Најголемата човечка слабост е тоа што секогаш сака да го дознае тоа што не сака да го знае. Светот е комедија за оние кои мислат, и трагедија за оние кои чувствуваат. Чекорењето со пријател во темница е подобро отколку чекорењето сам во светлината. Болката е неизбежна, страдањето е изборно!
"..И тогаш те сретнувам.И се појавува оној ист грч во стомакот.И пак се убедувам себеси дека тоа е нешто старо, одамна поминато.Ништо страшно и ништо битно.."
Се борев. Со заби и со нокти. Си ветив дека нема да плачам, а марамчето го натопив со солзи. Една. Или две. Три. Лажам. Малку повеќе од три. Молчам, седам и се ѕверам во таванот. Како луда. И тоа од најлудите. Ми мириса на него. На нас. Колку проклето. Колку тажно. Се борев. Немојте да кажете дека не се борев. Се борев!!! Со се што имав... затоа сега немам ништо... и никој! Не очекував ништо подобро, но мислев дека сме поинакви. Не верував во зборови, но мислев дека нешто вредат. Не те држев како што требаше, но ти мене не ме држеше воопшто..
Арно е речено: „Ако од неколку јаболка, едно е расипано и тоа едно ќе ги дорасипе останатите јаболка“
Среќата не ја чинат победите… и трофеите собираат прашина…и аплаузите брзо стивнуваат…Среќата ја чинат луѓето кои влегле во нашите животи… И собрале храброст да останат тука”
Паметен си ако поверуваш само во половината од она што ќе го чуеш. Генијалец си ако погодиш во која половина ќе веруваш!
Знаеш, не сакам кога ќе не видат да речат: ‘‘Види колку се слатки заедно.‘‘ Туку: ‘‘ Види колку се среќни заедно.‘‘