Што се смени откако станавте родител?

Освен љубов многу за овие 2 месеци ништо скоро,ситници.
Малце излегувањата ноќни. За овие два месеци само два пати сме биле на пијачка сами со мм навечер, дека спие 5 часа без да се буди, но има време ќе излегуваме.
Бебе спие ноќе јас со него по 10 саати.
И многу сум попипава некако. Порано брзав се'. Сега и пелена да сменам поплецка па си играме.

Ќе пишам пак догодина.
Едит: јас не жалам за ништо порано. Премногу сум воодушевена од бебо, а и си се луфтирам сама по саат во денот, и мм е тука и многу сум спокојна.

 

Пред да станам родител, целото време беше исклучиво мое. Егоизмот си го негував, сите желби си ги исполнував, правев што и да посакам (во смисла - ми се оди некаде, ми се купува нешто, ми се оди сама и безгрижна на 9 места вечерта) и со полно срце го уживав тоа.
Сега тоа не постои, на моменти ми фали, но во суштина ми е изживеано и само со доза носталгија се присетувам на некои работи. Кога купувам облека, инстинктивно прво гледам облека за неа, па за себе. Излегувам сама ретко, но квалитетно. На почеток ми беше застрашувачки фактот дека имам пар очиња што вечно се вперени во мене, сега веќе знам - јас си ја одбрав и таа не' одбра мене и татко и, зарем нема поубаво од тоа?
Се смени и килажата и трпението, се сменив и јас, се надградив и буквално и метафорично.

Баш денес имав пишано еден таков твит. Сосема ми е прекрасна и природна оваа животна улога. Не би се враќала назад на таа што сум била, оти сум била некако површна, центрирана на себе, нецелосна. Барем јас така си се доживувам.
Сега ова ново јас е прекрасно поле за истражување предизвикувачки нешта. Ништо не е исто, а се' е некако - исто само поенергично, полно.

 

Хахаха, ова со гаќиве исто, се преиспитав дека само тоа останало

Сакав да кажам дека косата обеле. На почеток ги мразев и со пинцета едно по едно влакно ги корнев. Сега ако ги корнам ќе останам без коса

 

Догодина само нема полецка да менуваш пелена, ќе мора да убрзаш, зашо ќе бега. Некад и со гомната на газот ќе бега.

 

Освен што денот го планирам според дремките на бебето, не се сменило многу. Барем не во овие 7 месеца до сега. Многу брзо ми поминуваат деновите, зошто цело време нешто треба да се направи. Цицање, пресоблакање, каша, шетање, успивање, чистење, перење, пеглање, јадење...
Додуша и пред да се омажам и да станам мајка, не одев во дискотеки, ама кафе со другарки сега и со бебе си терам, или да ја успијам во 9, па да излезам до покасно. Не сум некоја што се дотерува и шминка, па затоа врзанава коса не е драматична промена. Кога ќе се вратам на работа, знам дека и тие минути што ги имам слободни сега ќе ги снема, ама сакам да ми е исполнето времето генерално.
Можеби смисла на животот имам повеќе. Се што правам е за неа на некој начин. Ама секојдневието го доживувам некако нормално, иако сум покнап со време, пак си ги правам работите што мене ме исполнуваат, само со бебе до мене.

 

Даааа... Ќе морам... мене сега ми ги брцка петите во гомцата кога е какан, тек тогаш