makedonija,no naslovot e ubavo opsto postaven.

 

Осуда е да се каже свое мислење или осуда е кога се збори со денови за тоа како на членката и било срамота да работи некој како келнер? Нејзе и е срам, вам не ви е и што сега, ќе се тепате зошто така мислела? Се согласувам со тоа дека треба се да се работи, па макар и келнер/ка, но работата е што не прифаќате туѓи мислења, кои се спротивни од вашите и ај сеа со денови,па ако треба и цела година муабет зошто нејзе и било срам да работи како келнерка.Нит ви побарала совет, а нит ве прашала.Точно сите си кажавте мислења, ставови, ама вака изгледа како да ви пречи што таа така мисли.Вие работите или сте работеле како келнерки, што се толку трогнавте од нејзиното мислење? Ако не сте работеле како келнерки, тогаш нема што да мислите као наводно рекла, келнерите биле ниска класа.

Денес е такво времето да човек нема можност да пребира, туку да работи она што најде, знаете и самите како е во нашава држава.Но, ако некој мисли поинаку, како што е пример со членката, не сакала да работи како келнерка и што има бре со денови да се натегате околу тоа, ќе и смените мислење или што? Таа има кој да слуша, има родители, фамилија, сигурно нема вас да ве слуша. Еве и другата членка што ја цитираше си кажа што мисли за работата како келнер, што неа не и објаснувате така со денови или се работи за тоа што кажаното не е од @buba4e89 ?

Мене не ми е понижувачко, а нит некаков срам, да се работи како келнер/ка, но тоа не значи дека треба некому очи да му вадам, зошто не сакал да работи како келнер.

 

Мaлку пoмешaвте, темaтa е зa пoсле диплoмирaње и спoред мене не требa дa се мешa стрaнствo. Леснo е дa чистиш клoзети илјaдници килoметри oд дoмa кaде никoј не те пoзнaвa и зa тoa нa крaј нa месец дa дoбиеш дoбрa сумa нa пaри. Дa јa прaшaм Дузи и oстaнaтите дaли вo рoдниoт грaд пoсле диплoмирaње би рaбoтеле истo aкo не им е ептен зoрт. Сегa дa дaдaм oглaс декa бaрaм некoјa куќaтa дa ми јa исчисти еднa немa дa се јaви, вaжнo силни сме нa збoр. Учиме зa дa не рaбoтиме билo штo нели, aкo не е тaкa и aкo не се тие нaдежи или спoред некoи фaнтaзии зa дoбрo рaбoтнo местo тoгaш чему oбрaзoвaние? Не велaм декa требa дa имa срaм oд рaбoтa, нo aкo сметaш декa мoжеш и зaслужувaш пoвеќе плус не ти е нoж дo кoскa, стреми се кoн пoвеќе. Збирaј искуствo oд рaбoтaтa кoјa сaкaш дa јa рaбoтиш мaкaр и зa без или мaлку пaри нa пoчетoк, a мнoгу шкoлo oд чистaчкa и келнеркa не дoбивaш, сaмo нерви челичиш.

 

@Bridget еве јас работев во мојот град, во мојата населба, ги служев моите сокласници и ги чистев и вецињата кога ми беше редот во Мкдоналдс, не сум се срамела, никој не ми се смеел, баш напротив на сите им било нормално да се работи.

 

@bittersweet. Oвa пoсле диплoмирaње?

 

Не, после дипломирањето како најдобра во генерација ме чекаше работа каде и предходно бев на пракса а и работев како волонтер, да не ме чекаше исто ќе работев било што додека се вработев.

 

Јaс мислев декa немaш фaкултетскa диплoмa изгледa грешкa сум, oк.

 

Немам, имам колеџ две години, виша школа за медицински сестри, имам завршено за midwife, бабица.

 

Мака од работење немам, да сум имала немало да сум таа што сум денес. Еве ако не ми дадат виза, ќе дипломирам во јуни, мислиш дека ќе се сунчам во дворот после? Па да ти кажам и не зимаат мали пари женичките што чистат по куќи, круната нема да ми падне секако.

Имам мака кога некој пробува да ме убеди дека се силам на збор, дека не вредам колку што викам, дека не се ценам, дека не вреди да се трудиш, да учиш, да работиш напоредно, демек Македонија е ова, бла бла бла.... убаво рече Џована, како да се ситите на тоа што јас го зборувам и кажувам, па мислите којзнае што и како ќе ме навредите. Па барем имам муда да си признаам јасно и гласно што работев и не се срамам, нема зошто, нит крадев, нит лажев. И да, ќе бидам горда на тоа колку сакам и немате право да ми речете дека не е така.

Чисто информативно, клозетите се најчисти од сите нешто што може да ги чистите, затоа што најчесто се чистат. Кујните се погадни, посебно нешто мрсно, запечено и истурено или исушено. И тоа чистев.

Сите сакаат пари, никој нејќе да работи, епа сега......

И пак сум ја лошата и лошо кажувам, и другпат ми го рекле тоа, јебига.

 

Дузи мoјoт пoст е јaсен a ти гo тoлкувaш кaкo сaкaш.

 

И викаш @Doozy , ако не ти дадат виза годинава за Америка, нема да се сончаш на двор, ама одма ќе се фатиш за рибачката четка и ќе го чистиш првото ве-це што ќе ти наиде на пат??? Луѓе, ви се молам, смешни сте од што одите од екстрем во екстрем! Саде работнички овде бе, а излези надвор, оп друга реалност! И да, во странство е друго, друг менталитет кај луѓето и крај, точка, никој нема да ме разубеди во спротивното! Македонија е позади земјите од каде што пишуваат некои членки милиони светлосни години и многу е лесно да се коментира од страна. Оти таму луѓето не го решаваат туѓиот проблем пред сопствениот, ама тука за жал е така. И јас аплицирав за au pair во странство, значи не сум мрзлива, нели? Оти тоа вклучува чистење исто така, готвење, бришење гомна на туѓи деца... Ама, ете тука не можам да се нафатам да бидам чистачка, не оти сум НЕ РАБОТНИК, туку од пресијата на мојата мала и проклета околина. Да ме видат мене тука да работам чистачка, Боже ми помози! Ќе биде - еве ја јаката ученичка, така беше, вака беше, онака беше, а сеа со метла во рака. Пресијата од малограѓанштина е ужасна луѓе, тоа повеќе ќе ме уништи отколку немањето сопствен приход неколку месеци додека барам работа. Простите, неискалени луѓе тоа чекаат да видат и да имаат муабет, а да се поигрува некој со основно образование со тебе и не е баш така лесно, нели? Или пак за инает на муабетов- Е !

Абе и братучетка ми идеше две години во Америка чистеше, си донесе слатки паричиња, полни куфери гардероба, ама ете сега се врати, дипломира и не може и НЕ САКА да се фати за рибачката четка. Мрзелива е и она, знам ! Како да не! Едноставно е како тоа дека тревата е зелена - ова не е Америка!
Ама, за инает нели, можеме се да си кажеме, а не оти стварно така правиме во животецот!

 

Дечки, ако сметате дека лажам и лаам на празно, дека ќе пребирам работи, дека едно кажувам а друго правам, дека немам муда овде да работам тоа што сум работела во странство, слободно можете да ми ги прерипате постовите. Де де, што се попаливте, пак ќе речам, ако сакате пари, треба да се работи, сакате како на Запад, епа таму е така.

За мислењето на другите и околината, за тоа со кого сум, како заработувам, каде одам, што правам во животот, веќе година и кусур ме заболе долната. Дека од тоа па на многу убаво место стасав, на непријател нема да посакам да мине низ тоа што минев јас. И ја си имам проблеми, и јас си имам гајлиња, и јас се плашам од иднината, ама тоа е, извинете ама една година бев и повеќе од што треба разочарана, сега нема потреба од тоа, немам веќе сила да седам и да кукам како ништо не ми чини. Јебига, кога еднаш ќе те истренирааТ на таков начин на размислување, нема назад. Малце сум on the crazy side според некои, и други ме прават улава за муабетов, демек нормална ли си, шо се глупираш, бла бла, што има студент ко тебе да работи по фабрики и супермаркети отпосле, ама нека. За жал, на потешкиот начин научив како да си правам како што ми чини.

 

^Многу безобразна ма ти откако се врати од преку барата

Јас бев подржувач на мислењето работи што можеш, подобро џабе работи џабе не седи, ама веќе не сум баш баш подржувач на овој став.
Посебно кога ќе се начиш да вадиш македонска просечна плата за една недела работење, не ми се работи ич за 100-200 евра.
Ми се допадна мислењето на Лилит да си го цениме трудот и знаењето, зашто сами ако не си го цениме никој друг нема.
Тука не спаѓа она од клупа на директорска фотеља, ама не дозволувам некоја нотарка полуписмена да ме користи за 4000 денари месечно што она тие пари ги вади од 10 печати и заверки у 2 дена.

Не утепаа сосема, ни го унаказија факултетот не натераа да бидеме магистири без ден асално искуство, и сега куку нонен.
Епа куку.

 

Од чистење клозети, отидовме на маркети и фабрики. Кој се разбрал со луѓе на крајот на краиштата.
На кој како му годи така нека си прави, оти секој си знае како му е, што му е! Не осудувајте само како некои се мрзи и некои такви слични епитети. Има и такви!, таман работа да нема, ама јас не дискутирам за такви, или за оние што 10 год студираат факултет, па после мафтаат со дипломата високо и нема посилен и поучен од нив и бараат длабоки фотељи или ништо друго не доаѓа во предвид. Зборам за поинакви, трудољубиви луѓе, кои бараат за да најдат (а во тоа не е вклучена работа како чистачка)! Се извинувам за моментот на мрза со ова во заградите.

 

Хипстер кажи ама сум разлошена, а иначе во глобама сум фина, фина, како бајче.

Абе испадна дека на крајот пак истото го викаме, дека треба да се труди човек за да успее. Фабрики и маркети спомнав за да не биде само муабетот со чистење, шо знам, а ќе креваш кутии, а ќе чистиш, па е тоа. Не дека завршуваме сите факултети за отпосле да работиме за 4 илјадарки или пет, ама ако дојде ред, некои одма ќе ја фанат метлата ли, тоа за вц-иња ли, гајбата ли.....

Мада што поштувам здрава дискусија и реплики, а не само срамота е, испод ниво, вака така.... а на крај можеме да се согласиме дека не се согласуваме.

За тие со по 10 години студирање имам башка што да кажам, тоа е веќе посебна врста на народ, па може и едно такво темиче, таман гледам расположени сме за дискусија.

Народе бидете ми поздравени, интересна тема во секој случај.